Vlerick Awoerd

Lieve Mostrey met haar Vlerick Award. ©tim dirven

Het lot van Lieve Mostrey is bezegeld: ze heeft de Vlerick Award gewonnen. Haar voorgangster Marleen Vaesen van Greenyard werd vier maanden na de plechtige huldiging door haar bazen bij de rotte tomaten op de stoep gezet. Had het blijkbaar iets te hoog in haar award gekregen.

Voor lezers van De Tijd was dat geen verrassing. De dag van de uitverkiezing van Vaesen stond in hun krant pal naast het portret van de genomineerden een groot artikel: ‘Het aandeel van Greenyard verloor op de beurs van Brussel meer dan 3 procent na de bekendmaking van de jaarresultaten. In één dag verloor het bedrijf 24 miljoen euro beurswaarde. Volgens analisten moet Greenyard dringend ook conserven en diepvriesproducten leveren, of het is ermee gedaan.’ Neem dan ’s avonds maar zonder blozen een prestigieuze onderscheiding als beste bedrijfsleider in ontvangst.

De volgende dag moest de arme Vaesen in dezelfde immer kritische krant, in een andere rubriek, meer luimig van aard, lezen dat haar geen lang leven meer beschoren was, en dat we alleen konden betreuren dat Conny Vandendriessche de prijs niet had gewonnen. Zij had namelijk in de portrettengalerij van de genomineerden op de vraag waarvan ze droomde (Marleen Vaesen: ‘Meer groenten en fruit verkopen’) geantwoord: ‘Van gespierde blote mannenlijven. Liefst zwarte met grote…’ Conny won niet, maar het is haar beter vergaan dan de ongelukkige Vaesen die wél won. En naar men ons verzekert, is ook haar droom intussen uitgekomen. Al zal dat niet in ‘Leeuwenkuil’ geweest zijn, waar ze naast Jurgen Ingels en Noplace Bart zat. Die hebben wel gespierde lijven, maar geen zwarte.

Op dezelfde blijkbaar klassieke vraag waarvan ze droomde, antwoordde dit jaar Lieve Mostrey: ‘Kleinkinderen, maar dat heb ik zelf niet in de hand.’ Eén telefoontje naar Vandendriessche had nochtans bruikbare tips kunnen opleveren. Lieve speelt golf en heeft een swing om ‘U’ tegen te zeggen. Die heeft Conny ook, maar zij speelt geen golf.

De Vlerick Award heeft nog lang niet de verdienste van de ‘Manager van het Jaar’ van Trends, waarvan de meeste winnaars gedetineerd, gefailleerd of gecremeerd werden, maar doet zijn best de kloof te verkleinen. Mostrey is dus gewaarschuwd. En of dat bij vrouwen ook zo is weten wij niet, maar bij mannen is een gewaarschuwde er twee waard. Lieve is CEO van Euroclear, niet te verwarren met Euroclean, en leidt wat met een eufemisme ‘een financiëledienstenverlener’ heet. Dergelijke instellingen zijn doorgaans accurater te omschrijven als speelholen waar ze met uw geld gokken, de eventuele winst zelf opstrijken, en het meer waarschijnlijke verlies op u verhalen met de hulp van een beslagrechter en een deurwaarder. Maar bij Euroclear ligt dat anders. Daar controleren ze, zo vertelde de CEO aan De Tijd, of alle transacties in de financiële wereld eerlijk verlopen. Hoe vindt u die? Eerlijk verlopen! In de financiële wereld! Toe maar.

Ernstig weer: dat niemand verbaasd opkijke als de komende tijd in De Tijd tijdingen staan over onheil bij Euroclear. Of bij zijn CEO. ‘Paniek is mij vreemd’, aldus de Vlerick-laureate. Die eigenschap zal nog van pas komen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content