Wintermercator

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Coucke, luister goed. Dat gij zelf goedkope pillen gaat draaien voor wie aan, wat was het weer, CTX lijdt, niet te verwarren met xtc, dat siert u. Voor een medicijn tegen die ziekte, die zoals de meeste ziektes ‘zeldzaam’ als clichépredicaat krijgt, rekent een Italiaanse collega van u 335 keer de correcte prijs aan, onthulde Het Laatste Nieuws. Ge gaat die malafide firma beconcurreren met goedkope dragees, een uitstekend plan. Ge zult u wel een beetje vervelen zeker, met zo weinig omhanden, dus waarom tussendoor niet de mensheid redden?

Maar wat verstaat ge nu niet in de zin ‘Koop twee topbacks’? ‘Koop’ kan het niet zijn, want elke week koopt ge wel iets. Een attractiepark, een skipiste, een restaurant, een kasteel, of een nieuw hemd waarmee de mannen van de ververij zich eens goed geamuseerd hebben. ‘Twee’ staat misschien wat laag op uw numerieke ladder, maar zet er ‘honderd miljoen’ achter en het behoort tot uw dagelijks jargon. Het moet dus ‘topbacks’ zijn dat uw begripsvermogen te boven gaat. Bel naar Gille Van Binst, Georges Grün, of Michel Renquin, ex-spelers van toen Anderlecht wel sterke elftallen had, zij zullen het u uitleggen.

Renquin is bij ons weten de enige voetballer die het aandurfde om in Duitsland voor 60.000 toeschouwers de hakken tegen elkaar te slaan en de Hitlergroet te brengen. Dat gebeurde in een bomvol Müngersdorfer Stadion van FC Keulen nadat hij als Standard-speler rood had gekregen, ten onrechte naar zijn mening. Arm gestrekt voor de hoofdtribune! Backs met die ingesteldheid, die moet ge zoeken.

‘Koop twee topbacks, koop in geen geval een nummer 10, en als ge u par force een spits wilt laten opsolferen, neem dan Victor Osimhen van Charleroi.’ Dat was de raad die u maanden geleden al gratis werd verstrekt door de bekende Kaaiman, die u met engelengeduld op de tactische fouten van uw trainer bleef wijzen. Wat doet gij, uil? Ge haalt een centrale verdediger met een kapotte knie, en ge koopt in Oostenrijk een nummer 10 van wie niemand heeft gehoord. Welnu, Coucke, toen het Constant Vanden stockstadion nog Emile Verséstadion heette en er elke match 40.000 man zat, werden toeschouwers met zo weinig verstand van voetbal zelfs door de kaartjesknippers tegengehouden. Die kwamen er niet in, voor hen was er iets verderop den Daring.

Beste Fred Rutten, ook tot u richten wij ons. Laat u niet uit het lood slaan door de nederlaag op Gent, uw veldbezetting was de juiste. Niet iedereen stond al op zijn plaats, maar we mogen van een coach ook niet te veel verwachten. Pakt die stommerik na zeventig minuten geen rood, de match was in uw voordeel gekanteld. Kijk naar de feiten: Anderlecht won de voorbije drie maanden drie wedstrijden! Dat is verbijsterend, maar het is niet anders. Twee keer tegen Waasland-Beveren en thuis tegen Gent. Telkens was dat met vier verdedigers in een 4-5-1. Met drie verdedigers heeft het sinds 21 oktober niet één match gewonnen, niet één. Dan is het toch duidelijk, nee?

Begrijp ons niet verkeerd, Fred. Voor dit Anderlecht is vier verdedigers geen garantie op winst, maar drie is een garantie op verlies. En via play-off 2 kunt ge ook nog Europees spelen.

Lees verder