interview

'‘Bij de grote warenhuisketens in de VS lig je ineens in 2.000 winkels''

n 2013 fuseerden Philippe Haspeslagh (derde van links) en zijn zes neven de twee familiebedrijven Ardo en Dujardin tot een groep met 867 miljoen euro omzet in 2016. ©Siska Vandecasteele

Met de overname van de distributeur VLM Foods koopt Ardo zich een toegangsticket tot de gigantische Noord-Amerikaanse markt. Is de West-Vlaamse groenteverwerker na de megafusie door de zeven neven Haspeslagh in 2013 klaar voor de volgende grote sprong voorwaarts?

Ardo heeft zijn eerste overname buiten Europa beet. Het diepvriesgroentebedrijf uit Ardooie koopt de meerderheid in de Canadees-Amerikaanse invoerder/distributeur van diepvriesgroenten VLM Foods, goed voor 35 werknemers en 129 miljoen euro omzet. Ongeveer 7,5 miljoen euro daarvan werd al geleverd door Ardo. In één beweging neemt het ook VLM’s dochter Compañia Frutera La Paz over, de grootste ananasproducent van Costa Rica.

Philippe Haspeslagh ©BELGA

Daarmee lijkt het West-Vlaamse familiebedrijf na jaren sleutelen in de luwte aan technologische innovatie (in landbouwmethoden of aan nieuwe producten) een vervolg te breien aan de kwantumsprong uit 2013. Toen gooiden de zeven neven Haspeslagh hun twee familiebedrijven Ardo en Dujardin bij elkaar. Met een volume van 760.000 ton en een omzet van 867 miljoen euro (2016) werd Ardo in één klap het grootste diepvriesgroentebedrijf van Europa.

Nu het in de Verenigde Staten vaste voet aan de grond krijgt, wordt Ardo zelfs de grootste ter wereld. Het doel van de deal is de export versnellen, stelt Philippe Haspeslagh, de voorzitter van de groep en tevens eredecaan van de Vlerick Business School.

De overname van productiebedrijven in de VS wordt hopelijk iets voor de volgende generatie. Binnen vijf à tien jaar.
Philippe Haspeslagh
bestuursvoorzitter ardo

De Noord-Amerikaanse consumptie van groenten en fruit is even groot als de Europese (ongeveer 3,7 miljoen ton), maar de Verenigde Staten importeren daar een veel groter deel (1 miljoen ton) van. Bovendien beperken de Amerikaanse producenten zich vaak tot monoproductie, vooral van diepvriesmais.

Wat heeft Ardo met VLM Foods precies gekocht?

Philippe Haspeslagh: ‘Een goed management, klantenrelaties, logistieke kennis, en vooral: een pak kennis en ervaring met lokale regelgeving rond douane en voedselveiligheid. Die is in de VS veel complexer en de controle is veel bureaucratischer dan in Europa. Een Noord-Amerikaanse invoerder zoals VLM Foods kent die regels door en door en is een soort waakhond voor producten die van waar dan ook ter wereld de VS binnenkomen. Het bedrijf geniet bij de Amerikaanse overheden zoveel vertrouwen dat het een van de zeven bedrijven is - naast onder meer Amazon en Apple - die de Amerikaanse douane helpen bij de vereenvoudiging van haar werking.’

ardo

Activiteit: verwerking van groenten, fruit en kruiden tot diepvriesproducten. Is met 24 procent marktaandeel leider in Europa. 46 procent van de groenten wordt in ons land geproduceerd, 4 procent wordt er verkocht.

Omzet (2016): 867 miljoen euro. Met de overnames in Canada en Costa Rica stijgt de omzet boven 1 miljard euro.

Jaarlijkse groei: +3 procent in gewone diepvriesgroenten en fruit, +10 procent in specialiteiten (superfoods, mengelingen, bereidingen).

Operationele kasstroom (ebitda): 92 miljoen euro.

Werknemers: 3.800.

Fabrieken: 21 in negen landen.

‘Met VLM kopen we eigenlijk ook een soort verzekering: op langere termijn willen we zeker zijn dat de zware investeringen die we ooit willen doen op de Amerikaanse markt - bijvoorbeeld in productie - niet mislukken. Dat zou zonder deze overname een heel lang leerproces worden, nu kan het sneller.’

Plant u ook overnames van diepvriesproducenten?

Haspeslagh: ‘Niet meteen. Daarvoor is trouwens nog tijd genoeg. Zowel qua technologie als qua omvang staan de Europese diepvriesbedrijven wereldwijd aan de top. We hebben in de VS geen grote concurrenten. Onze Amerikaanse collega’s zijn middelgrote spelers met tussen de 100 en 250 miljoen euro omzet. Die zullen niet snel naar Europa komen om ons over te nemen. De beweging zal veeleer andersom gaan, zij het langzaam. Onze Franse sectorgenoot Bonduelle is de enige speler die in Noord-Amerika al lokale producenten heeft opgekocht. Ik hoop dat de volgende generatie Haspeslaghs dat ook zal doen.’

Wanneer treedt die aan in de leiding van Ardo?

Haspeslagh: ‘Binnen vijf à tien jaar. Vier telgen van de volgende generatie zijn nu actief in het bedrijf. Dat zijn late twintigers, prille dertigers. Maar voor alle duidelijkheid: het zal altijd in combinatie zijn met een extern management. Vandaag is dat ook al zo. Ik ben voorzitter, mijn neef Jan Haspeslagh is managing director (commercieel), Rik Jacobs is als onze externe CEO verantwoordelijk voor de professionalisering van het bedrijf, mijn neef Bernard is COO en houdt zich vooral bezig met agrotechnieken en productie. Vijf à tien jaar is nog lang, er is dus nog niets concreets.’

Waar wilt u op korte termijn naartoe in de VS?

Haspeslagh: ‘We willen vooral exporteren, tenminste zolang de euro niet te duur wordt tegenover de dollar. En we mikken op zogenaamde specialiteiten, waarmee we ook in Europa 10 procent groeien - voor de gewone bulkproducten is dat maar 3 procent. Net zoals we in Europa steeds meer weggroeien van de grote bulkproducten, kiezen we in de export naar de VS veeleer voor de ‘specialekes’: kruiden, groenten en fruit in specifieke bewerkingen en verpakkingen. Amerikanen zijn dol op nieuwigheden: veggiesnacks, miniveggieburgers, bloemkoolkorrels die je kan koken als rijst voor mensen die willen afvallen, of gehalveerde en gegrilde spruitjes. Steeds meer bieden we ook mengelingen met quinoa of combinaties van kruiden, fruit én groenten voor smoothies.’

‘Een deel van de 60 miljoen euro die we ook dit jaar investeerden, ging naar een productielijn die groenten als zoete aardappelen of wortelen tot frietjes kan bakken. Daarnaast gaan we ook veel biogroenten en -fruit exporteren, een segment dat in de VS jaarlijks 10 procent groeit.’

De grote volumes wortelen of erwten gaat Ardo dus niet vanuit Europa verschepen? Het blijft bij niche?

Haspeslagh: ‘Niche zou ik het niet meer noemen. In de VS lig je bij de grote warenhuisketens ineens in 2.000 winkels. Als daar iets besteld wordt, gaat het over duizenden tonnen. Idem voor de grote cateraars die leveren aan ziekenhuizen, scholen, rusthuizen. Dat lijkt ons al een mooie start .’ (lacht)

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect