Wetteren locuta

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Eerst kwamen ze onze sociale woningen bezetten, onze sociale zekerheid plunderen en de hygiëne in het ons tot dan toe onbekende Maximiliaanpark verstoren. Daarna luidde het nieuwe cliché plots dat de vluchtelingen, vooral de Syrische van wie de meerderheid ingenieur schijnt te zijn, niet alleen zeer nuttig zijn voor onze economie en onze samenleving, nee, ze zijn levensnoodzakelijk. De problemen van de vergrijzing zijn opgelost: de nieuwe migranten gaan onze pensioenen, verzorgingstehuizen en kliniekfabrieken betalen.

U kent de Methode Kaaiman wanneer het gekakel de rede overstemt? Zwijgen en wachten op Etienne Vermeersch. Dit weekend in De Standaard. En de kop loog er al niet om, in tegenstelling tot de meeste andere koppen in De Standaard, wat elke woensdag met verve in hun eigen krant wordt aangetoond door hun ombudsman. ‘Etienne Vermeersch: het is flauwekul te zeggen dat we die vluchtelingen nodig hebben.’

Zoals in alle problematieken is Vermeersch ook in die van de asielzoekers een expert. Na het overlijden van Semira Adamu onderzocht hij persoonlijk hoe je ongewenste buitenlanders, desnoods manu militari, het land weer kunt uitzetten. Liet zich door veiligheidsagenten in de boeien slaan en roepend en tierend, bijtend en krabbend en zichzelf bevuilend door de vertrekhal van Zaventem sleuren. Dit om na te gaan hoe dat voelde en welke praktische problemen er konden rijzen, bijvoorbeeld door protesterende omstaanders. Dat viel mee. Of eigenlijk tegen. Niemand deed een poging de uitdrijving van de professor te verhinderen. Integendeel, de agenten kregen alom hulp aangeboden en kregen de raad die lastpost in een afgelegen hoekje eens duchtig af te tuigen, ‘dan luistert zo een neger wel’.

‘Ik heb hem altijd een vies manneke gevonden’, zei een madam.

Uiteindelijk ging eenieder zo op in het rollenspel dat de rijkswachters geen gehoor gaven aan de smeekbeden van de banneling dat het experiment voorbij was en ze hem mochten losmaken. Pas toen hij in Mogadishu uit het laadruim van de C-130 werd geschopt, konden Somalische douaniers een einde maken aan das Leiden des alten Etiennes. Hij is nadien op het partijhoofdkwartier van het Vlaams Blok nog een kopie van het Zeventigpuntenplan gaan ophalen. Bij de receptie keken ze raar op: ‘Ha professor! Wat een verrassing, welkom. Meer vreugde in de hemel voor één schaap dat terugkeert naar de kudde, dan voor negenennegentig…’ Dat misverstand werd sneller uitgeklaard.

Het moet zijn dat er in dat plan toch interessante zaken stonden, want zegt de professor in De Standaard: ‘Homogeniteit van de bevolking is belangrijk. Het is gevaarlijk grote groepen met een andere cultuur op te nemen. Die mensen hebben de hoop en de plicht om naar hun eigen land terug te keren. Dus een tijdelijk statuut. En geen voorrang bij het geven van een sociale woning, zeker niet indien ze in Syrië nog een huis bezitten.’

Het is zover: Vermeersch is verliefd geworden op Betteke, we hadden het zien aankomen. Eerder al op Alexandra Colen, Marie-Rose Morel en Mieke Van Hecke. En op Kathleen Cools, met wie hij ooit door de Ardense bossen ging dwalen, met hunne leeren laarsjes aan. Leek wat op de wolf destijds met Roodkapje, maar het liep heel anders af. ‘Die eums van haar’, heeft de professor ons eens toevertrouwd, ‘die winden mij op’.

Lees verder