Sommenrijden

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Over één ding is iedereen het eens: het Planbureau is meer bureau dan plan. Als het Planbureau weer een rapport in de openbaarheid heeft gebracht, rollen ze bij de Nationale Bank kraaiend van de pret over het Perzisch tapijt. Bij de Nationale Bank werken alleen mensen die minimaal een universitair diploma zuivere wiskunde hebben. Bij het Planbureau is de slimste blijven hangen in het gecompliceerde vraagstuk: ‘Moeder heeft een taart in vier stukken gesneden. Janneman eet één stuk. Hoeveel stukken blijven er over?’

Daar zijn ze vandaag op het Bureau nog niet uit. Er zijn er die menen: ‘Twee.’ Anderen houden vol: ‘Eén.’ Op een dag had een directeur het lumineuze idee een lagere in rang naar de bakker te sturen om daar een kriekentaart te kopen. Zo kon men het probleem in de praktijk onderzoeken, iets wat op het Planbureau zelden gebeurt. Kwam de lagere bediende met zijn gebak terug op den bureau, bleek het een rijsttaart! Voor acht personen! De directeur, die de rol van Janneman op zich had genomen, at één stuk op en toen lagen er bij telling nog zeven. De verwarring was totaal. Een streber beweerde dat als je een taart voor acht mensen terugbracht tot een voor vier, je ook al de rest moest delen door twee, maar dan zouden er drie en een half stuk blijven liggen. Even werd overwogen een andere employé naar de bakker te sturen, maar dat liet het budget niet meer toe.

En wat lezen wij nu in de krant: ‘Federaal Planbureau legt kilometerheffing weer op tafel.’ Files kosten ons land jaarlijks 2,3 miljard euro hebben ze berekend, dat zal een gigataart geweest zijn, en daarom moet de kilometerheffing van Ben Weyts zonder verwijlen opgelegd worden, en de tol van Elke Van den Brandt zeker. In Brussel 63 cent tijdens de spits en 29 tijdens de daluren, in Antwerpen en Gent iets goedkoper, in Leopoldsburg is het gratis. Waren het niet Antwerpse transporteconomen, truckers met een basiscursus boekhouding, die pas het idee lanceerden van een slimme kilometerheffing, wat op het eerste gezicht altijd beter lijkt dan een domme? Het Planbureau plagieert nu dat voorstel, en wil ook de subsidies voor openbaar vervoer en de belastingaftrek voor salariswagens droog en wel afschaffen.

Zoals te verwachten was, is het bedrag van 2,3 miljard euro fout. De kosten van tijdverlies in de file ramen zij op 1,2 miljard per jaar, de marktverstoring door subsidies voor openbaar vervoer en salariswagens op 900 miljoen, en de prijs voor de luchtvervuiling op 100 miljoen. Samen 2,3 miljard, volgens hen. Maar wij hebben het zelf eens nagerekend en wij kwamen maar op 1,7 miljard. Het volstaat twee andere parameters te hanteren en je bekomt een ander totaal. Nu zou u kunnen opwerpen: ‘Het Planbureau zal wel de juiste parameters gebruiken’, maar dan vragen wij u met aandrang dat niet te verkondigen in de kantoren van de Nationale Bank, of ze moeten de verpleegster roepen.

Dat terzijde is de graad van wereldvreemdheid van het Planbureau weer groter dan de graad van algebrakennis, want het rekeningrijden is begraven sinds Jean-Marie Dedecker het in ‘Terzake’, eerst in de studio en nadien op de dijk van Middelkerke, naar de bodem van de Noordzee torpedeerde. Welke dwaas komt er dan nog mee aandraven? Het antwoord is gegeven.

Lees verder