Von Reynhofen

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Als wij u één goede raad mogen geven, laat het dan deze zijn: luister nooit naar de boodschap, kijk naar de boodschapper. U zult zich minder gemakkelijk vergissen. Als dus plotseling of all people Marc Reynebeau uitpakt met een primeur over de levensduur van onze F-16’s, dan is er iets aan de knikker en veel kans dat het tot het rijk gevarieerde gamma fecaliën behoort.

Reynebeau kan niet eens met de auto rijden, en de zeldzame keren dat hij zich op een fiets waagde, moesten er eerst steunwieltjes onder geschroefd worden en viel hij nog om. Niettemin ontpopte hij zich deze week ineens tot een kenner van gevechtsvliegtuigen, en goochelde hij met aeronautische vaktermen alsof hij zelf 8.000 uur aan de knuppel had gezeten. Geweest wel, aan gezeten niet, neem dat van ons aan.

Normaal gezien kunnen alleen de lezers niet volgen wat Reynebeau schrijft, ook al omdat ze niet op de hoogte zijn van zijn verborgen agenda’s, maar dit keer kan ook de auteur zelf niet hebben gesnapt wat hij aan het papier toevertrouwde. Hij jongleerde als de beste bordendraaier van het Circus van Moskou met begrippen als equivalente en actuele vlieguren, berekende uit de losse pols de gemiddelde severity factor van onze luchtmachtvloot, besprak de voordelen van tweetaktbenzine tegenover kerosine, legde kort uit hoe het fly-by-wiresysteem werkt en wanneer de hydraulische cilinders die de stuurvlakken bedienen moeten worden aangezet, vergeleek de liftkracht van de F-16 met die van de Fokker Friendship, waarschuwde voor het gevaar van poedermetallurgie op de vleugelstabilisatoren, stond even stil bij de updatemethoden voor de oude Pratt & Whitney-motoren, besprak de prijzen van optische gyroscopen, en had het over de diverse types schietstoelen alsof hij ze allemaal zelf had uitgetest, wat zijn andere artikels trouwens doen vermoeden.

Dat hij het geheim gehouden Lockheed-rapport van de socialisten had gekregen, aan wie hij al zo veel diensten heeft bewezen, was snel duidelijk. Maar waarom hebben ze dat uitgerekend naar Reynebeau doorgespeeld, die als Rekenmeester in DS Weekblad elke zaterdag bewijst dat zijn vooringenomenheid omgekeerd evenredig is met zijn talent voor rekenkundige bewerkingen? Waarom niet aan Peter De Lobel, de altijd goed geïnformeerde defensiespecialist van de redactie? Of aan Bart Brinckman, die in de aanloop naar het vijftigste sp.a- vernieuwingscongres over vele volle bladzijden de partij en haar voorzitter in het zonnetje had gezet? Waarom hebben ze er niet zelf mee uitgepakt op dat congres, in plaats van zoals nu met de ronduit onnozele eis om alle peuters vanaf zes maanden verplicht naar de crèche te sturen? Heeft Tom Meeuws daar de communicatiestrategie uitgezet? Of geheim medewerker Valère Descherp? Zijn ze er zo van overtuigd dat niemand nog aandacht besteedt aan wat de sp.a verklaart dat ze liever De Standaard voor hun kar spannen, en zodoende ook zeker zijn dat het wordt overgenomen door de VRT-nieuwsdienst, het exclusieve promotiekanaal van De Standaard?

Het kan natuurlijk ook dat de verkeerde naam boven het artikel stond. Niets daarover gelezen in ‘Correcties & Aanvullingen’, maar dat stond dan ook bomvol met de andere fouten.

Lees verder