King John

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Nu hij als eerste en op grootse wijze de liegende leider heeft gevloerd in een televisiedebat, en nu ook Groen akkoord gaat met zijn pushbackbeleid voor vluchtelingen, zweeft Fake Mail John op wolkjes. Kwam twee dagen na zijn historische zege al veel beter dan vroeger uit de verf in ‘De afspraak op vrijdag’. Leek een paar kilo chips afgevallen, was voor de derde keer deze maand naar de kapper geweest, en straalde zelfvertrouwen - bijna vertrouwen - uit. Fake Mail John leek, n’ayons pas peur des mots, gelukkig. En dat terwijl de liegende leider de klok rond op dossiers zat te zweten, een spoedcursus concentratietechnieken volgde, bijles dictie nam, en uren na elkaar als een bezetene stond te sparren met Pol Van Den Driessche om geen tweede keer tegen zo een opdoffer aan te lopen.

Voor Fake Mail John ligt nog meer in het verschiet. Keizer van de kiezing worden is wat veel gevraagd volgens de peilingen, maar de titel van koning van de formatie ligt voor het grijpen. De jongste peiling is trouwens afgenomen vóór hij de liegende uit de ring mepte, dus dat effect moet er nog in verrekend worden. Maar ook zonder de leidersscalp aan zijn gordel is hij in de poppoll al opgestegen tot de 14de plaats. Vloog als een F-35, volgens betrouwbare mails een te dure, voorbij Kris Peeters.

Die laatste mag de hemel danken dat hij een valscherm droeg of hij was te pletter gestort: 17de nog maar, zeg. Zou hij al weten dat Wooter Beek deze keer niet in de Antwerpse maar in de Europese klei een graf voor hem heeft gedolven? Dat bleek niet uit het beschamende gekakel van de Europese lijsttrekkers in ‘Terzake’, een dieptepunt in de geschiedenis van het politieke debat, waarin Peeters duidelijk geen idee had van wat de EU doet, en nog minder van wat hij daar moet doen. Ook dat is hij nu aan het instuderen.

Maar ook als de sp.a niet beter scoort dan in de peilingen, kan Fake Mail John de enige voorzitter worden die zijn partij in zowel de federale, de Vlaamse als de Brusselse regering sluist. Tenslotte heeft hij eind vorig jaar tijdens de succesvolle coalitiegesprekken in Oostende zijn geslepen onderhandelingstechnieken al overtuigend gedemonstreerd.

Wanhoop niet, of net wel: volgende week rond deze tijd is de volgende Vlaamse regering een feit. Ze bestaat uit de N-VA en Open VLD, plus wat nodig is om een meerderheid te vormen. Volstaat de sp.a, dan mag CD&V het vergeten. Volstaat de sp.a niet, dan mogen de socialisten het vergeten. Ook een federale regering zal sneller gevormd zijn dan de steeds talrijkere politieke analisten voorspellen. De ruggengraat van PS-Ecolo-Groen-sp.a is volgroeid, en daaromheen komt naargelang het nodige aantal ribben cdH-CD&V, of als het moet MR-Open VLD. En mochten sommigen onder u denken dat Gwendolyn Rutten haar veto tegen de PS heeft gesteld, dan onderschatten zij de ideologische lenigheid van burgemeesters uit Aarschot, én de ambitie van Alexander De Croo.

Zeg dus niet meer of straks zit de sp.a ook na de slechtste uitslag uit haar geschiedenis in drie regeringen. Dat wordt dan wel als quantité négligeable, maar beter quantité négligeable dan négligé quantitable. We zullen straks eens bij de collega’s van L’Echo gaan horen waar die spitse woordspeling op slaat.

Lees verder