Varkens

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Fernand Huts heeft niet met alle kunstenaars die hij zo gul sponsort evenveel geluk. Waar hij bezwaarlijk kan klagen over de immense verkoopcijfers van Het Jaar van de Kaaiman, heeft hij des te meer zorgen over die andere potverteerder die op zijn kosten leeft: Wim Delvoye.

‘Wim Delvoye veroordeeld tot zes maanden cel.’ We lezen met stijgende verbazing: ‘Kunstenaar Wim Delvoye is bij verstek veroordeeld tot zes maanden cel met uitstel en een effectieve geldboete van 2.750 euro wegens het bedreigen van twee ambtenaren en een politievrouw op zijn kasteel in Melle.’

Wat is gebeurd? U weet dat de Wim goed in de slappe was zit, met dank aan het grote succes van zijn getatoeëerde varkens. Hij begon met vier: Joachim, Priscilla, Annie en Berenice. Toen ze nog vier biggetjes waren, had Delvoye met een elektrische inktpen respectievelijk een slang, een marihuanablad, een naakte vrouw, en een Christuskop in hun velletjes geprikt. Het gekrijs was oorverdovend. Volgens de kunstenaar zou die kleine tekening samen met de biggen uitgroeien tot een prachtig groot schilderij. Dat bleek niet het geval, maar intussen had Delvoye een stal van vierhonderd beschilderde zwijnen in gebruik. Neveneffecten hiervan inspireerden hem tot het bouwen van een meesterwerk: een machine die uitwerpselen produceerde. Daarna ontfermden Karine en Fernand Huts zich over hem, op voorwaarde dat hij geen tatoeages zou branden in Isabel, hun geliefde hond.

Delvoye werd net als Kaaiman rijk. Wat doet een mens dan? Twee mogelijkheden: of hij verliest alles op de paardenrenbaan, of hij koopt een kasteel. Delvoye deed het tweede, informeerde eerst bij het Gravensteen maar ving daar bot met zijn bod, waarna hij De Bueren in Melle kocht en dat in zijn oorspronkelijke staat wilde restaureren. Voor eigen rekening, of toch alleszins die van mijnheer Fernand.

Dat mag niet in Vlaanderen. Vanachter elke van de tienduizend loofbomen in het kasteelpark sprong een ambtenaar van Vlaams Erfgoed, Vlaams Bosbeheer, Vlaams Natuurpunt, Vlaams Dit en Vlaams Dat tevoorschijn, zwaaiend met reglementen en decreten die alles verboden, tot het vervangen van een gebroken ruit toe. Toen Delvoye enkele van zijn sculpturen in zijn park wou poten, was het hek helemaal van de dam: dergelijke inbreuken op de zedelijkheid en de goede smaak worden in Melle niet geduld.

De kunstenaar sprong uit zijn vel van al die bemoeials. Volgens de rechtbank bezondigde hij zich daarbij aan ‘smaad door woorden, daden, gebaren en bedreigingen aan het adres van ambtenaren die controles kwamen uitvoeren, en aan een politievrouw. Plus aan diefstal met geweld van een legitimatiebewijs en een fototoestel van een van de ambtenaren.’ De rechter noemde bovendien het tentoonstellen van een vier meter hoge fallus in katoen geen kunst maar een obsceniteit. Ze omschreef beklaagde als uiterst arrogant en agressief, zeldzaam voor een Vlaamse kunstenaar. Zes maanden cel.

De advocaat die ook deze zaak zo kundig heeft aangepakt, het kan niemand verbazen, was Walter Van Steenbrugge. Voor één keer werd hij niet geïnterviewd door de VRT. Hij tekent verzet aan tegen de zes maanden. Dat wordt dus zes jaar. Delvoye kan de gevangenis van Beveren gaan decoreren, maar wie zorgt voor Priscilla en Berenice? Vallen varkens onder de wet-Major.

Lees verder