Slechte Week

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Wie niet van de slimsten is, heeft zaterdag het advies van Kaaiman opgevolgd en nog snel zijn huis ingezet op Vieux Lion Rouge, onze toptip voor de Grand National. Hij of zij heet van nu af aan Armeluis en is woningloos. Zesde, al heeft de vijfde plaats er zeker in gezeten. Dat de vader van de jockey de cotrainer is van het paard dat wel won, mag enige troost bieden als u ’s avonds uw plekje probeert te bemachtigen in de hal van Brussel Noord. Het zal u leren: veel geld vergaren doet u door een politiek mandaat op te nemen, niet door het hasardspel.

Daarmee is de Goede Week slecht begonnen. Ook voor onze partij trouwens. Laten we hopen dat Betteke en Zuhal eens een paar dagen niet kipje-de-voorste willen spelen in de media, want het begint onze leider de keel uit te hangen. Op de duur weten de mensen niet meer wat onze partij juist wil. Zo schijnt er enige onduidelijkheid te zijn gerezen over ons standpunt over Turkije. Het is nochtans simpel. Indien in een moskee in Beringen enkele gelovigen vinden dat president Recep Tayyip Erdogan nog niet zo’n slechte mens is, dan trekt Betteke, boegbeeld van de N-VA, de erkenning van de moskee in. Indien deze zelfde Erdogan in hoogsteigen persoon naar ons land komt, dan duikt Siegfried Bracke, boegbeeld van de N-VA, plat op zijn buik, likt de schoenzolen van de gast helemaal schoon, en kruipt voor hem als was hij Allah zelf. Duidelijk? Mooi.

Consequentie is het geheim van gedegen politiek. De mensen spreken over Donald Trump die vandaag zus zegt en ook vandaag zo, maar neem onze eigen numero uno: Guy Verhofstadt. Werd links en rechts geïnterviewd over de zestigste verjaardag van het Verdrag van Rome, een ongelooflijk volksfeest, in alle Europese steden dansten de mensen van vreugd’ en plezier, een treffende illustratie van hoe de burger denkt over de Europese Unie. Maar goed, die Unie is er niet voor de burger, ze is er voor de politici en de ambtenaren die er hun boterham mee verdienen, met Verhofstadt in de top vijf van de dikst belegde. In die interviews verklaarde hij dat hij in een referendum ook tegen deze EU zou hebben gestemd! Dat stond erin, letterlijk. En dan roept hij een week later in zijn vogelverschrikkerskostuum en zijn antraciet-Engels dat de brexit pure domheid is.

Dat de EU niet functioneert zoals zou moeten, heeft het Joenk aan politici als hijzelf te danken. Uw Kaaiman heeft in Knack twaalf jaar lang een rubriek verzorgd die ‘De Kroonraad’ heette, en waarin verstandige mensen hun licht lieten schijnen over de actualiteit. In die raad zaten onder anderen Karel Van Miert, Willy De Clercq en Leo Tindemans. We kunnen bezwaarlijk zeggen dat die drie anti-Europees gezind waren. Welnu, tot vervelens toe herhaalden ze alle drie keer op keer dat de uitbreiding van de EU tot 28 landen een stommiteit zou zijn die het hele Europese concept zou ruïneren en de EU volstrekt onbestuurbaar en krachteloos zou maken. Op de duur schreven wij die passages al op voorhand, voor we bij de betrokkenen op bezoek waren geweest. ‘Het Europees huis is niet klaar voor de uitbreiding’, Karel Van Miert werd er bijna hysterisch van. Week na week na week stond de waarschuwing van deze bekommerde kenners met rode alarmlichten te knipperen. Tevergeefs.

De uitbreiding van de EU tot 28 landen vond plaats op 1 mei 2004. Voor 10 punten: wie was toen de Belgische premier die deze fatale vergissing steunde?

Lees verder