Supertsjeven

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Zelfbediening W. Beke in De Tijd: ‘Veel medewerkers werken thuis, maar ik kom liever naar Brussel. Mijn kinderen heb ik deze week een kwartier gezien.’

Dit kan toch de kalmste niet meer lezen zonder woest te worden? U en uw partner zijn verplicht thuis te werken, op uw kleine flat met drie samengestelde kinderen die u de oren van de kop zeuren tot u stapelgek wordt. Maar hij komt liever naar Brussel. En hij heeft zijn kinderen, die niet in kleine kamertjes dienen te hokken maar een uitgestrekte tuin hebben, in een hele week een kwartier verdragen, en zelfs dat was zo te zien te veel. Pakt er nog mee uit ook, alsof het bewondering verdient. In een land met een echte minister van Justitie wordt zo een egoïst prompt uit zijn ouderlijke macht ontzet.

Een zachtaardige zal opwerpen: ‘Hij is in Brussel om een belangrijk departement te besturen.’ Maar afgaande op de wanhopige noodkreten uit de zorgsector heeft zijn aanwezigheid in Brussel niet echt veel nut. Moet vier keer per dag naar Inge Vervotte bellen voor uitleg bij een problematiek waarvan hij wel gretig de ministerportefeuille en het bijbehorend salaris voor de neus van beter gekwalificeerden wegkaapte, maar waarvan hij geen bal verstand heeft. Vervotje, die al eerder CD&V-bonzen van haar ranke lijf moest schudden, heeft het opgegeven om het hem te leren. Beperkt zich tot het bevel de instellingen van de Emmaüsgroep meer subsidies en materieel ter beschikking te stellen.

Nu Pieter De Crem, die Astrid Roelandt van Het Laatste Nieuws op zijn kabinet ontving. Astrid, terecht beschaamd, begon het gesprek met de vraag: ‘Wel straf dat de baas van de politie mij deze niet-essentiële verplaatsing laat maken. We hadden dit interview toch ook met de telefoon kunnen doen?’ De Crem: ‘Ja, er wordt veel via de telefoon gewerkt maar ik ben toch nog altijd van het principe… en kijk, (zet zich recht en neemt grote passen) we zitten hier op meer dan 2 meter 20 van elkaar, ik zal er niet ver naast zitten.’

Met een sardonische, zeg gerust sadistische, grijns staat hij elke dag nieuwe krankzinnige verboden voor u en mij uit zijn duim te zuigen, maar hijzelf is de eerste om er zijn kas aan te vegen. Mocht het niet Astrid Roelandt maar Jan Segers zijn geweest, het interview was wel telefonisch afgenomen.

We kunnen alleen hopen dat Carl Decaluwé dit weekend niet naar de kust is gegaan. Het zou niet eens verbazen. Gewezen VRT-CEO Tony Mary noemde De Caluwé ‘een oneerlijke schoft met hitleriaanse trekjes’. Een terminologie die men van beschaafdere VRT-CEO’s als Cas Goossens en Paul Lembrechts nooit hoorde, maar Mary benoemde zaken zoals ze waren.

Iemand een idee hoe het er vandaag toegaat in onze geciviliseerde gevangenissen, na zes jaar bewind van minister van Loze Beloften Koen Geens? En iemand een idee hoeveel procent CD&V nog haalt zo er ooit weer verkiezingen komen?

Lees verder