Derotex versterkt dollarbiljetten met vezels uit jutezakken

©Stefaan Temmerman

Van Duitse luxewagens tot hst-spoorbeddingen: de gerecycleerde jutezakken van het Wielsbeekse Derotex kom je op de vreemdste plekken tegen.

Een loods in Wielsbeke ergens op de weidse terreinen waar ook de tapijtgigant Beaulieu is gevestigd. Hier huist het kleine Derotex, dat in zijn minuscule niche - afgedankte jutezakken een tweede leven bezorgen - een wereldspeler is.

De huurder van de loods is Manu Lagast. Hij leidt ons door de kille werkplaatsen die tot de nok vol liggen met balen bruine vezels. 8.000 vierkante meter natuurlijke verpakking voor cacao- en koffiebonen worden er gemaakt, klaar om te verwerken tot gerecycleerde vezels.

profiel derotex

Activiteit: Verwerker van jutezakken voor het transport van cacao- en koffiebonen tot onder meer isolatiemateriaal, geotextiel en vilten voor matrassen.

CEO: Manu Lagast (37), hij nam het bedrijf begin 2013 over.

Medewerkers: 10.

Verkoop: in 35 landen.

Omzet: 4,5 miljoen euro.

Ebitda-marge: 18 procent.

Als u chocolade eet of koffie drinkt, is de kans groot dat de originele verpakking van de grondstof hier wordt gerecycleerd. ‘Vorig jaar hebben we hier de zakken verwerkt waarin de bonen zaten voor een equivalent van 12 miljard koppen koffie’, vertelt de ondernemer.

‘Ze komen toe uit alle grote havens, koffiebranders en chocoladeproducenten van West-Europa.’

‘Weinig voedingsmultinationals weten dat hun jutezakken hier verwerkt worden tot nieuwe grondstof’, zegt Lagast. ‘Binnenkort wil ik de boer opgaan om het hen te vertellen en ze zullen maar wat blij zijn met dit sexy verhaal. Ze staan onder druk om de ecologische voetafdruk in hun duurzaamheidsverslag te kunnen opnemen.’

Toch zijn niet die multinationals maar de grote afvalverwerkers de leveranciers van de basisgrondstof. We volgen Lagast naar een machine in de loods die met een reeks guillotinemessen de stof tot kleine lapjes versnijdt.

De lapjes passeren vervolgens door machines met steeds fijnere pinnen die de stof vermalen tot vezels. Die gaan als balen de fabriek uit, naar viltproducenten in 35 landen over heel de wereld.

En die maken er isolatie mee voor auto’s. Zowat in alle grote Duitse automerken zit het verwerkt. De doeken worden ook gebruikt als geotextiel in de tuinbouw. De biologisch afbreekbare vilten worden geplaatst op de meeste Franse verkeersrotondes.

Een groot Frans infrastructuurbedrijf gebruikt ze om de spoorbeddingen van de hst-lijnen onkruidvrij te houden.

Duurzaamheid

Vier jaar geleden nam Lagast het bedrijf over van een ondernemer die met pensioen ging. Hij kende de man al uit de periode dat hij nog zelfstandig trader was in recyclagematerialen. Derotex was een van zijn klanten, en Lagast kende dus het potentieel van het bedrijf.

Natuurlijk is profit belangrijk. Maar ik zou nooit aan dit verhaal begonnen zijn als het ook niet over de andere twee p’s van duurzaamheid - people en planet - zou gaan.
manu lagast
CEO derotex

Dat blijkt ook uit de cijfers: de voorbije vier jaar heeft hij de omzet van Derotex verdrievoudigd tot 4,5 miljoen euro. De ebitdamarge bedraagt 18 procent. Logisch, de aankoop van de grondstof is geen kostenpost. De jutezakken zijn, op het transport en de logistiek na, gratis.

‘Natuurlijk is profit belangrijk’, zegt Lagast. ‘Maar ik zou nooit aan dit verhaal begonnen zijn als het niet ook over de andere twee p’s van de duurzaamheidspiramide (people en planet) zou gaan.'

'In India, Pakistan en Bangladesh worden tienduizenden hectaren aan vruchtbare gronden ingepalmd door juteplanten. Daar zou beter rijst of tarwe gekweekt worden. Al die arealen slorpen ook veel water op. In de toekomst kunnen de door ons gerecycleerde jutevezels grotendeels de originele jute vervangen.'

'Het productieproces is volledig mechanisch, er komt geen chemie bij kijken. En het eigen productieafval wordt via vergisting omgezet naar groene energie.’

Plastic

Er is één zwak punt in de bedrijfsstrategie van Lagast: wat als koffie- en cacaoproducenten en hun westerse afnemers plots beslissen om de jutezak, die al eeuwen meegaat, naar de geschiedenisboeken te verwijzen?

VERBORGEN KAMPIOENEN

Ons land is vele kmo’s rijk die duizelingwekkende prestaties neerzetten, maar vaak onder de radar blijven. Nochtans zijn ze vaak Europees marktleider of behoren ze wereldwijd tot de top. Het zijn ‘verborgen kampioenen’.

Hun recept? Focussen op hun niche, sterk inzetten op innovatie (voortbouwend op een traditionele industriële activiteit), dicht bij de klanten staan en internationaal gaan.

‘Er is al geëxperimenteerd met plastic big bags’, repliceert Lagast. ‘Maar jute blijkt nog steeds het beste: natuurlijke producten in een natuurlijke verpakking zorgt voor ventilatie in de warme streken waar koffie en cacao vandaan komen en jutezakken laten makkelijker toe om stalen - door de stof heen - te nemen.'

'Het blijkt ook nog steeds de makkelijkste manier voor lokale boeren om hun koffie of cacao te vervoeren van de heuvelachtige gebieden naar de zeehavens.’

‘Maar goed, ooit houdt de grondstoffenstroom wellicht op. Daarom zijn we volop bezig met het zoeken naar andere end-of-life-materialen die we kunnen recycleren tot natuurlijke vezels.'

'Zo verwerken we vlasrestanten tot een zuivere vezel, die als grondstof dient voor de aanmaak van de 1 dollarbiljetten. Onze vezels versterken het biljet zodanig dat het gemiddeld vier maanden langer in omloop blijft.’

 

Dit is de tweede aflevering in de reeks Verborgen Kampioenen. 

Morgen: Richa, de Oost-Vlaamse wereldspeler in motorkledij.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud