Vuile manieren

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

In het boeiende leven van Kaaiman duiken elke dag dezelfde drie oude taarten op: Veuve Clicquot, Granny Smith en Martine Tanghe. Alleen die laatste onuitgenodigd.

Er zijn figuren van wie je je leven lang niet verlost geraakt, denk aan Bert Anciaux en Bart Peeters, en Martine Tanghe is ook zo iemand. Begon ‘Het journaal’, toen nog ‘Het nieuws’ geheten, te presenteren rond 1978 en is er niet meer mee opgehouden. Op één jaar na, toen ze een reis over de wereldzeeën maakte met een gammele zeilboot en een dito echtgenoot. Tijdens die trip sierde ze de cover van Humo, obsceen poserend op een exotisch strand in een aanstootgevende minibikini. Zoals dat hoort voor een feministe die opkomt tegen de commerciële uitbuiting van de vrouw als lustobject.

Het is vanuit dat scabreuze gedrag misschien geen giant leap naar een tot voor kort nog tot de taboesfeer horend onderwerp als plasseks, maar niettemin wordt een mens ongemakkelijk wanneer hij een moemoe er genoeglijk hoort over keuvelen met een narcist op het dak van dezelfde New Yorkse wolkenkrabber van waarop Michiel Vos de standpunten van de Democratische Partij verdedigt.

Volgens hoogst onbetrouwbare en dus gretig aangehaalde bronnen zou de nieuwe Amerikaanse president zich op een Moskouse hotelkamer met twee prostituees aan deze specifieke variant van het minnespel hebben bezondigd, en nog wel op het bed waarin zijn voorganger zo zedig had geslapen naast zijn first en last lady.

De openbare omroep liet zich niet pramen: in ‘De afspraak’ zaten zowaar vier specialisten plasseks rond de tafel van de tandenrijke. Vooreerst Johan Depoortere, die vroeger zowel in Amerika als in Moskou heeft verbleven en dus verondersteld mag worden met dat plaatselijke gebruik vertrouwd te zijn. Naast hem Kristof Clerix, lid van het Internationaal Consortium van Onderzoeksjournalisten en dus genoopt om naast belastingfraude ook meer algemeen gangbare praktijken te onderzoeken. Dan Caroline Pauwels, als rector van de VUB dagelijks geconfronteerd met aberrant seksueel gedrag, in het bijzonder van haar onderwijzend personeel, die zo ze nu al niet uit ervaring sprak niet de indruk gaf een experiment in dit te weinig ontgonnen domein ongenegen te zijn. En tot slot Push Back John.

Alle aanwezigen waren het eens dat er voorlopig geen bewijzen waren voor de schunnigheden die de president elect werden aangewreven, wat hen er niet van weerhield die niet bewezen feiten van de noodzakelijke duiding te voorzien. Vooral Johan Depoortere hanteerde daarbij een vakjargon dat een grondige kennis van het thema verraadde. Hij goochelde met begrippen als ‘golden rain’ en ‘golden shower’, en met diverse uitdrukkingen rond 3,14, als was hij er dagelijks mee in de weer.

Bij Britse gokkantoren kan je wedden op hoelang Donald Trump het als president volhoudt, en dat begint bij min vier dagen. In de kantoren van CNN zijn driehonderd journalisten de klok rond op zoek naar de smoking gun, en veel heil mag ook worden verwacht van ethische hackers als Julian Assange uit Ecuador of Inti De Ceukelaire uit Aalst. Of van smartphonetechneuten als Yves Leterme uit Ieper. Zij moeten met hun geavanceerde tools bij machte zijn de fatale ‘Is Henry with you now?’ uit de clouds boven de Trumptower te plukken.

In afwachting doen vooruitziende redacties er goed aan nu al kaderstukjes klaar te maken over de impeachmentprocedure.

Lees verder