Onder rectoren

Rik Torfs. ©BELGA

Er zijn twee soorten mensen voor wie u altijd op uw hoede moet zijn: kerkgangers en kerkjuristen. Die twee zijn in één verenigd, wat uiterst zelden voorkomt, in de persoon van Rik Torfs. In deze rubriek doorgaans afgeschilderd als de laatste nog levende farizeeër, en er zijn weinig aanwijzingen van het tegendeel.

Torfs werd onlangs gevraagd naar zijn mening over een open brief die de elf universiteitsrectoren die dit land rijk schijnt te zijn aan premier Charles Michel hadden geschreven. Daarin eisten ze niet meer of niet minder dan de definitieve regularisatie van de familie van de Iraakse kleuter Mawda, die bij een politieactie door een kogel werd geraakt en overleed. Een eis die er kwam zonder het onderzoek naar de precieze omstandigheden van het drama af te wachten, zoals echte wetenschappers wel eens doen.

Dat ook de signatuur van Luc Sels, de rector van de KU Leuven, op die ongeoorloofde inmenging in een lopende rechtsprocedure stond, wekte verwondering. Dat hij een dag later op Twitter meldde dat ‘de rectorenbrief genuanceerder had gemogen’, wekte zelfs hoon. En, hoe toevallig kan toeval zijn, laat nu net Rik Torfs de volgende dag in ‘De afspraak’ zitten, de vijftigste keer nog maar dit seizoen. Er was na-ijver in het Vaticaan vastgesteld, wat een onthulling, en dat diende dringend geduid te worden. Uiteraard kwam ook het initiatief van de rectoren ter sprake. Over zijn opvolger wou Torfs niets zeggen, zei hij, al gaf hij na heel kort aandringen wel toe dat noch het tekenen van dat schrijven noch het erop terugkomen erg slim was geweest. Hijzelf zou het niet gedaan hebben.

De vraag is nu of Torfs toen al wist dat Sels die fameuze brief helemaal niet ondertekend had. Op de bijeenkomst waarop het epistel rondging, was hij namelijk niet aanwezig. Een van de Leuvense vicerectoren tekende in zijn naam, maar zonder te beseffen dat de tekst die oorspronkelijk was aangekondigd op meer dan een plaats gevoelig was aangepast en aangevuld. Toen Sels tot zijn ontzetting via de pers vernam onder welk politiek pamflet zijn naam stond, was het te laat en kon hij alleen proberen te redden wat niet meer te redden viel.

Wist Torfs het of wist hij het niet? Hij had het moeten weten, dat in elk geval. Dat hij de ware toedracht verzweeg, had ook een voordeel: zo kon de indruk niet ontstaan dat hij zijn opvolger wou beschermen, want dat doen ze op geen enkele universiteit. Mogen wij in dezelfde coöperatieve en corporatieve geest de heer Sels vragen om als wederdienst aan zijn voorganger eens in de laagst gelegen lades te gaan zoeken of daar geen dossiertjes meer liggen. Bijvoorbeeld over inderhaast en eigengereid opgerichte vzw’s, of over de aankoop van kosten vretend vastgoed tegen de wil van de raad van bestuur in. Niet dat we dat verwachten, maar we zouden het graag definitief kunnen uitsluiten.

Benieuwd of Torfs na zijn voluit betaald sabbatjaar in september naar de universiteit terugkeert. Dan moet zijn voormalige persoonlijke assistente Hildegard Warnink eruit, want die zit nu op zijn leerstoel. En o wee als zij wraak gaat nemen, dan gaan we nog wat te weten komen. Warnink is gespecialiseerd in de kerkrechtelijke aspecten van het huwelijk, en die zijn velerlei.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content