Vlaams Actueel

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

De vorige trekker die in Antwerpen uit electorale berekening zijn lijst wou opsieren met ‘iemand van de Joodse gemeenschap’, ne Jood gelijk de mensen vroeger zegden, is van een kale kruistocht weergekeerd. Paar zetels in het pandjeshuis moeten achterlaten, het zal een stevige stuiver kosten om die ooit nog terug te kopen. Daaruit de gepaste les trekken is echter niet besteed aan een allesbeterweter als de liegende leider. Op plaats 5 voor de Kamer.

Nu is bij onze vriend Michael Freilich het gevaar wel groter dat hij te veel vrouwen een hand zal geven dan te weinig, maar niettemin vaart de Michael recht door zee, Rode en Dode, en dat is niet de geprefereerde koers van de N-VA. Die loopt meer zigzag over het water, of draaiend in rondjes, zoals bij een zatte kapitein van een Italiaans cruiseschip.

In één opzicht, men is geneigd daar het woord ‘slechts’ voor te zetten, past Freilich perfect in het N-VA-profiel: ook hij wordt unfair behandeld door De Standaard, Dagblad voor Islamitische en Antisemitische Belangen. Dat bleek toen hij op de site van Joods Actueel, de digitale variant van de stenen tafelen, grote vraagtekens had geplaatst bij de vervanging op de CD&V-lijst van de vrouwvrezende Aron Berger door Rezi Friedman, de dochter van de omstreden rabbijn Moshe Friedman. Het gezin Friedman was namelijk de facto uit de Joodse gemeenschap gezet, onder meer vanwege de vriendschap van vader Moshe met de Iraanse halvezool Mahmoud Ahmadinejad, een van de grootste vijanden van de staat Israël. Moshe zelf was ook tegen de staat Israël, en dat ligt in de Joodse gemeenschap altijd een beetje moeilijk. Dus in tegenstelling tot de CD&V-lijsttrekker uit Puurs dacht Freilich niet dat die Rezi veel stemmen zou halen. Waarna hij in De Standaard werd afgebrand.

‘Hij spreekt namens niemand behalve zichzelf’, stond te lezen in een vernietigend en bijzonder tendentieus portret van de hand van Ruud Goossens, die blijkbaar kort bij de appelboom op de grond is gevallen. Volgens steller was Joods Actueel niet meer dan een klein familiebedrijfje, gegroeid uit het Belgisch-Israëlitisch Weekblad van Louis Davids, en onder leiding van diens kleinzoon Michael Freilich afgegleden naar een zowel qua verkoop als qua inhoud bedenkelijk niveau. Iets als De Morgen, dus. Daarvan gesproken: toen Yves Desmet nog hoofdredacteur van De Morgen was, werd hij in Joods Actueel eens omschreven als ‘een etterbak van een voddengazet’. Als alle berichtgeving in dat blad even waarheidsgetrouw is, wordt het hoog tijd om de Palestijnen definitief van het Joodse grondgebied te verdrijven.

Toch maar even de uitslag van de Antwerpse verkiezing nagekeken: 262 stemmen haalde ze, Rezi Friedman. Zijnde 76.440 minder dan de liegende leider. Het is geen bewijs, toegegeven, maar het is wel een aanwijzing dat Freilich het bij het rechte eind had. Hij kent meteen ook zijn eigen target voor 26 mei: 263 stemmen. Dat moet haalbaar zijn.

Geef een gratis abonnement op Joods Actueel aan iedereen die op u stemt, Michael. Of beter: dreig dat al wie niet op u stemt moet betalen voor een abonnement. De gulheid van de Jood kennende spring je dan zelfs over Jan Jambon.

Lees verder