Advertentie

‘Er zijn steeds minder opportuniteiten'

©RV DOC

Marc Hotimsky is de belangrijkste Belg in de City van wie u nog nooit gehoord hebt. De discrete voorzitter van de miljardenbeheerder CQS heeft het over rebellerende beleggers en de brexit-impact.

‘Een iconisch zicht’, erkent een woordvoerder terwijl hij vanuit een vergaderzaal van CQS mee over Trafalgar Square tuurt en daarna in de verte Buckingham Palace aanwijst. Dat hedgefondsen niet voor iedereen weggelegd zijn, maakt dit prestigieuze adres nog eens duidelijk. Het is van hieruit dat oprichter Michael Hintze, omsingeld door een batterij computerschermen op de tradingvloer, vorig jaar zijn vlaggenschipfonds CQS Directional Opportunities naar een rendement van 30,5 procent dirigeerde. Voldoende om het fonds de EuroHedge Award voor beste fonds te bezorgen, zeg maar de Oscar voor beste hedgefonds.

> Belgische bestuursvoorzitter van CQS, dat 12 miljard dollar beheert en een 200-tal medewerkers telt.

> Medeoprichter van New Finance Capital, een dakfonds van hedgefondsen dat in 2006 werd overgenomen door Schroders.

> Werkte van 1992 tot 2000 voor Credit Suisse First Boston. Voordien voor Bankers Trust, Citibank en JPMorgan.

> Studeerde aan de Solvay Business School in Brussel.

Een succes met een Belgisch tintje, want de voorzitter van CQS is de Belg Marc Hotimsky. Een veteraan die al bijna 40 jaar in het financiële wereldje meedraait en in de jaren 90 pionierswerk verrichtte door enkele hedgefondsen voor Credit Suisse First Boston uit de grond te stampen. Toen waren die fondsen nog iets exotisch, vandaag beheren ze 3.000 miljard dollar voor institutionele beleggers en vermogende particulieren. Ze doen dat met de vrijheid om ‘short’ te gaan (speculeren op een koersdaling, red.) en met geleend geld te beleggen.

Tegenover de hogere rendementen die dat moet opleveren, staan ook stevige vergoedingen. Maar nu die rendementen al jaren tegenvallen, morren beleggers. Beheerders verwijzen naar de lastige omgeving, met centrale banken die met hun massale ‘QE’-aankopen van allerhande papier de markt verstoren. Als specialist in kredietgerelateerde beleggingen voelt CQS, dat 12 miljard dollar beheert, meer dan de helft ervan in hedgefondsen, ook die impact. ‘Bovendien resten er steeds minder marktimperfecties, en dus minder voor de hand liggende opportuniteiten, in vergelijking met de oprichting van CQS zo’n 15 jaar geleden’, mijmert Hotimsky bij het begin van het gesprek, zijn eerste interview in jaren.

Dankzij computers en big data wordt nu meer op een wetenschappelijke manier belegd, maar daardoor zijn ook de makkelijke opportuniteiten weggesmolten.
marc hotimsky
voorzitter cqs

Zijn de oprukkende computerhandel en de big data verantwoordelijk voor het verdwijnen van die marktimperfecties?
Marc Hotimsky: ‘Big data en computers hebben een enorme impact op de hedgefondsindustrie gehad. Er wordt nu meer op een wetenschappelijke manier belegd. Daardoor zijn heel wat arbitragemogelijkheden verdwenen. Zo kijken beleggers meer dan ooit met een wetenschappelijke bril naar macro-economische data en hoe die de rente of valutakoersen doen bewegen.’

‘Het is een groot verschil met toen ik in 1980 nog als valutatrader in Brussel werkte voor JPMorgan. De wisselkoers tussen de Belgische frank en de Amerikaanse dollar werd toen dagelijks op een vast moment bepaald. Omdat wij dankzij een snelle telefoonverbinding met New York enkele seconden eerder dan de Belgische banken wisten hoe de Amerikaanse indicatoren ervoor stonden, konden wij dat nieuws sneller vertalen in valutaposities, zoals de dollar verkopen als de indicator tegenviel. Wij konden zo maandenlang grote winsten maken dankzij dat eenvoudig technologisch voordeel. Vandaag kan zoiets niet meer: de lat ligt hoger, informatie is meteen breed beschikbaar, waardoor de opportuniteiten geslonken zijn.’

Michael Hintze was onlangs in een interview bezorgd over het feit dat informatie steeds meer een massaproduct is geworden, waardoor het moeilijker wordt dat tikkeltje extra geïnformeerd te zijn. Waar vind je wel nog opportuniteiten?
Hotimsky: ‘Hier en daar zijn nieuwe kansen opgedoken. Zo heeft de enorme daling van de makelaarskosten voor aandelenhandel het voor traders mogelijk gemaakt zomaar miljoenen aandelen te kopen en te verkopen voor snelle winsten, bijvoorbeeld op basis van patroonanalyse of prijsverschillen tussen verschillende beursplatformen. Dat kon tien jaar geleden niet. Ook de strengere regelgeving voor banken biedt kansen nu ze hogere kapitaalbuffers moeten aanhouden. Zo kunnen hedgefondsen banken op een vrij goedkope manier helpen bij het overnemen van het kredietrisico van hun portefeuilles, waardoor ze minder kapitaal opzij moeten zetten voor die kredieten. Vergeet ook niet dat je al die informatie nog moet kunnen vertalen in een winnende tradingstrategie, met gepast risicobeheer.’

