Ora pro nobis

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Mocht u dezer dagen over de Herentalsebaan in Deurne stappen, op weg naar ’t Mestputteke of terug van ’t Rivierenhof, en u hoort klaaglijke gebedsgezangen weerklinken, vrees dan niet voor uw culturele of religieuze identiteit: het lawaai komt niet uit een nieuwe moskee maar uit een kangoeroewoning. Die we dankzij Paul Jambers allemaal van buiten en van binnen kennen.

Bidden dat de liegende leider doet, de hele dag, paternosters na elkaar, tot alle Romeinse goden en christelijke heiligen, opdat Wooter Beek en Gwendolyn Rutten hun veto tegen het Vlaams Belang zouden handhaven. Anders zit hij met gebakken, gestoofde, gebraden, gekookte én geroosterde peren. Het was geen geweldig idee om het Belang een tweede keer uit te nodigen voor de formatiegesprekken, en een nog slechter om de partij een lijstje met concrete beleidswensen te vragen.

Nochtans dacht de liegende leider het Belang daarmee klem te zetten, want zijn programmapunten zijn onuitvoerbaar en onbetaalbaar, niet de enige overeenkomst met de punten van de andere partijen. Dat zegt niet Kaaiman, niemand zou het geloven, maar Pierre Wunsch, de gouverneur van de Nationale Bank. Het vileine plannetje van de liegende werd een fameuze misrekening. Zou het kunnen dat hij het echt kwijt is sinds Fake Mail John hem een dreun op zijn pensioenneus verkocht? En in tegenstelling tot alle dreunen van Delfine Persoon telde deze wel voor het volle pond en punt.

Als adept van de Romeinse geschiedenis kent de liegende leider beter dan wie ook de wijze woorden van de Trojaanse hogepriester Laocoön: ‘Ik vrees Tom Van Grieken, vooral als hij beleidsvoorstellen brengt.’ Maar de liegende, in zijn hoogmoed, sloeg die raad in de wind en liet het paard de Grote Markt op duwen, al was binnenin tot drie keer toe het geritsel van een A4-tje te horen. Daarop had Van Grieken alle strijdpunten van zijn partij laten vallen, zoals de liegende hem dat vijf jaar eerder had voorgedaan, en vervangen door een rist voorstellen van de N-VA, aangevuld met enkele ideeën van Open VLD en een van CD&V.

En daar zat de leider opgescheept met het grootste dilemma voor een politicus: wat moet je met een partij die een kopie van je eigen programma voorlegt? In het voetbal wordt het soms lachend geopperd: wat zouden de supporters van Anderlecht en Club Brugge doen als de elf spelers van Anderlecht naar Club getransfereerd worden, en de elf van Club voor Anderlecht gaan spelen? Die vraag wordt trouwens steeds minder hypothetisch. In het Amerikaanse basketbal hebben ze dit seizoen al een speler tijdens de rust getransfereerd. Mocht de tweede helft niet meer meedoen. Het was nog niet naar de tegenstander van die dag, maar het is een kwestie van tijd voor ook dat gebeurt.

Het Vlaams Belang probeert dit procedé in de politiek uit: nam het sociaal luik over van de sp.a, het fiscaal van Open VLD, het identitair van de N-VA, en onderschreef de vele punten uit het oude 70-puntenprogramma die de centrumpartijen intussen zo gretig tot de hunne hebben gemaakt. Het heeft weinig gescheeld of het Belang pleitte voor open grenzen en een betonstop. Sssst, hoort de liegende leider: ‘Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis.’

Lees verder