Schol

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

De leidinggevenden van de VRT hebben weer een sterke beurt gemaakt. Het zal hen in de volgende tevredenheidsenquête zeker een flinke zet in de positieve richting geven. Hadden ze in ‘De afspraak’ eindelijk een interview dat wat stof deed opwaaien, dank hiervoor aan banketbakkerij Delefortrie, halen ze het er zelf af! Van al hun digitale platformen en heruitzendingen. Met als gevolg dat andere sites er een tophit mee hadden. Gelukkig zal de VRT zich met het krachtig Transformatieplan van Leo Hellemans verder profileren als digitale voorloper.

Een paar uur na ‘De afspraak’ hadden twee van de zo geprezen leidinggevenden anchorman Bart Schols al een dolk in de borst gestoken: de hoofdredacteur van ‘Het Journaal’, de immer belachelijke Amerikawatcher Björn Soenens, niet eens bevoegd voor het programma, en directeur informatie Luc Rademakers, die eerder al twee journalisten schorste omdat ze in een boek de waarheid hadden geschreven over het gemeenschapsgeld verslindende machtsmisbruik van Johan Vande Lanotte. Dat boek was te kritisch. Het gesprek met Delefortrie niet kritisch genoeg. Volgens beide leidinggevenden had het zelfs niet voldaan aan de journalistieke normen van de VRT. Daarvan moet een mens even gaan zitten. De journalistieke normen van de VRT zeg, wat zouden die zoal inhouden?

Opmerkelijk was de rol van Peter Vandermeersch, het van zelfgenoegzaamheid blinkende hoofdredacteurtje van NRC Handelsblad. Wil graag de volgende CEO van de VRT worden, is daarvoor al aan het lobbyen, en zag een kans liggen. Hij was een van de eersten die schande twitterde over het interview in ‘De afspraak’. U denkt wellicht dat de hoofdredacteur van een Nederlandse krant om half negen ’s avonds zo druk met zijn eigen blad bezig is dat hij geen tijd heeft om naar een tv-station te kijken, laat staan een Vlaams, maar u denkt soms verkeerd.

Volgens Vandermeersch was de VRT de weg kwijt. Toen de eerste leidinggevende zijn collega had afgeschoten, klonk het uit het NRC-hoofdkwartier al even doordacht: ‘Groots om een fout toe te geven.’ Een fout van een ander uiteraard. Vandermeersch is natuurlijk een expert. Het aantal keren dat hij zich in Nederland al heeft moeten verontschuldigen voor verkeerde of verdraaide berichtgeving die onder zijn impuls werd verstrekt, is niet te tellen. Wat een ellendig mannetje.

In die categorie hoort ook Siegfried Bracke, vorige week nog knielend op de rode loper voor de Turkse dictator. Hij was de andere mening toegetwitterd: ‘Wat mij zeer stoort is dat leidinggevenden (!) hun job niet doen, en dan hun journalist(en) de schuld geven. Daar is een woord voor.’

Bracke mag zeer blij zijn dat leidinggevenden in zijn tijd ook hun job niet deden, anders was een achterbakse huichelaar als hij, die de onpartijdige journalist speelde maar in het geniep voor de socialistische partij werkte, op staande voet ontslagen.

Weer moeten we besluiten: nihil novi sub dezer dagen helaas afwezige sole. In volle Dutroux-hysterie heeft ‘Panorama’ ooit een drie kwartier durende monoloog van de mythomane Regina Louf uitgezonden. Ook zonder kritische vraag en zonder duiding, wat vreemd was voor een duidingsprogramma. Ze hebben die dan de dag nadien maar gegeven, in een in zeven haasten in elkaar geflanste extra uitzending. Gelukkig bestond Twitter nog niet.

Lees verder