Ook de toegenomen politieke onzekerheid creëert toch beleggingskansen als dat meer volatiliteit veroorzaakt?
Hotimsky: ‘Zeker, heel wat geopolitieke events kunnen een impact hebben op de financiële wereld en de volatiliteit. Van verkiezingen in de EU en de situatie in Noord-Korea tot politieke spanningen tussen Turkije en de rest van Europa. En dan is er nog Donald Trumps onvoorspelbaarheid.’

‘De financiële markt toont zich hier wel minder efficiënt dan je zou denken. Zo kelderden de Aziatische beurzen meteen na Trumps verkiezing. ’s Ochtends groeide in Europa het inzicht dat Trump eigenlijk goed nieuws is, als je het als cynische belegger bekijkt: hij wil belastingen verlagen, de banken dereguleren en de oliesector een boost bezorgen. De eerste reactie was dus fout. Hintze is trouwens altijd al door geopolitiek gefascineerd geweest en heeft diverse topadviseurs aangetrokken, van een voormalige militaire stafchef tot iemand met ervaring bij de inlichtingendiensten in de VS.’

De brexit was alvast zo’n politieke schok. Vreest u voor de toekomst van Londen als financieel centrum?
Hotimsky: ‘Het is zeker geen goed nieuws, maar de activiteiten die wellicht zullen vertrekken zijn geen echte ‘deal breakers’ voor Londen. Zo zou de clearing van eurotransacties snel kunnen verhuizen. Een bank van buiten de EU die via een Brits paspoort de Europese markt bedient, zal ook moeten ingrijpen. Maar dat gaat niet over tienduizenden banen. Voor hedgefondsen is de regelgeving complex, maar ik geloof dat er een mouw aan te passen valt. Bovendien is het aantal EU-beleggers in hedgefondsen beperkt en in dalende lijn: vooral Amerikanen, Britten en Aziaten zijn klant.’

Hedgefondsbeleggers haalden vorig jaar wel tientallen miljarden dollars weg. Veel fondsen schieten tekort in de wanhopige zoektocht naar rendement te midden van nulrentes. Kunnen ze nog het verschil maken?
Hotimsky: ‘Een van de onbedoelde gevolgen van de grote hoeveelheid liquiditeit die centrale banken via QE in de markt injecteren, is dat beleggers nog nauwelijks kijken naar de kwaliteit van verschillende activa. Centrale banken duwen met hun aankopen rendementen al te drastisch naar beneden (en de bijbehorende obligatiekoersen naar omhoog, red.). Beleggers gaan dan op zoek naar dat beetje extra rendement, waardoor veel activa duurder worden.’

‘Zo is het moeilijk om een obligatie te kopen en tegelijk een andere obligatie die je minder goed acht te shorten, als het stijgende tij toch alles omhoog doet gaan. Ook in aandelen is het lastig nog een onderscheid te maken tussen goede en zwakkere bedrijven. Hopelijk zal het uitdoven van ‘QE’ opnieuw meer waardeverschil creëren tussen die twee soorten bedrijven. Het Amerikaanse geldbeleid is alvast aan het normaliseren, maar voor Europa is er minder duidelijkheid over de richting.’

‘Een deel van de reden dat beleggers teleurgesteld zijn in actieve fondsen, is dat de risicovrije rente - van Amerikaans of Duits staatspapier - heel laag is. Als je als fonds boven op een risicovrije rente van 0 procent 6 procent genereert, doe je het beter dan wanneer je boven op een risicovrije rente van 6 procent 3 procent verdient, ook al is het absolute rendement van die eerste lager. Managers moeten beoordeeld worden op dat extra rendement boven op de risicovrije rente. Bij CQS investeren we daarvoor vooral in bedrijfspapier en leningen, niet in overheidspapier. Maar zelfs daar moet je het verschil maken door voldoende extra rendement te creëren en zo de hogere beheersvergoedingen te verantwoorden.’

Zijn die hoge beheersvergoedingen ook niet een probleem?
Hotimsky: ‘De klassieke vergoeding van 2 en 20 (2 procent commissie op het beheerd vermogen plus 20 procent van de beleggingswinst, red.) is moeilijker te verantwoorden in een wereld van lage rentes, tenzij je uitzonderlijk presteert. Stel dat je als fonds vandaag 6 procent brutorendement boekt, dan blijft daar na die vergoeding amper 3,2 procent van over voor de beleggers en 2,8 procent voor de beheerder. Dáártegen rebelleren beleggers: ze dragen het volledige neerwaartse risico en krijgen slechts de helft van de winst. Al is het voor een hedgefonds ook minder aantrekkelijk vandaag, want tegenover diens hoge kosten voor onderzoek en IT staan dalende inkomsten, waarvan dan nog een stuk naar tussenpersonen zoals private banken vloeit. Niettemin passen de vergoedingen zich stilaan aan en schommelen ze nu rond 1,25 en 15 procent.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud