Noppin

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Het stond in De Morgen, dus grote voorzichtigheid is geboden, maar Vlaanderen in Actie, het paradepaardje van gewezen minister-president Kris Peeters, is een gigantische flop geworden. Van de dertien doelstellingen zijn er vier voor een kwart gerealiseerd, voor alle andere was de toestand beter vóór Vlaanderen in Actie dan tijdens, en zeker dan na.

We noteren dit bij op het steeds langere lijstje: sluiting van Opel, Ford en weldra Volvo, taxshift voor Pasen, indexsprong van de huurprijzen, vermogenswinstbelasting, sociaal akkoord, lagere loonlasten, Chinees bedrijventerrein in Willebroek, mystery calls, vergoeding van Arcospaarders, paravrije winkelstraten in Antwerpen, en ‘Als ik geen minister-president kan worden, stap ik uit de politiek. Wat ik zeker niet zal doen, is vakminister worden in een federale regering die door een ander wordt geleid’.

Kris Peeters vormt inzake mislukkingen stilaan een bedreiging voor Johan Vande Lanotte. Trok met weer veel te veel marketinglawaai naar Japan en het belangrijkste wat hij daar bereikte, was dat het in zijn eigen achtertuin gebrouwen Duvel er nooit meer als ‘bier’ mag worden verkocht. De Japanse minister van Werk, Economie, Consumentenzaken en Buitenlandse Handel Yoichi Miyazawa nam om zijn goede wil te tonen, nadat hij eerst de walgelijke frieten van onze vicepremier had geweigerd, toch één slok Duvel en spuwde hem gelijk weer uit. ‘Te veel mout, te veel suiker, te veel gist’, beet hij Peeters toe. ‘Dit valt in het beste geval onder happoshu, lichtjes sprankelende alcohol, bier is het niet. Maar omdat u zo aandringt, zullen we uw happoshu voor de accijnsheffing toch tot de bieren rekenen.’

Peeters, die al even weinig Japans als Chinees begrijpt, en na de nutteloos gebleken taalbaden in Spa ook het Frans snel weer aan het afleren is, verklaarde na het onderhoud dat de Japanners hun invoertaksen op Belgische bieren zullen herzien. In zekere zin was dat juist. De schade die zijn visite heeft aangericht aan het zakencijfer van de familie Moortgat, is niet te becijferen.

Bij dat soort handelsmissies ter binnenlandse promotie van de meereizende politicus redden welwillende ondernemers vaak de schijn door voor de camera’s een contract te komen tekenen dat in werkelijkheid al maanden voordien gesloten is. Deze keer was Imec daartoe bereid. Daarnaast pakte Peeters nog uit met een Japans bedrijf dat in zijn filiaal in de Antwerpse haven achtduizend euro zal investeren en één extra tijdelijke bediende zal aanwerven om de sluiting voor te bereiden.

Die mededeling maakte niet veel indruk een week nadat het jezuïetenduo Van Peel – Bruyninckx een investering van 3,5 miljard van Al Qaeda had aangekondigd. Temeer daar één dag eerder Geert Bourgeois, met om de hals een Hawaïaanse bloemenkrans, exact dezelfde blijde boodschap al had doorgeseind vanuit de Pater Damiaanstraat in New York. Met als getuige niemand minder dan de aartsbisschop en twee voor de gelegenheid uit Molokai en Izegem overgevlogen lepralijders. Peeters had alleen zijn woordvoerder als getuige. En als toehoorder.

In het vooruitzicht van een correctere begrotingscontrole dan de vorige heeft Peeters wel eigenhandig een bordje met ‘Te koop’ op de deur van de nieuwe Belgische ambassade in Tokio gehangen. Waarna de eerste voorbijganger hoofdschuddend informeerde: ‘Kloppen de cijfels weel niet?’

Lees verder