Te huur (update)

Kris Peeters. ©BELGA

Het appartement boven hem staat nu ook te huur! Geen enkele regisseur durft het te verzinnen, maar wie in de Goedehoopstaat aan de overkant van nummer 6 plaatsneemt, ziet voor zich een surreëel tableau. Op de eerste verdieping een gigantisch bord: ‘Te Huur. Walls.’ Op de tweede verdieping alles potdicht. Op de derde verdieping een gigantisch bord: ‘Te Huur. Quares.’

Al zijn buren slaan op de vlucht. Mede door ons toedoen is het in de Goedehoopstraat nu drukker dan aan de Trevifontein. Vorige week was de weg geblokkeerd door een bus Chinese toeristen. Stonden allemaal fotootjes te nemen van nummel 6, waal Klis Peetels zou wonen, de Belgische plopagandist van het Chinese ‘One Belt, One Road’-project, waarmee het imperialistische regime in Peking de rest van de wereld wil onderwerpen. Ten behoeve daarvan worden in Myanmar de Rohingya uit hun huizen verdreven en uitgemoord, omdat de Chinezen er een haven willen bouwen die onmisbaar is voor hun zijderoute. Volgens een VN-commissie gaat het om genocide, en die wordt dus gesteund door de Antwerpse laajsttrekker van de CD&V.

De andere bewoners van de Goedehoopstraat beginnen zich te organiseren tegen die gewetenloze vlerk. Die bovendien door pure koppigheid de beursgang van Belfius heeft geblokkeerd en zo een half miljard euro heeft weggegooid. Het meest van al zijn de mensen nog verbolgen dat de kandidaat-burgemeester overal verklaart dat hij op ’t Zuid woont, terwijl de Goedehoopstraat in het prachtige Sint-Andrieskwartier ligt. ‘Wie niet zegt waar hij woont, woont niet waar hij zegt’, een uitspraak die de vicepremier ongetwijfeld zal kennen, want ze is van Lao Tse.

Het kan. Het kan dat er louter toevallig nooit iemand aanwezig is als Kaaiman passeert. Maar dat wordt statistisch minder waarschijnlijk als hij daar van acht uur ’s morgens tot negen uur ’s avonds patrouilleert, zoals onlangs. Qua werkethiek kloppen er ons weinigen. Geen idee hoeveel keer wij hebben gebeld bij ‘Peeters-De Smedt’, er woont daar trouwens ook een Demir (!), maar nooit klonk uit de parlofoon: ‘Hallo’, of iets van die strekking. Ook geen idee hoeveel keer wij die straat op en neer zijn gemarcheerd, want in een halve minuut ben je erdoorheen. Tussendoor een koffietje gedronken in een bar op de hoek met de Kloosterstraat, wijntje in het café ernaast, de adembenemende Afrikaanse foto’s van Eddy Van Gestel gaan bewonderen, weer een koffietje, een witteke, een Bolleke, nog een koffie, een trappist, een Palmke… kortom, bijna straalbezopen toen wij bij schemer alweer aan de overkant van de straat stonden te wachten, en nog altijd geen teken van leven op het tweede.

En toen moet iemand de politie hebben gebeld want tot onze ontzetting draaide er een combi met zwaailichten van op de kaaien de straat in. ‘Watoedegaajier motje?’ vroeg een norse agent met een snor.

‘Ik houd het appartement van Kris Peeters in de gaten, meneer’, bekende Kaaiman naar waarheid.

‘Ha, zeddegaajier in oepdracht van den burgemeester?’

‘Inderdaad agent.’

‘Das iet anders. Mo ’k zou ni blaajven wachten akikaawas. Dee komdier alleen ’s zaterdagsnomiddags tusse draaj en hallef zes.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content