Loze backertje

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Er zijn twee overeenkomsten tussen de regering in lopende zaken en haar voorgangster in stilstaande zaken: Philippe De Backer en Koen Geens.

De eerste kondigde begin dit jaar in tranen zijn afscheid van de politiek aan, maar ontvangt nog elke maand zijn bescheiden wedde als staatssecretaris van wij zouden niet weten wat. Mogelijk is hij door het vertrek van zowat alle anderen intussen bevorderd tot minister van hij zou zelf niet weten wat. Eind januari verzekerde hij ons op een persconferentie met een hoog emogehalte dat hij de politiek vaarwel zei en terugkeerde naar zijn eerste grote liefde. Dat scheen dan verrassend genoeg de wetenschap te zijn, een hobby die hij tijdens zijn staatssecretarisschap goed had kunnen verbergen. De Backer is doctor in de biotechnologie. Het zou ons niet verbazen dat hij zich, gezien het succes van hun antilichamen, zou bekwamen in het ethisch en financieel verantwoord klonen van lama’s. Zijn vader Leo De Backer is een wereldautoriteit in de paardensportgeneeskunde, en weet alles over het klonen van jumpingpaarden. Kijk niet verwonderd op als u tijdens de wereldbekermanche in Mechelen plots een lama over de dubbele oxer ziet springen.

De tweede is ook niet van zijn post weg te branden, al wordt hij ook in lopende zaken onophoudelijk in zijn koorhemd gezet door het Grondwettelijk Hof, de Raad van State en de feiten. De raadsheren vloeken het stof uit hun wetboeken als ze weer eens de klok rond moeten zwoegen om al zijn loze beloften juridisch uit te pluizen en uiteindelijk toch allemaal dezelfde bestemming te geven: de vuilnisemmer. Alleen de nieuwe vennootschapswet van zijn eigen advocatenkantoor Eubelius blijkt sluitend in elkaar te steken, tot grote tevredenheid van wie zich door een Eubelius-advocaat laat bijstaan.

De staking van het gevangenispersoneel onderstreepte vorige week voor de zoveelste keer dat, alle flinke aankondigingen ten spijt, de leefomstandigheden in onze gevangenissen elke verbeelding blijven tarten. De overbevolking duurt voort, ondanks het vrijlaten door de minister van iedereen die tot minder dan drie jaar is veroordeeld. Of die bij hem, of een andere officiële vertegenwoordiger van de Kerk van Rome, een berouwvolle biecht heeft gesproken. Ze liggen nog altijd met drie in een cel en hoewel maar plaats is voor 7.500 gedetineerden zijn er 11.000 opgesloten. De minister had gezworen dat het er minder dan 10.000 zouden zijn, wat getuigde van visionaire gaven want weinig andere mensen zijn bekwaam te voorspellen hoeveel misdrijven in de toekomst zúllen plaatsgrijpen.

De Raad van State maakte zopas ook brandhout van een digitaal procedé dat Geens, tegen alle waarschuwingen van kenners in, toch had ingevoerd. Hij wilde daarmee de advocaten verplichten te betalen bij het digitaal indienen van processtukken, terwijl er een gratis systeem bestond. U ziet dat van hier. De Raad van State was vernietigend: afvalbak.

Gelukkig heeft hij het Assisenhof afgeschaft, daar hebben we geen last meer van. Daarover morgen meer.

Lees verder