Pianisten

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Met de sms-actie voor baby Pia uit Wilrijk heeft de Vlaming weer eens bewezen dat hij het hart op de juiste plaats draagt. En vatbaar blijft voor commerciële technieken.

Het bood helaas ook allerlei aandachtzoekers van het genre Ignaas Devisch de kans om weer wat aan hun imago te werken, zo noodzakelijk om indruk te kunnen maken op studentinnen, journalistes en kunstenaressen. Devisch presenteert zich dan als medisch ethicus, wat minder diploma’s vereist dan ethisch medicus, al ontzegden hogere instanties hem het recht zich ethicus te noemen. Meer bepaald de man die hij nadien nog onbeschaamd zijn ‘warme vriend’ noemde: Etienne Vermeersch. Die had wel meer ‘warme vrienden’ rondom hem zwermen, Dirk Verhofstadt en figuren van dat slag. Wij hebben ons altijd afgevraagd waarom hij die kerels duldde, tot iemand het ons vertelde: hun auto! Als de professor ergens een lezing was gaan geven of bijwonen, brachten die groupies hem terug naar huis en zo kon hij naar harte- en leverlust glazen achteroverslaan op de receptie. Maakt u dus geen illusies, gij allen die tot eigen glorie de naam Vermeersch misbruikt: goedkope chauffeurs.

Stel u voor dat baby Pia niet in Wilrijk was geboren maar in Palermo. Dan had de behandeling tegen haar ziekte 50 euro gekost in plaats van 1,9 miljoen, meer bepaald de prijs om op de markt een degelijk pistool te kopen en dat vervolgens tegen het hoofd van de verantwoordelijke van Novartis te zetten. Of nog beter: tegen dat van zijn kinderen. Dan tuimelde en buitelde Pia volgende week al met haar vriendjes op het springkasteel.

Over Novartis hebben wij in deze rubriek al vaker gesproken. Tenzij je zou afzakken naar de Grasmarkt 105 te Brussel, vind je nergens zoveel dommeriken bij elkaar. In ‘Kaaiman’ van 18 april 2018, nog vóór de geboorte van Pia, hebben wij die dure gentherapie tegen spinale musculaire atrofie bij kindjes al onder uw aandacht gebracht en een inschatting van de slaagkansen ervan gemaakt. Die zullen we niet herhalen. Dat was toen het bedrijf 8,7 miljard (!) dollar had neergeteld voor het Amerikaanse AveXis, dat het serum produceert waarover nu zoveel te doen is. Novartis werd hier toen ‘een vereniging van anonieme gokverslaafden’ genoemd. Had eerder een fortuin verspild met de rechten op Jetrea, de oogdruppelkes van Thrombogenics. Toen die een fiasco bleken, stuurde Novartis de hele voorraad gratis terug naar Thrombogenics en gaf er nog 63 miljoen boven op om verlost te geraken van de patentrechten waarvoor het drie jaar eerder een veelvoud had betaald.

De 1,9 miljoen euro voor dat ene spuitje, waarvan de geneeskracht niet eens wordt gegarandeerd, bezorgt de goede oude farma-industrie weer een slechte naam. Kopieert steeds meer de OPEC. Simpel trucje: ze leveren minder van een bepaald medicijn, daardoor stijgt de prijs, dan leveren ze weer meer van dat medicijn, maar de prijs zakt niet terug. Veel apothekers klagen al over een ‘drooglegging’. En dan steekt de oude marxist in Kaaiman de kop weer op: de farma-industrie is net als de wapenindustrie en de energiebevoorrading te belangrijk om aan het privé-initiatief over te laten. Collectiviseren! In Noord-Korea zijn alle mensen mager en gezond. Vooral mager.

Lees verder