Nuts

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Terwijl ze in Oekraïne nog een paar bommentapijten over hun kop uitgestrooid krijgen, en enkele granaataanslagen in een busstation en een kinderdagverblijf mogen verwelkomen, draait Guy Verhofstadt dit weekend in een oldtimer rondjes op een autocircuit in Bastenaken. Ongeveer op dezelfde plaats waar generaal Anthony McAuliffe eind 1944 zijn beroemde brief aan de Duitse commandant Heinrich von Lüttwitz schreef.

In die context aanbeland kunnen we er trouwens niet omheen dat het jongste akkoord van Minsk beter dan goed is doet terugdenken aan het akkoord van München in 1938, toen de Britse premier Neville Chamberlain in een gulle bui Sudetenland afstond aan Adolf Hitler, in ruil voor vrede op de rest van het continent. Een voorstel waarop de immer bereidwillige Führer graag inging. Een paar maanden later viel hij Polen binnen.

Exact een jaar geleden ging Verhofstadt de Oekraïners op het Maidanplein opjutten zich in hun ongeluk te storten, maar zodra de eerste kogel floot, was hij in geen Oekraïense velden of wegen meer te bekennen. Net als eerder in Syrië, waar hij het Vrije Rebellenleger van wapens ging voorzien. Niets meer van vernomen, van die mannen. Hoe zou het nog zijn met kolonel Idris, die zij aan zij met kolonel Joenk gespierde taal sprak op een persconferentie in het Europees Parlement? Zou zijn hoofd er nog op staan? Een rebellenbeweging die niet de wapens van Verhofstadt had, heeft door de verzwakking van het Assad-regime een gebied ter grootte van twee keer België veroverd en begaat gruweldaden die alle verbeelding tarten.

Evenmin nog opgemerkt in Kiev, laat staan in Donetsk, zijn Bart Somers, Willem-Frederik Schiltz en Vincent Van Quickendinges, die van op hetzelfde free podium de massa aanvuurden om in verzet te komen tegen de democratisch verkozen Viktor Janoekovitsj. Volgens sprekers hadden ze bij de toehoorders een felle hunkering naar een betere toekomst waargenomen. Die is dan in vervulling gegaan.

Bart Somers wil via zijn bataljon spionagecamera’s met nummerplaat- en gezichtsherkenning iedereen die de opstanden in Syrië gunstig gezind is de toegang tot Mechelen ontzeggen. Maar wie in Oekraïne voor oorlog en verderf heeft gepleit, hijzelf met name, mag binnen. Op morele, fysieke of financiële hulp aan zijn enthousiaste volgelingen rond Dnjepr en Dnjestr is hij niet meer betrapt. Ook Willem-Frederik Schiltz verkoos, anders dan enkele voorouders, de warmte van een danszaal boven de koude van het oostfront. En Van Quickendinges heeft de bühne op Maidan, net als de dichtslaande deur van een villa in de Goede Haardlaan in Leuven, uit zijn geheugen en geweten gewist.

De Oekraïense president is inmiddels effectief afgezet, zoals de liberale agitatoren hadden aanbevolen, waarna een paar uiterst rechtse bewegingen in het gat sprongen en de burgers heel wat beter af zijn dan voordien, toch volgens Guy Verhofstadt. Ze zijn al wel de Krim kwijt aan de Russen, ook het Donetsbekken wordt ondanks alle akkoorden van Minsk of Mansk Russisch protectoraat, hun economie is ingestort, en er zijn duizenden doden gevallen, maar ze hebben nu echte democratie.

Mocht u dit weekend in de buurt van Bastenaken zijn, kijk dan uit voor een opgefokte dwaas aan het stuur van een dito Fiat Abarth.

Lees verder