Transformateur

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

‘Johan Vande Lanotte is een garantie op mislukking, altijd en overal.’ Het was uw eigen Kaaiman die een dag of tien geleden echt niet anders meer kon dan het concluderen, aan het eind van een hallucinant overzicht van alle fiasco’s die deze politieke Guust Flater op zijn conto heeft staan. Met als laatste twee hoogtepunten: in zijn eigen Oostende naar de oppositie verwezen, en niet meer verkozen in het parlement.

Ook zijn nieuwste en hopelijk laatste opdracht heeft hij al verknoeid nog voor hij eraan begonnen was. Is dan wel, denkelijk via politieke druk, tot professor staatsrecht benoemd, zij het aan de Universiteit Gent, maar schijnt niet te weten wat de rol van informateur inhoudt. Niemand overigens, want net als voor editorialist en straatpooier bestaan er geen officiële criteria waaraan een informateur moet voldoen. Al zou niet verkozen zijn bij de jongste verkiezingen toch veeleer een belemmering dan een aanbeveling moeten zijn. Het wordt hoog tijd dat een precieze profielschets en taakomschrijving van een informateur wettelijk of grondwettelijk wordt vastgelegd. Die pipo’s doen maar op, en de twee die nu door de koning het veld zijn ingestuurd zullen het vertrouwen in dit schimmige ambt niet vergroten.

Zo wist Vande Lanotte op zijn eerste persconferentie te melden dat hij het Vlaams Belang en PVDA/PTB niet eens voor een gesprek had uitgenodigd, ‘omdat toch niemand een regering met hen wil vormen’. Dat een formateur zoiets zegt, dat kan. Hij moet een bewindsploeg samenstellen en praat alleen met partners die hij daar in wil. Maar dat een informateur zoiets zegt, kan niet. Onbegrijpelijk dat daar niet meer kritiek op komt. Hij consulteert vakbonden, werkgevers, zelfstandigen en als het aan zijn compagnon Didier Reynders lag vierhonderd andere verenigingen, hoort in de verte het kwinkelende en twinkelende Suske Wiet der vinkenzetters al klinken, hoewel die toch ook niet in de regering zullen zitten, mogen we hopen. Het Vlaams Belang en de PVDA behaalden in Vlaanderen samen 24 procent van de stemmen, en in België met de PTB erbij 20 procent. De informateur, die de vorst zo breed mogelijk zou moeten inlichten, weigert te luisteren naar de politieke vertegenwoordigers van een op de vier Vlamingen en een op de vijf Belgen. Vindt u dat normaal?

Wij herinneren ons de tijd dat Willy Claes en Charles-Ferdinand Nothomb door koning Boudewijn als informateurs waren aangesteld. Lieten zich fotograferen terwijl ze in een immense zaal met hun tweetjes aan een copieuze ontbijttafel zaten. Ieder een gekookt eitje voor zich, een kan vers geperst sinaasappelsap op de tafel naast een zilveren koffiepot, een mand met dampende croissants en chocoladebroodjes, een korf met kleurig fruit en twee huisgemaakte yoghurtjes. En terwijl een bode in livrei Willy een kopje ceylonthee uitschonk, smeerde aan de overkant van de tafel Charles-Ferdinand een sneetje geroosterd brood in met een dikke laag pruimenmarmelade die hij uit de Gaume had meegebracht. Daarna tekenden ze de contouren van de eerste regering-Dehaene uit, en gingen samen lunchen.

Kijk, dát waren informateurs. Van die twee koninklijke tijdverliezers van nu, verlos ons Sire.

Lees verder