Mie Kapoen

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

In deze rubriek, het zou weer moeten lukken, stond eerder dit jaar tot twee keer toe dat Dominique Leroy er niet alleen uitziet als een kapoen, maar het ook is. Was dat er andermaal pal op, of niet?

In tempore non suspecto was het. De tempus van Leroy fugit niet alleen, hij is intussen ook iets meer suspectus geworden. In zoverre dat het gerecht, ‘speurders’ in het mediajargon, al is binnengevallen in ’s kapoens kantoor en zelfs in haar privéwoning. God weet wat ze daar hebben aangetroffen. En de snelheid van ons gerecht kennende weten wij het over een jaar of vijf ook.

Handel met voorkennis! De droom van elke belegger. Algemeen bekend is het fenomeen van beursanalisten die voor televisiestations werken en eerst zelf de aandelen kopen die ze daarna op het scherm lovend bespreken. Wat uiteraard verstandiger is dan eerst die aandelen te kopen en ze daarna op het scherm af te kraken. En ook slimmer dan kopen op basis van geheime inside-informatie als de koers daarna het tegengestelde doet van wat was voorzien. En net dat gevaar is groot bij voorkennis over het vertrek van een CEO, want in de helft van de gevallen stijgt dan de koers en in de andere helft daalt hij. Dat hangt af van de kwaliteit van de CEO. Wat nogal evident lijkt, maar we spreken nu over beursspeculanten, dan is simpelheid van redeneren aangewezen. Was de gedelegeerd bestuurder een kluns, dan schiet de koers bij zijn vertrek door het plafond. Was de gedelegeerd bestuurder een topper, de kans is klein maar niet onbestaande, dan dondert de koers bij zijn vertrek door de vloer.

Leroy verkocht voor 285.000 euro Proximus-aandelen op 1 augustus. Het gerecht moet nu uitmaken of ze op het moment van dat verkooporder al wist dat Proximus zijn CEO, meer bepaald zijzelf, zou verliezen en de achtbare leden van de Vlaamse Federatie van Beleggingsclubs nog niet. KPN-voorzitter Duco Sickinghe verklapte in De Tijd dat hij bij Leroy thuis een glaasje water was gaan drinken. Afgaande op de versnapering waren de aandelen op dat moment dus nog niet verkocht. Zij op haar beurt was in zijn keuken komen socializen met de voltallige ondernemingsraad van KPN, wijl de melk in de glazen klotste en de kroketten spetterden en sputterden in het vet, maar of dat voor of na 1 augustus was, vertelde hij er niet bij.

De uitleg van de kapoen zelf: ze wou haar acties vorig jaar al te gelde maken, maar dat was wettelijk verboden in de ‘gesloten periode’ van 22 november 2018 tot 31 juli 2019. Vandaar dat ze pas op 1 augustus de hele zwik, een aanvulling op haar karige salaris, buiten zwierde. Het zou trouwens nogal gek zijn indien de CEO van KPN een riant pakket aandelen van Proximus in bezit hield. Dat is zoals een keeper die gokt op een nederlaag van zijn eigen ploeg. Wat veel keepers trouwens doen, maak u geen illusies.

Feit is dat Leroy niet veel voordeel heeft gehaald uit haar voorkennis. Het Proximus-aandeel sloot op 1 augustus op 26 euro, en staat intussen al 6 procent hoger. Het is niet in Nederland dat ze lachen met een zo manifest gebrek aan koopmanskunst. Calvinisten zijn sowieso meer gesteld op poenigheid dan op kapoenigheid.

Lees verder