Waarom die muur er niet komt

De scheiding tussen de VS en Mexico. ©REUTERS

‘Don’t ship the org chart.’ Het is een quote van Steven Sinofsky, die een rijke carrière kende bij Microsoft.

Let erop dat de producten die je maakt geen weerspiegeling zijn van je bedrijfsstructuur. De consument geeft daar geen moer om, hij wil gewoon het beste product voor de beste prijs.

Die uitdrukking is intussen ietwat defaitistisch verbasterd naar ‘companies ship their org chart’. Het is onvermijdelijk. Het digitale productengamma dat een bedrijf in de markt zet, verraadt de manier waarop het in elkaar zit. Hiërarchie, communicatielijnen, silo’s, sterke versus zwakke departementen: je leest het zo uit de websites en apps die bedrijven voortbrengen. Grote, inerte bedrijven komen veel te laat en te zwak met digitale producten, wat nog het onzaligste bewijs is van deze theorie.

Het is op zich geen schande. Een touroperator heeft een organogram om reizen te organiseren en te verkopen. Een verzekeraar berekent risico’s en verkoopt verzekeringen. Universiteiten leiden mensen op en doen aan onderzoek, al eeuwenlang. Het is een historische realiteit, haast onvermijdelijk dat het digitale geen vanzelfsprekende plaats vindt in die structuren.

Het Oval Office zal geleidelijk aan minder relevant worden. Technologische innovatie, niet gebonden aan politieke ideologie, laat zich niet tegenhouden.

Maar de consument van vandaag is niet de consument van enkele jaren geleden. We hebben nieuwe verwachtingen van die organisaties. We willen transparante diensten die ons leven merkbaar verbeteren en elegante, eenvoudige producten die onze problemen oplossen nog voor ze opduiken. Dat bijna utopische aanbod moet zich ergens tussen goedkoop en gratis situeren. In essentie kunnen bedrijven twee dingen doen: fundamenteel herstructureren en partnerships sluiten met start-ups en digitale specialisten. Sommige bedrijven doen het ene, sommige het andere, sommige doen beide tegelijk. Als het maar vooruitgaat, zou ik zeggen.

Wat zal Donald Trump kunnen shippen? Met een meerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden lijkt de weg alvast vrij voor de klassieke Republikeinse ambities. Maar die muur bouwen? De Amerikaanse staalindustrie doen herleven (‘Get our jobs back!’)? Moslims uit het land weren? Dát zijn de redenen waarom Joe the Plumber naar de stembus is getrokken. Dat moet Trump opleveren. Een blik op het organogram van de VS en de verdeeldheid in zijn eigen partij doen vermoeden dat het loze beloftes zullen blijken. Trump kan zijn land niet besturen zoals zijn vastgoedonderneming, gelukkig maar. Trump heeft niet de ‘org chart’ om z’n muur te bouwen. In dit geval is de inertie een zegen.

Wie kan er wel shippen? Wie heeft het geschikte organogram? De start-ups, de scale-ups, de grote techbedrijven: zij timmeren aan de toekomst van de ruimtevaart, de geneeskunde, de productie, de steden en alle andere vitale aspecten van onze beschaving. Ze hebben die agenda overgenomen van de overheid en de academie. De slimste en meest vooruitdenkende jonge mensen gaan aan de slag bij digitale spelers, klein en groot. Dat schept hoop. We kunnen - alle Trumps en brexits ten spijt - uitkijken naar een wereld waarin wetenschap en technologie landsgrenzen en politieke retoriek vrolijk negeren om onze welvaart te verbeteren.

Het Oval Office zal geleidelijk aan minder relevant worden voor ons. Technologische innovatie, niet gebonden aan deze of gene politieke ideologie, laat zich niet tegenhouden. We zullen sneller een vliegende auto hebben, dan een muur tussen de VS en Mexico.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud