Pineut

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

‘Te lang in brak water gelegen?’, was de vriendelijkste vraag nadat we hier op 19 september een coalitie tussen Vlaams Belang en PVDA in het vooruitzicht hadden gesteld: ‘Hun programma’s liggen al dicht bij elkaar en hun idolen blonken uit in dezelfde disciplines. Als Von Ribbentrop en Molotov een akkoord konden sluiten, dan ook Von Grieken en Hedebov.’

Wel, vandaag, geen anderhalve maand later, is het al zover. Dankzij het verbond der extremisten krijgen de verpleegsterkes 67 miljoen euro extra. En hoewel minister van Loze Beloften en ex-kandidaat-ontslagnemend premier Koen Geens verbolgen was over de hoogmoed van de wetgevende macht om een wetgevend initiatief te nemen, zal CD&V die maatregel niet tegenhouden. Of ze is ook haar laatste tien kiezers kwijt: zuster Magda, zuster Marie-Josephe, zuster Clementine, zuster Philomène, zuster Godelieve, zuster Wanumbi, zuster Akonga, zuster Svetlana, zuster Irina, en Inge Vervotte.

De rest van wie op 26 mei restte, heeft afgehaakt nadat de in het stemlokaal afgestrafte CD&V-leiders eerst snel zichzelf rijkelijk bedienden, en daarna hun bedrogen kiezers nog wat extra in het gezicht uitlachten door wéér een regeling voor Arco te beloven. Wie het ook dan niet voor bekeken hield, was weg na een stuitend interview met Kris Peeters, vorige zaterdag in Het Laatste Nieuws. Gelukkig lezen nonnekes Het Laatste Nieuws niet. In meneer Van Thillo zien zij de handelsvertegenwoordiger van de duivel, en ze zijn niet de enigen.

In dat artikel mocht Peeters voor de zoveelste keer doen alsof hij al die tijd in Antwerpen heeft gewoond en pas vorige week naar Puurs is teruggekeerd. Hoe hij daar flagrant blijft over liegen, is verbijsterend. De eigenaar van het pand in de Goedehoopstraat heeft een taks op leegstand moeten betalen. Een andere lang volgehouden leugen heeft hij zelf ontkracht: het was blijkbaar toch de partijleiding die hem, tegen zijn zin, naar Antwerpen dreef voor een gevecht met de liegende leider. Tot nu toe was dat zogezegd zijn eigen beslissing. Het zette hem ertoe aan gemeen na te trappen naar de partij waaraan hij alles te danken heeft. Mocht minister worden zonder verkozen te zijn. Mocht minister-president worden, vicepremier, ei zo na premier. En kreeg tot slot een riant betaald luizenbaantje in het Europees Parlement, in afwachting van nog een paar lucratieve bijverdiensten in de even tal- als nutteloze commissies waarvan de EU barst.

Maar zijn partij heeft hem dus slecht behandeld. Het was een echte schok: hij heeft nu geen chauffeur meer, moet zelf zoeken naar het juiste perron om naar Straatsburg te sporen, moest in Londen vragen hoe hij een kaartje voor de Tube moest kopen, mag niet meer overal op de eerste rij zitten, en moet zijn eigen bokes smeren terwijl vijftien jaar lang elke middag een lunch en elke avond een diner klaarstond. Dat zijn mannen die de zorgen van de mensen begrijpen, zie.

Toen Peeters op 26 mei net als in Antwerpen ook in Europa de helft van de zo al schaarse CD&V-zetels had verloren, kondigde hij aan dat hij minder in de media zou opduiken. Zijn eerste goede plan in vijf jaar. Met hetzelfde resultaat als alle andere.

Lees verder