Il est arrivé

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Er zijn, en dat zou algemeen bekend moeten zijn, twee Wetten van Kaaiman. Eigenlijk drie, maar de derde is niet van Kaaiman en is ook geen wet. Meer een advies, een dwingend, dat wel.

Eerste Wet. Voorspel niets, want uw woorden zijn nog niet voor de helft uitgesproken of ze zijn al door de feiten weerlegd.

Tweede Wet. Alles is al gebeurd, en alles zal opnieuw gebeuren.

Die twee wetten waren eerst bedoeld voor de sportverslaggevers, die ze desondanks nog altijd elke dag massaal overtreden. Maar ze gelden bij uitbreiding ook voor hun door ons Heerke minder bedeelde collega’s die zich van lieverlee moeten bezighouden met politiek of, horresco referens, economie. Over beleggen zullen we het uit beleefdheid niet hebben.

Zeg nooit, vooral niet in de sport, dat iets nooit gezien is. Wie dat toch deed, kreeg vroeger steevast een telefoontje van Jos Van Landeghem van Gazet van Antwerpen, bezitter van een mytisch archief. Jos preciseerde dan fijntjes dat in 1932 al een Italiaan...

Zeg ook nooit, vooral niet in de sport, dat iets nooit meer gezien zal worden. Toen Matthew Webb als eerste succesvolle Kanaalzwemmer in 1875 in Calais uitgeput aan land klom, hijgde hij tot de toegesnelde reporters: ‘Dit doet niemand me ooit na.’ Ondertussen zwemt elke beenhouwer die een week heeft getraind en een paar voor zijn koteletten bestemde hormonen in zijn eigen billen heeft gespoten het Kanaal over en weer, onder water! Er zijn er al die er per surfplank over vliegen, en niet zo lang geleden haalde een Fransman zonder armen en benen zonder nóg meer averij de overkant. Toen Björn Borg voor de zesde keer Roland Garros won, was iedereen het eens: ‘Dit record staat voor de eeuwigheid.’ Rafael Nadal zit intussen aan twaalf. Jack Nicklaus achttien majors? Opgelet, Tiger heeft er al vijftien.

Begin juli, bij de Tourstart in Brussel, toeterde het volledige heir pennen- en microfoonlikkers nog maar eens de metafysische zekerheid dat er nooit een nieuwe Merckx komt, en zeker niet in België. Minder dan een maand later staat hij er al. Wat zowel de eerste als de tweede Wet van Kaaiman bevestigt, én tegenspreekt.

Door het tragische ongeluk van Bjorg Lambrecht is het plots wat minder belangrijk geworden, maar Remco Evenepoel rijdt ze er gewoon af, allemaal, op zijn negentiende, als derdejaarsjunior. ‘Het is ongelooflijk Fred, hoe dat die rijdt. Ik heb formidabel afgezien. Hij rijdt vijf per uur te snel voor ons.’ Het zijn legendarische woorden van Frans Verbeeck na de Ronde van Vlaanderen van 1975, waarin hij al zijn ingewanden uit zijn lijf had gefietst om Eddy Merckx te kunnen volgen maar genadeloos uit het wiel was geschud. Evenepoel wordt tien per uur te snel voor de rest. ‘Blijkbaar zijn de wetten van de natuur niet van toepassing op Remco Evenepoel’, zo deed Tom Boonen in Het Laatste Nieuws een gooi naar de ‘Trofee Frans Verbeeck’.

Voor de volledigheid: de derde Wet van Kaaiman, die eigenlijk de eerste moet zijn, komt uit het standaardwerk ‘The art of golf’, in 1876 geschreven door sir Walter G. Simpson, captain van The Honourable Company of Edinburgh Golfers: ‘Doe nooit iets doms.’ Zoals met golf beginnen.

Lees verder