Rutten troef

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Beste Fred, vooreerst hartelijk welkom in de warme familieclub RSC Anderlecht. En als ge durft met drie man achterin te spelen, ligt ge nog voor de play-offs terug buiten. Is dat duidelijk?

Om te beginnen moeten wij u waarschuwen dat we in dit land geen onverdeeld gunstige ervaringen hebben met mensen die Rutten heten. Vinden ze in Nederland Rutte zonder ‘n’ al erg, dan vinden ze bij ons varianten met ‘n’ nog veel erger. Gijzelf komt uit de mooie streek van Twente en de Achterhoek. Maar de inwoners van Twente worden ‘de Tukkers’ genoemd, die van de Achterhoek ‘de Superboeren’. Dat zijn twee koosnamen die in paars-witte middens niet meteen veel enthousiasme zullen opwekken. Temeer daar ‘boeren’ daar veeleer associaties oproept met de aartsvijanden van Club Brugge.

Maar verspillen we geen tijd aan details, dat nomen omen est wordt enkel beweerd door dommeriken. Er is meer. Laten we niet doen alsof we het niet gezien hebben: op uw erelijst staat niets. Wat dat betreft, zet het huidige Anderlechtbestuur een laat ingevoerde traditie van het ancien régime verder. Het is 18 jaar geleden dat ge de enige prijs uit uw carrière hebt behaald: de Beker van Nederland, en dat is exact wat we bedoelen met ‘niets’. Het was dan nog na strafschoppen in de finale, ook dat. Uit uw spelerstijd herinneren wij ons u vooral als keeper, in een memorabele match tegen Feyenoord waarin FC Twente al drie vervangingen had doorgevoerd toen tien minuten voor tijd de doelman werd uitgesloten. En dus moest gij onder de lat, en pakte uit met een sensationele save op een vrijschop die bij de echte keeper zeker was binnengevlogen. Afgezien daarvan hebt ge als speler nog minder gewonnen dan als trainer, ook dat roept herinneringen op aan uw meest recente voorgangers.

Dat alles is geen bezwaar beste Fred, maak u geen zorgen, op voorwaarde dat ge bereid zijt te luisteren naar mensen die Rie Meert nog hebben zien keepen en Pol Van Himst hebben weten debuteren. En zo iemand spreekt thans tot u. Uw eerste match is op Gent. Mispak u niet aan hun klassement, het is een moeilijke ploeg. Ge speelt als volgt: 4-5-1, bij balbezit 4-3-3. In doel Didillon. Geen topkeeper, maar goed genoeg. Backs hebt ge niet, maar uw voorzitter gaat er twee kopen, zo hij tenminste even slim is als gij en dus de goede raad opvolgt van mensen die er wel verstand van hebben. Centraal achterin: Bornauw en Sanneh, het is wat het is. In het middenveld een driehoek met de punt naar achteren. Achterste punt Kums, voorste twee Trebel en Gerkens. Eventueel, zo lang Sambi gekwetst blijft, Morioka of de jonge Verschaeren. Die twee voorste punten moeten bij elke aanval postvatten op de zestienmeterlijn, pomp dat in hun kop. Dan de flanken: rechts Najar of Saelemaeckers, links Amuzu of Saief. Ten slotte de spits: Dimata. Of Osimhen, als de voorzitter zijn werk heeft gedaan.

Voilà, moeilijker dan dat is het niet. Nóg een bewijs nodig? Manchester United onder Mourinho: drie verdedigers, 18 punten achter op City en Liverpool. Manchester United onder Solskjaer: vier verdedigers, alle vijf matchen gewonnen. Daarom tot slot een woordje tot de voorzitter: Coucke, als ge het nu nog altijd niet wilt zien, zullen wij onze Amerikaanse vrienden van Perrigo eens uit de doeken doen hoe gij ze erin hebt gedaan.

Lees verder