Lieden van stand

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

De coronacrisis toont elke dag aan wat we al lang weten, maar wat we met geen middelen gekeerd krijgen: ons Belgisch politiek systeem is een catastrofe.

Als je ziet hoe de regering slaafs de rampzalige adviezen van tv-virologen volgt, met hier en daar een excuusafwijking, dan moet ze dringend ook een expertengroep van politicologische aanstellers aanstellen. Dat hadden we drie maanden geleden niet durven te schrijven. Maar als een bende zwanzers als de virologen aan het bewind kan komen, dan ook de tot nu toe onderschatte gilde van politieke wetenschappers.

Een heldere en logische staatsstructuur is opdracht nummer één, en een hervorming van het kiessysteem is daartoe een conditio sine qua non. Met de versnippering, de uitsluiting van populaire partijen en de communautaire verschillen is met het huidige stelsel een deugdelijke regering vormen structureel onmogelijk.

De keuze van de ministers is het volgende punt op de agenda. Nu is het zo: iemand, bijvoorbeeld een voorzitter die net het slechtste resultaat uit de geschiedenis van zijn partij heeft neergezet, vindt dat hij of zij het recht heeft om het salaris van minister op te strijken. Minister waarvan? ‘Dat doet er niet toe. Onderwijs is goed, maar is het Openbare Werken of Verkeerswezen, ook in orde.’ In welke regering? ‘Maakt niet uit. Ik zit nu wel in de federale, maar daar neem ik ontslag als er in de Vlaamse iets beters te rapen valt.’

Herinnert u zich hoe Kaaiman een paar maanden geleden zijn kandidatuur stelde om CD&V-voorzitter te worden? Zijn idee, net als hijzelf briljant in de eenvoud, was om van CD&V opnieuw de standenpartij te maken die de CVP ooit was. De christelijke mutualiteiten hebben vier en een half miljoen leden, dat is zoveel als er kiesgerechtigden zijn. Voeg er de christelijke vakbond, de Boerenbond en de Guimardstraat aan toe, plus de bedrogenen van Beweging punt net, en je hebt een electorale vijver van oceanische omvang die onverklaarbaar genoeg nauwelijks nog wordt bevist door de christelijke partij.

Kaaiman voorzitter, en de standen krijgen allemaal macht in verhouding tot het aantal stemmen dat ze opleverden. En het lijkt nogal logisch dat de minister van Landbouw een Boerenbonder uit West-Vlaanderen is, en geen portretschilder uit de Brusselse rand. Economie & Werk geef je aan een ondernemer of een vakbondsleider, afhankelijk van wie de meeste kiezers heeft aangebracht. Volksgezondheid: CM. Welzijn: Margot Cloet. Dan waren er afgelopen maand in de woon-zorgcentra misschien twintig mensen gestorven, in plaats van zevenduizend onder Zelfbediening W. Beke.

Nu zult u zeggen: ‘Jaja, en Justitie is waarschijnlijk voor een jurist. Kijk wat een puinhoop dat heeft voortgebracht.’ En dan hebt u gelijk, maar we mogen het niet in het belachelijke trekken. Herinnert u zich ook hoe Kaaiman zijn kandidatuur toen afsloot? ‘Et du begroting, on s’en fout.’ We zijn een half jaar later, wat ziet u?

Lees verder