Pointillisme

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Het pensioen met punten, parel aan de pensioenhervorming van de regering, is naar de Griekse kalender verwezen. Waar het dringen is met de kernuitstap, de Arco-regeling, de meerwaardetaks en alle justitiehervormingen van Koen Geens, die in zijn eentje 95 procent van de kalender bezet.

Kaaiman, wiens nickname ‘The Ziener’ door niemand meer kan worden ontkend, schreef op 26 juni 2014: ‘Het laatste rapport van Frank Vandenbroucke, achthonderd bladzijden deze keer, handelde over de pensioenen. Waar staat de vuilnisbak? Hopla. Weer tijd voor ernst. Frank Vandenbroucke is wereldkampioen in het schrijven van nutteloze nota’s. Een studax zonder toegevoegde waarde. Een nog grotere garantie voor chaos dan Johan Vande Lanotte. Niet toevallig behoren beiden tot de sp.a. Het waren dan ook de socialisten, partij én vakbond, die het plan van hun gewezen voorzitter voor een pensioen met punten zeven minuten na het bekendmaken ervan afschoten.’

Dat was vier jaar geleden. Iets meer geloof in wat in deze rubriek staat, zou u veel teleurstellingen kunnen besparen. Dezelfde Monsieur Soleil in juni vorig jaar: ‘En nu gaat Daniel Bacquelaine, die beter Débacquelaine had geheten, het idee van Vandenbroucke uitvoeren. Per gewerkt jaar krijgt u een paar punten: wie meer verdient, krijgt iets meer, wie minder verdient iets minder. De bedoeling schijnt te zijn dat de overheid vanaf 2030 elk jaar de geldelijke waarde van een punt vastlegt. Dus als de regering in 2030 bepaalt dat de geldelijke waarde van een punt 4 euro is, en in 2031 besluit dat het 2 euro is, verliest u in één jaar tijd de helft van uw pensioen. Schrijf maar op dat in 2032 de waarde van een punt 0 euro is en u geen pensioen krijgt. In 2033 wordt de waarde -5 euro en moet u betalen in plaats van te ontvangen. Kortom: dit stelsel wordt een ramp.’

En nu lezen we deze week dat de sociale partners dat hele plan in de papiercontainer hebben gekiept. Daarmee heeft Vandenbroucke zijn reputatie weer alle eer aangedaan. Hij is de grootmeester in het trekken van verkeerde conclusies uit verkeerde analyses, wat alleen volgens de wetten van de logica minder erg is dan het trekken van verkeerde conclusies uit juiste analyses of omgekeerd. Op alle kabinetten die Vandenbroucke heeft geleid, gooide hij na maanden van studie alle bestaande structuren omver, om te beginnen degene die hun nut hadden bewezen, en verving ze door zijn eigen ingewikkelde alternatieven die alle in een gigantische puinhoop eindigden.

Daarna vluchtte hij weg naar een volgend departement om daar dezelfde ravage aan te richten. Uiteindelijk trok hij weer naar de enige biotoop waar theoretische betweters en praktische klunzen gedijen: de universiteit.

De experts van de Pensioencommissie die mogelijk aan hun eigen nut zouden twijfelen, een mens weet maar nooit, moeten evenwel niet wanhopen. Want zoals alweer Kaaiman eerder schreef: ‘Het rijbewijs met punten is in 1990 door Jean-Luc Dehaene door het parlement gejaagd, en wacht enkel op een koninklijk besluit om praktijk te worden. Er zijn in België intussen drie koningen gepasseerd, maar die hebben ons noch een nieuwe hoed noch een besluit over een rijbewijs met punten gegeven.’

Ongeduld is dus voor niets nodig. Dat pensioenplan is slecht genoeg, het komt er wel. Ooit.

Lees verder