Advertentie

De Tijd-persoonlijkheid van 2016: Donald Trump

©REUTERS

De redactie van De Tijd koos Donald Trump tot de persoon die het meest het nieuws bepaalde in 2016.

De man die tot op de verkiezingsdag is weggezet als een schertsfiguur leidt straks het machtigste land ter wereld. En hij maakt school.

New York, woensdagochtend 9 november, een uur of vier. De wereld maakte de grootste schok in meerdere generaties Amerikaanse politiek mee. In de straten van Manhattan, voor de kantoren van Fox News vlak bij Times Square, staat een pick-uptruck geparkeerd. Twee mannen wapperen met een grote Amerikaanse vlag en ballen triomfantelijk de vuisten. ‘Dit is een overwinning van het volk. Wij hebben gesproken.’

Veel beter dan deze scène kan je de wraak van landelijk en blank Amerika tegen de stedelijke en kosmopolitische elite niet uitbeelden. Samen met 60 miljoen anderen die willen dat de miljardair Amerika weer groots maakt, hesen ze Donald Trump op de hoogste troon. Enkele straten verderop begon Trump, de zelfverklaarde kampioen van de gewone man, rond hetzelfde moment met de voorbereidingen op zijn nieuwe baan, 60 hoog in het marmeren en gouden penthouse van zijn Trump Tower.

Dynastieën in de prak

Als 2016 een normaal politiek jaar was geweest, dan diskwalificeerde Donald Trump zich bijna elke dag. Wij van de media staarden ons blind op zijn verdeeldheid zaaiende provocaties en vertrouwden op peilingen die de echte polsslag van de brede samenleving onvoldoende bleken te voelen. Zelfs Barack Obama was zo zeker dat Hillary Clinton hem zou opvolgen dat hij in een komisch tv-programma over het verschil tussen hem en zijn nemesis zei: ‘Ik zal tenminste de geschiedenis ingaan als president.’

Maar de kiezers in de VS - een minderheid, door het kiescollegesysteem waarin niet elke stem even belangrijk is - wilden Trump ondanks de leugens en de beledigingen. Hij is volledig gewikt en gewogen. Hij daalde van zijn roltrap, zag en overwon. De voorbije twaalf maanden reed Donald Trump twee politieke dynastieën in de prak. Hij rekende af met de clans Bush en Clinton, en gaf bij uitbreiding de twee dominante partijen en alle andere pionnen in het politieke systeem - van professionele opiniemakers tot data-experts - het nakijken. Alle politieke zekerheden liggen in gruzelementen.

Trump beloofde het moeras van de Amerikaanse politiek droog te leggen en omringde zich met politieke neofieten: zakenlui, miljardairs en militairen. Hij beantwoordde al een half jaar geen vragen meer van de pers, maar ventileerde via Twitter wel zijn emoties over satirische tv-programma’s, negatieve restaurantrecensies, kritische vakbondsleiders en het Amerikaanse nucleaire beleid. Het zijn maar de eerste tekenen van een onvoorspelbaar presidentschap. Van de bouw van een grensmuur tot de heronderhandeling van handelsakkoorden en het ‘verzinsel’ van de klimaatverandering: welke van zijn wilde beloftes waren symbolisch, welke letterlijk te nemen?

Populisten

Na anderhalf jaar beeldenstormen en een lange carrière in de spotlights van de showbizz breekt het tijdperk van Trump de president aan. Op zijn schouders rust de hoop van miljoenen supporters die iets radicaal anders willen dan de status quo, maar ook de degout van miljoenen tegenstanders voor wie zijn verkiezingszege zoveel betekent als de legitimering van verwerpelijke gewoontes als racisme, xenofobie en seksisme. Over drie weken, op 20 januari, zweert Donald John Trump op de trappen van het Capitool in Washington trouw aan de Amerikaanse grondwet en wandelt hij in een militaire parade Pennsylvania Avenue af, recht naar het Witte Huis.

Hij voedde zich aan de wanhoop van de gewone Amerikaan en trad de gangbare normen met de voeten. Hij schopte het tot machtigste man van de planeet en is het minst conventionele lid van een internationale groep populisten die de macht hebben gegrepen of er dichtbij staan. Om al die redenen is Donald Trump voor De Tijd de persoonlijkheid van 2016. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud