Wichelarij

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Tot voor kort was er in ons land maar één zaak volkomen egaal met de grond: een voormalig bouwterrein in Machelen. Jaren geleden op kosten van een gulle mecenas proper gemaakt, onkruid gewied, steentjes eruit, en met de wel plat gerold.

Er is er nu een tweede: het Federaal Planbureau. In een en dezelfde weekendkrant van De Tijd met de grond gelijkgemaakt door een senior writer, een Paleiswachter en een schaduwminister. En als drie slopers van dat niveau met hun hamers zijn gepasseerd, blijft de kleinste spaander niet overeind. Volgens Geert Noels is het Planbureau een instelling uit 1950 die met modellen uit 1990 voorspellingen maakt voor 2020 die tot rampen zullen leiden in 2030. Dat was de beleefdste van de aanvallen die de glazenbolmannen te verduren kregen.

Het Planbureau had weer eens iets becijferd. Dat moet ook, want anders wordt het opgeheven en klopt net als al hun andere ook hun werkloosheidsstatistiek niet meer. Dus een nieuw rapport: er komen 200.000 extra jobs tegen 2020. In de mededeling heette het: ‘Volgens het Planbureau komen er tussen 2015 en 2020 jaarlijks gemiddeld bijna 34.000 jobs bij.’

Wie conventionele wiskunde toepast, zou kunnen besluiten: bijna 34.000 maal 5 is gelijk aan bijna 170.000 nieuwe jobs. Maar het Planbureau hanteert onconventionele wiskunde en vermenigvuldigt met 6, want 2020-2015=6. Dus 200.000 jobs. Schitterend nieuws voor de regering, wat trouwens een andere basistaak is voor het Bureau: wiens brood men eet, diens cijfers men in een grafiek giet. Helaas is er ook minder goed nieuws: er zullen 32.000 banen verdwijnen. Waarna een leek zich afvraagt: komen er dan eerst 232.000 bij, of uiteindelijk 168.000?

Niets is minder gevaarlijk dan 200.000 extra jobs tegen 2020 te voorspellen, want op een senior writer, een Paleiswachter en een schaduwminister na zal in 2020 geen mens de moeite doen om op te zoeken wat het Planbureau vijf jaar eerder heeft beweerd. Het voordeel van elke langetermijnvoorspelling: wanneer de feiten de onzin ervan bewijzen, is de waarzegger al lang weg. Klets en zwets dus maar raak, eeuwig betaalt de belastingbetaler.

We hebben het al geschreven: op dat Planbureau kennen ze het verschil niet tussen een breuk en een staartdeling. Kun je nagaan wat gebeurt als ze met Briggse of Neperiaanse logaritmen moeten werken. Dat is op het einde 5 miljoen ernaast, van wat dan ook. Wenst u ze op het Planbureau eens de daver op het lijf te jagen, stap dan hun luxueuze kantoor op de Kunstlaan binnen en schilder op de muur: q=loga(x) <=> aq=x . Binnen de minuut zijn ze allemaal in paniek de deur uit gevlucht. Wijzer en mantisse? Het eerste kennen ze van de wandklok die aangeeft wanneer ze naar huis mogen, het tweede is iets met bladerdeeg.

Wie op basis van ernstige berekeningen een beleid wil voeren, en dat is niet ondenkbaar, baseert zich het best op de Nationale Bank. Toch op de Belgische, want we lezen in de krant: ‘Een 46-jarige toezichthoudster bij De Nederlandsche Bank hield er een speciaal bijberoep op na. Ze verhuurde zich als ‘high class nymphomaniac’ tegen een starttarief van 450 euro als sm-meesteres. Toen DNB daarachter kwam, werd ze ontslagen.’

Gelukkig is er bij De Belgische Bank maar één 46-jarige: Marcia De Wachter. En die heeft geen starttarief.

Lees verder