Stem Sels

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Geen dag zonder verkiezingen dit jaar, en vandaag staan de spots op de Katholieke Universiteit Leuven, waar de eerste en hopelijk laatste stemronde plaatsheeft om een betere rector aan te stellen dan de vorige. ‘Hoe krijgen we die ellendige Rik Torfs er af?’, vragen vele stemgerechtigden zich vertwijfeld af. Eenvoudig: door op Luc Sels te stemmen, een andere mogelijkheid is er niet. Professor Sels is decaan economie, na kerkelijk recht de minst wetenschappelijke faculteit van het hele onderwijsnet, en is dus socioloog van opleiding, maar laat dat geen belemmering zijn.

Rik Torfs is de man, of beter het mannetje, dat niet alleen in ruil voor subsidies verzwijgt dat een van zijn professoren onaanvaardbare experimenten uitvoerde op radeloze jonge kankerpatiëntjes, maar dat nu blijkbaar ook nog bedrog heeft gepleegd bij de rectorverkiezingen zelf. Beide beschuldigingen stonden zwart op wit in De Standaard, en aangezien Rik Torfs zelf columnist is van die krant kunnen ze niet anders dan juist zijn geweest. In ‘Correcties & Aanvullingen’ is alvast geen rechtzetting verschenen, al kan dat ook zijn wegens plaatsgebrek in deze overvolle rubriek.

Dat hij het schandaal rond professor Stefaan Van Gool had toegedekt, werd vrijdag, naar aanleiding van de minnelijke schikking die de professor met het gerecht heeft getroffen, nog eens omfloerst herhaald in het editoriaal van Karel Verhoeven, de goeroe van het goede gedacht. Dat Torfs desondanks mag aanblijven als columnist van Karels eigen krant kan enkel onder de noemer ‘hypocrisie’ worden gevat. De pen van Dyab Abou Jahjah werd voor veel minder gebroken. Door de paasvakantie en de vele vrije maandagen was het een tijdje onduidelijk maar inmiddels is de maandagse column van Torfs weer gepubliceerd. Zelfs gisteren, één dag voor de verkiezing. Van een poging tot beïnvloeding gesproken, zoiets is in De Tijd onmogelijk.

Zeer toevallig zat Torfs ook weer in ‘De Afspraak op vrijdag’, als we er geen gemist hebben de dertigste keer dit seizoen. Want, zo zei de door Marc Van de Looverbosch tot schlemiel herleide Ivan De Vadder, de dag voordien was Luc Sels in ‘Terzake’ geweest en dus moest het evenwicht worden hersteld. Je gelooft niet wat je hoort. Als het evenwicht moet hersteld worden, moet Luc Sels de komende acht jaren van zijn rectorschap zeven dagen op zeven van ’s morgens tot ’s avonds op de Reyerslaan vertoeven, en dan nog staat de balans niet horizontaal. Wat ze zich op die openbare nieuwsdienst aan manipulatie permitteren tart alle verbeelding.

Hebt u dat portret van de bijna-ex-rector gelezen in onze weekendkrant? Tsjonge, dat was er niet naast. Geen kerkjurist maar een kerkvorst, een despoot omringd door onderdanige horigen en als ze niet fanatiek genoeg kruipen vliegen ze buiten, dat was de meest positieve typering die over die jandoedel te lezen stond. Niet zodra had Torfs zijn door de naaister noodgedwongen flink ingekorte rode toga en baret aangetrokken, of hij drukte twee benoemingen door. Zijn goede vriend Kris Hoflack werd lid van de raad van bestuur, als dank voor de vele bewezen diensten. En Hildegard Warnink van de faculteit kerkelijk recht, zijn vertrouwelinge zullen we maar zo deugdzaam mogelijk verdoezelen, werd uit het niets benoemd tot rectoraal adviseur voor communicatie. Rectoraal adviseur! Niet verwarren met rectaal adviseur, al zijn het beide omschrijvingen voor kontlikker.

Lees verder