Keizer Sisi

Koen Meulenaere fileert tot aan de verkiezingen van 9 juni elke dag de actualiteit.

Voor Rudi Vranckx is het leven er niet eenvoudiger op geworden. Totaal van slag, onze dappere reporter die tijdens de eerste vakantiemaand niet één enkele dag niet te zien was op Canvas.

Heeft hij gedurende maanden de lof van de Egyptische revolutie staan zingen, met een sjaaltje getooid van op zijn beroemde balkon op het Tahrirplein ‘hier achter mij’, blijkt dat hij de al bij al gematigde president Hosni Moebarak die dertig jaar voor welvaart en stabiliteit zorgde, en ook enigszins voor zijn eigen welstand, in feite heeft laten vervangen door een fundamentalistische dictator. Weliswaar een die na een vrije stembusgang door een meerderheid van de bevolking is verkozen en dus door een onnadenkende zou kunnen worden bestempeld als ‘democratisch gelegitimeerd’, maar dat doet niet ter zake: dictator is wie dictator wordt gevonden door de westerse media, en die moet onverwijld worden afgezet.

Opnieuw hing het Tahrirplein vol traangas en sloeg de ene Egyptenaar met groot plezier op de gekromde neus van de andere. Opnieuw stond Rudi Vranckx enthousiast zichzelf in beeld te brengen. Een en ander resulteerde in een bloedige staatsgreep door het leger, een instantie waar mensen als Vranckx meestal niet hoog mee oplopen. Tenzij het gaat om een rebellenleger dat goed gestructureerd, multicultureel en multireligieus is, zoals in Syrië. Maar in de Egyptische context zou de machtsovername door de breeddenkende en naar democratie hunkerende militair Abdel-en-Nogwat al-Sisi de Arabische Lente weer een stap dichter bij zijn voltooiing brengen. Dat zijn leger in de stegen en beluiken van Caïro opposanten bij bosjes doodschoot, was daarbij een te verantwoorden geval van collateral damage.

Niet zo gauw had Vranckx ons voorgelicht over die nieuwe gunstige evolutie of er kwam aan het licht dat generaal al-Sisi zelf een nog groter religieus fanaat en despoot is dan president Mohamed Morsi die hij net had afgezet en opgesloten. En die op zijn beurt al een groter religieus fanaat en despoot was dan president Hosni Moebarak die híj had verdreven en die nog altijd wacht op zijn eerlijk proces. En zelf dan weer een groter religieus fanaat en despoot was dan president Anwar Sadat die... Nog even en we zitten bij Nasser. Of bij Thoetmoses de Derde, en zijn beruchte en lichtjes androgyne stiefmoeder Hatsjepsoet.

Bij elke nieuwe democratische omwenteling zijn de Egyptenaren nog slechter af dan bij de vorige. Generaal al-Sisi, voorlopig de laatste in het rijtje bevrijders van het volk, schijnt van oordeel te zijn dat de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht best worden geïncorporeerd in één en dezelfde persoon, meer bepaald de zijne. En dat de sharia4Egypt dient te worden ingevoerd als basis van recht en samenleving. Hij wil alle onderwijsinstellingen in het land omvormen tot Koranscholen. Geen regenboog-T-shirts aan openbare loketten. Is voorstander van het kalifaat! En van het preventief stenigen van vrouwen die misschien nog niet overspelig geweest zijn, maar het op langere termijn wel zouden kunnen worden.

En zo duizelt het Rudi Vranckx voor de ogen. Niet alleen het noorden kwijt, maar ook het oosten en het zuiden. Het westen wás hij al een tijdje kwijt. Weet niet meer welke kant te kiezen. ‘Geen kant,’ zult u zeggen, ‘zoals dat hoort voor een objectief journalist van een staatsnieuwsdienst.’ Maar laat de humor misschien liever over aan uw Kaaiman. Die heeft er tenslotte voor gestudeerd. Vier jaar sociologie, dan weet je wat om te lachen is.