Joke

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Zeker, morgen is er het Belgisch kampioenschap wielrennen in Antwerpen, en als ze het peloton over de Leien sturen, door de knip en de put aan de opera, is wereldkampioen veldrijden Wout Van Aert de topfavoriet. Maar het belangrijkste sportevenement van het weekend kan niet doorgaan: het BK vinkenzetten in Kortemark. Vogelgriep!

In West-Vlaanderen heerst al een tijdje ophokplicht voor alle pluimvee. Er mogen geen beurzen en prijskampen met verendragers meer georganiseerd worden, zodat ook de Eroticabeurs in Kortrijk vervalt.

Vinken zijn net als ethici in te delen in twee categorieën: de distelvinken en de edelvinken. Zij samen omvatten minstens honderd subsoorten als de kneu, de frater en de putter, en stond hieronder geen Paleis, we zouden ze eens allemaal opsommen. Zo zou u kunnen kennismaken met bijvoorbeeld de groenling, de kruisbek en de keep, of waarom niet met de barmsijs, de appelvink en de goudvink, maar dat is voor een andere keer.

Een vink vang je het gemakkelijkst door in een korenveld een net te spannen en met lijm in te strijken, maar pas op dat die madam van Animal Rights het niet ziet of u bent nog niet jarig. Vroeger werden de ogen van vinken dichtgekleefd of -geschroeid, zodat ze niet afgeleid werden van het zingen, en werd dus letterlijk met blinde vinken gespeeld, maar dat is al vóór de Eerste Oorlog, en tot spijt van velen, verboden.

Vinkenzetten is een tijdrovende en intensieve hobby, waarbij je op het juiste tijdstip de kwekelingen moet opkooien om door een goede leermeester te laten opleiden. Cd’s van Frank Vander linden worden ook vaak gebruikt. Sleepzang, korte zang, lange zang, dubbelzang... allemaal problemen die de vinkenier door zijn ervaring, een portie geluk, of een ferme tik tegen zijn vogel moet zien te ondervangen. Vergeet zangzaad, daarin geloven ze desnoods in het wielerpeloton maar niet in de vinkensport.

En nu mogen de lezers van Kaaiman, zeer vertrouwd met ‘nomen est omen’, eens raden wie vorig jaar kampioen van België is geworden en zijn titel dankzij de vogelgriep een jaar verlengt. Abel Devogelaere! Dat durf je niet te verzinnen. Zijn vink heette Torro. Floot in één uur 1.008 keer suskewiet, geen record maar doe het zelf maar eens na. Elfhonderd deelnemers zaten toen, ook in Kortemark, met hun krijtje en hun telstok voor hun muit op een vouwstoeltje, een rij van meer dan 4 kilometer, bijna tot in Langemark. En hoewel het vinkenzetten vooral populair is in, zal het iemand verbazen, West-Vlaanderen, kwam de kampioen uit Bachte-Maria-Leerne in Oost-Vlaanderen. Gino Welvaert, de hardwerkende voorzitter van Avibo, de Algemene Vinkeniersbond, was die dag een gelukkig man, hij is dat een jaar later iets minder.

Als troost sluiten wij af met Guido Gezelle, iets wat in De Tijd te weinig gebeurt:

Zanggebroeders uit het woud, met uw talen duizendvoud, gij die kwinkt en gij die kwedelt, gij die schuifelt en die vedelt, gij die neuriet en die tiert, gij die piept en tiereliert.

Gij die wistelt en die teutert, gij die knotert en die kneutert, gij die wispelt en die fluit, gij die tsjiept en tureluit.

Gij die tatert en die kwettert, gij die klapt en lacht en schettert, vezelt, orgelt, zingt en speelt, lispelt, ritselt, tsjielpt en kweelt.

Gij die kwinkelt lijk de vinken en alom gaat slaan en klinken met uw bekken licht en los, dat het knettert in het bos.

Lees verder