Knots

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Niemand beseft beter dat nomen omen est dan de lezers en de auteur van ‘Kaaiman’, de dagelijkse onzinrubriek van de voor de rest hoogstaande zakenkrant De Tijd. Naamsvoorbestemdheid, een mooi woord dat wij hier ter plekke verzinnen, gaat zeker ook op bij de Europese Centrale Bank. Mario Draghi klinkt even tragisch als zijn beleid. Geld bijdrukken en de spaarders geen intresten uitkeren, neem ons niet kwalijk, zo kunnen wij het ook.

Bij de kandidaten om die sjacheraar op te volgen zijn er twee van wie naast de nationaliteit ook de naam al aangeeft van welke mate van bancaire orthodoxie ze voorstander zijn: de Fransman François Villeroy de Galhau en de Nederlander Klaas Knot. Met die laatste valt niet te lachen. Op tijd terugbetalen of de deurwaarder belt aan. François Villeroy de Galhau laat iets meer flexibiliteit verhopen: lukt het vandaag niet, dan is morgen ook nog goed. Men hoort op de achtergrond fijne wijnen langs de wanden van de roemers walsen, een gesigneerd werk van Victor Hugo is nooit ver uit de buurt. ‘Joie de vivre’, galmt de echo van François Villeroy de Galhau. Klaas Knot: korst brood en glas karnemelk. Bij feestelijke gelegenheden: één kroket en een zandkoekje bij de thee, gekker moet het niet worden. Altijd zwarte kleren en op zondag niet voetballen. Je mag toch niet denken aan een banket bij de ECB als Klaas Knot het menu kiest.

Naast voorzitter Draghi moeten nog twee leden van het directiecomité worden vervangen, en de eerste die een horloge en een bongobon zal ontvangen, is Peter Praet. We lezen in De Tijd dat zijn zitje meer dan waarschijnlijk wordt ingenomen door Philip Lane, de gouverneur van de Ierse centrale bank. Dat zou een zucht van opluchting door de eurozone moeten jagen want Ieren staan niet bekend om hun spilzucht, behalve in de slijterij. Maar onze eigen columnist Carsten Brzeski, de hoofdeconoom van ING Duitsland, tempert het enthousiasme door te onderstrepen dat Lane niet alleen het beleid van Draghi genegen is, maar bovendien out of the box durft te denken.

Out of the box, in een bank! In een bank is het beter helemaal niet te denken, laat staan out of the box. Bij Dexia en Fortis dachten ze ook out of the box, bij Arco heeft niemand ooit ‘in the box’ gedacht. Het vervolg is ons allen bekend. Als out of the box denken een troef is om benoemd te worden bij de ECB, dan dragen wij met Jeroen Piqueur een extra kandidaat voor. Volgens de Carsten is het een uitgemaakte zaak dat Lane op de stoel van Praet gaat zitten. Tenzij Theresa May in haar plan C aankondigt dat het back-stopprobleem zal worden opgelost door na Noord-Ierland ook de Ierse Republiek opnieuw in te lijven, zoals vóór de Paasopstand.

De opvolging van Draghi hangt af van de machtsverhoudingen na de Europese verkiezingen, maar zelf pleiten wij voor de Fin Erkki Liikanen, in De Tijd omschreven als een gematigde havik. Wat altijd beter is dan een fanatieke duif. Met Liikanen hebben we de zekerheid dat ook de Europese bank, zoals het een bank betaamt, eindelijk een voorzitter krijgt die zelfmoord pleegt, het favoriete tijdverdrijf van alle Finnen.

Daarna Knot. Of Van Overtveldt, dat klinkt ook dreigend genoeg.

Lees verder