Advertentie

'Parijs' streeft naar klimaatneutrale economie

©AFP

De 195 landen van de Verenigde Naties hebben zaterdagavond voor het eerst ooit een wereldwijde, bindende klimaatdeal goedgekeurd. De volgende vier elementen springen eruit.

1. Temperatuurstijging mag maximaal 1,5 graad bedragen

In de vorige versie van de tekst was al duidelijk dat landen de iets hogere ambitie van 1,5 graad in het akkoord wilden opnemen, eerder dan het streefdoel van 2 graden. Dat wordt met de finale deal bevestigd. Weliswaar met een slag om de arm. 'De temperatuur moet fors onder de twee graden blijven, maar met grote inspanningen om dat doel op te voeren naar 1,5 graad', staat letterlijk in de tekst. De werkwijze en berekening moet bovendien 'gebaseerd zijn op de best beschikbare wetenschap'. Klinkt stom, maar het is belangrijk dat dat laatste in de tekst is opgenomen. De inspanningen zijn moeten ook afgestemd zijn op de capaciteiten van de verschillende landen. 

2. Deal moet leiden tot klimaatneutraliteit

Verschillende ambitieuze landen hadden graag in de tekst zien staan dat fossiele brandstoffen worden uitgefaseerd tegen 2050, maar zover is het niet gekomen. Wel staat in het akkoord dat landen ernaar streven om een evenwicht te vinden tussen de uitstoot van broeikasgassen en de opname ervan. Met andere woorden, uitstoten mag nog, maar dan moeten er bijvoorbeeld extra bossen worden gecreëerd om dat op te vangen. Dat evenwicht moet er niet tegen 2050 zijn, wel tegen de tweede helft van de 21ste eeuw. Nu zegt een wetenschappelijk instituut als het IPCC wel dat om zo'n balans te bereiken de CO2-uitstoot best bijna op nul ligt in 2050. Onrechtstreeks halen de ambitieuze landen, waaronder ook Europa, zo toch hun slag thuis.

3. Herziening elke vijf jaar

Omdat met de huidige ambities de drempel van 2 of 1,5 graad ruimschoots zou worden overschreden, is het belangrijk dat er een mechanisme in de deal zit om de inspanningen op termijn op te krikken. Dat is in zeker mate voorzien in het akkoord. Er is nu sprake van een wereldwijde ‘inventarisatie’ om de vijf jaar. Er wordt dan telkens bekeken of de lat hoger kan. Lagere ambities zijn niet mogelijk, maar hogere ambities zijn ook niet bij wet verplicht. Er wordt alleen nadrukkelijk om gevraagd. De eerst dialoog over hogere ambities zal starten in 2018. Daar vroegen de ambitieuze landen om, en dat is dus goed nieuws. Anders zou de wereld te lang zitten met ambities waarvan iedereen weet dat ze niet volstaan. Het eerste echte opkrikmoment is wel pas voor 2023.

4. 100 miljard dollar is minimumbudget

In de tekst bestaat er eensgezindheid over dat er een pot komt van tenminste 100 miljard dollar per jaar komt om de afstap van fossiele brandstoffen te financieren. Dat geld zal vooral gebruikt worden om de noden van de ontwikkelingslanden te voorzien. Landen moeten hun huidige geldbeloftes fors opschroeven. Er wordt daarvoor een roadmap voorzien.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud