interview

‘We gaan geen ruzie maken bij Elia'

©Frank Toussaint

Fernand Huts, de CEO van Katoen Natie, duikt plots op als een grote aandeelhouder van het hoogspanningsnetbedrijf Elia. ‘Ik zie Elia als een nieuwe industriële parel. Ik steek mijn nek uit.’

De Belgische gemeenten, die de helft van Elia controleren, krijgen onverwacht een nieuwe coaandeelhouder. Huts, de topman van de Antwerpse logistieke groep Katoen Natie, investeerde ruim 100 miljoen euro in het bedrijf en zint op meer. Wat zijn echte bedoelingen zijn, is onduidelijk. Hij is alvast niet van plan zich als activist te moeien met het bedrijf, zegt hij in een gesprek met De Tijd. ‘We zijn brave aandeelhouders’, lacht Huts, maar hij heeft wel een visie van waar Elia naartoe moet.

De politiek heeft de sleutel in handen, want de gemeenten zijn de grootste aandeelhouder. Vroeg of laat zal men toch een beslissing moeten nemen, want Elia is een bedrijf dat veel geld eet.

Waarom die uitstap naar energie?

Fernand Huts: ‘De voorbije jaren hebben we geïnvesteerd in zonnepanelen en windmolens voor onze vestigingen. Zo kwamen we in contact met de energiesector. We belandden van de logistieke en technologische sector, waar alles geordend verloopt, plots in een wereld die in complete chaos is (lees inzet). Nog niemand heeft me kunnen uitleggen wat het Vlaamse of federale energiebeleid is. Ex-minister van Energie Johan Vande Lanotte (sp.a) was niet de kampioen van een duidelijke energiepolitiek.’

‘De rechtsonzekerheid maakt het ondernemers enorm moeilijk te investeren in productie. Ondertussen stapelen de kosten van de groenestroomcertificaten zich op en zit de regering met een probleem: wie zal de rekening betalen? Die vraag kan je niet oplossen als je niet weet waar je met het energiebeleid naartoe wil. Ondertussen schiet men vooral vanuit de heup… in alle richtingen. De logica lijkt me eerst een strategisch energieplan uit te werken en dan de daaraan aangepaste maatregelen te nemen. En een regering kan geen contractbreuk plegen met de investeerders in groene energie.’

Dat zijn allemaal redenen om níét in Elia of de energiesector te investeren!

Huts: ‘De ondernemer is iemand die in de chaos zijn ding moet doen. Ooit komt er wel weer orde in de chaos, wanneer weet niemand. In al die chaos is het hoogspanningsnet de meest stabiele factor. Het Elia-net heeft een degelijk management en een vooruitstrevende technologie. Het management heeft duidelijke doelen en wordt niet snel zenuwachtig van alle juridische procedures die als zwaarden van Damocles boven zijn projecten hangen. De overname van het Duitse stroomnet van 50Hertz was ook een verstandige zet.’

Waarom investeren in een nieuwe sector buiten de logistieke sector?

Huts: ‘We blijven investeren in onze activiteiten, maar we zien mogelijkheden in de energiesector. Elia staat voor een belangrijke tweesprong: ofwel blijft het een op België gerichte netbeheerder die in een keurslijf ingeblikt wordt, ofwel groeit het flink door in het buitenland. In het eerste scenario wordt het een kabbelend bedrijfje, in het tweede gaat de hemel open.’

‘Beide opties zijn mogelijk. Want sommigen willen dat Elia enkel dividenden genereert en garandeert dat België stroom heeft. Ik denk dat Elia alles in huis heeft om een bedrijf te worden met een internationale dimensie. Er is wereldwijd een grote vraag naar zijn kennis en producten.’

‘Ik hoop dat Elia zal kiezen voor het tweede scenario, maar ik heb geen invloed op die keuze. Als het Belgische scenario het haalt, zitten we met Katoen Natie verkeerd.’

©MEDIAFIN

Het is vreemd dat u als ondernemer investeert in een zaak waar u geen enkele controle over hebt. Hier hebt u geen zicht op hoe het uitdraait…

Huts: ‘Ik heb nooit een glazen bol.’

U zit toch liever aan het stuur om de richting te bepalen dan achteraan?

Huts: ‘Achteraan zitten levert soms een hefboomeffect. Hoe meer naar achteren, hoe beter…’

Wie beslist welke richting Elia uitgaat?

Huts: ‘De politiek heeft de sleutel in handen, want de gemeenten zijn de grootste aandeelhouder. Vroeg of laat zal men toch een beslissing moeten nemen, want Elia is een bedrijf dat veel geld eet. De bouw van nieuwe hoogspanningslijnen, Brabo (de verbinding met Nederland), Stevin (de schakel voor de aansluiting van de windparken op zee), verbindingen met Duitsland en het VK, ... het kost allemaal veel geld.’

‘Enkel en alleen om het Belgische netwerk te kunnen blijven runnen is veel geld nodig, maar ook in Duitsland zijn massale investeringen voor de offshoreproductie nodig. Daar valt niet aan te ontkomen.’

‘De politici moeten beslissen wat ze met Elia doen. De vraag is: moeten de armlastige gemeenten hun geld in een snelweg voor elektriciteit steken? De gemeenten zitten zonder geld en moeten kiezen of ze geld vrijmaken om te volgen bij de kapitaalverhogingen. Ik denk dat de gemeenten andere prioriteiten hebben.’

Fernand Huts is kritisch over het energiebeleid van de vorige regeringen. ‘Neem de zonnepanelen. Eerst belt Kris Peeters (CD&V) me op om te zeggen dat we in zonnepanelen moeten investeren. Hij komt de parken persoonlijk openen. Nadien krijgen we het verwijt van Freya Van den Bossche (sp.a) dat we dat te veel hebben gedaan. Maar ze ligt zélf aan de basis van het grootste zonne-energiepark in de Gentse haven, waar de maximumprijs voor groenestroomcertificaten werd toegekend lang voor het park klaar was.&rsquo

Katoen Natie investeerde ook in windmolens. ‘Politici als Johan Vande Lanotte (sp.a) zetten aan om te investeren. Maar nu wil men de groenestroomcertificaten neutraliseren met nieuwe netwerktoeslagen of via belastingen op stroomproductie’, constateert Huts.

In Antwerpen is die contradictie erg zichtbaar, stelt Huts. ‘De haven pompt veel publiek geld in windmolens. Maar in de raad van bestuur van het havenbedrijf zitten de mensen die het Vlaamse beleid bepalen en daar geconfronteerd worden met de problemen van de groenestroomcertificaten van windmolens. Je kan moeilijk een probleem hebben met de certificaten om dan met publiek geld certificaatgenererende parken te bouwen.’

Ook elders wisselt het beleid constant. ‘Inzake kerncentrales heeft men het geweer opnieuw van schouder veranderd. De biomassacentrale in Gent moest dicht en mag pas weer open als de politici zien dat we anders zonder elektriciteit vallen.’

Huts noemt het niet bouwen van een grote steenkoolcentrale in Antwerpen een ‘grote strategische blunder’. Hij wijst naar de socialisten. ‘Dat was een politieke deal: Marc Van Peel (CD&V) mocht van de sp.a bij de verkiezingen van 2012 enkel op de gemeenschappelijke sp.a/CD&V-lijst staan als die centrale er niet zou komen. Daardoor zitten we nu met veel minder productie en heeft Antwerpen een steenkooltrafiek van 5 miljoen ton per jaar verloren. De steenkoolhandel is naar Rotterdam verplaatst. Die verkiezingsstunt vernietigde Antwerpen als drogebulkhaven.’

 

Rekent u erop dat de gemeenten uit Elia vertrekken?

Huts: ‘Nee, ik heb geen glazen bol. In België kan alles.’

Wat wil u met uw investering bereiken?

Huts: ‘Mijn balans versterken en Katoen Natie doen opschuiven naar een technologisch ingenieursbedrijf.’

Wordt u een activistische aandeelhouder die aanstuurt op verandering?

Huts: ‘We zijn geen ruziemakers. (lacht) Je mag ons catalogeren onder de brave aandeelhouders. (lacht nog eens) We hebben al langer een groot pakket, maar moeten nu met de billen bloot (transparantiemelding doen, red.), omdat we bijgekocht hebben.’

Dit lijkt meer op de beslissing van een financier dan van een ondernemer.

Huts: ‘We nemen een risico en geloven in het bedrijf. We hopen dat het de richting van de internationalisering uitgaat en dat meerwaarde wordt gecreëerd. Dat hebben we liever dan een dividend. Gaat het de andere richting uit, dan hebben we ernaast geschoten. Maar het is nog geen verlies; enkel een ‘manque à gagner’. Elektriciteit is crisisbestendig: zelfs in moeilijke tijden gooien mensen hun ijskast niet buiten.’

Wil u een bestuurszitje?

Huts: ‘Elia moet bepalen of het een beroep op ons wil doen. Als het vindt dat we toegevoegde waarde kunnen betekenen, gaan we op zoek naar de geschiktste kandidaat. Dat zal zeker niet Fernand Huts zijn. Ik ga mijn pensioen niet opvullen met bestuursmandaten, zeker niet in elektriciteit.’

Elia is kandidaat om het Griekse stroomnet over te nemen. Een goed idee?

Huts: ‘Dat moet het management onderzoeken. Alles hangt ervan af hoe dat bedrijf precies in elkaar zit. Die internationalisering kost natuurlijk wel geld. Als ondernemer ben ik voor internationalisering.’

Tekent u in op een eventuele kapitaalverhoging bij Elia?

Huts: ‘We worden niet graag verwaterd.’

Blijft de vraag: wat ziet u in Elia?

Huts: ‘Ik vind dat Elia goed bezig is. België heeft al zoveel parels verloren: staal en textiel zijn ten onder gegaan, de helft van de automobielactiviteiten zijn we kwijt,… Nu komt een nieuwe parel naar boven.’

Herlees het interview met Fernand Huts naar aanleiding van de bekroning van Katoen Natie tot Onderneming van het Jaar, uit de weekendkrant van 20 oktober.

Katoen Natie, dat recentelijk werd bekroond tot Onderneming van het Jaar, is een duizendpoot. De Antwerpse logistieke groep baat haventerminals uit voor het laden en lossen van containers, auto’s, woudproducten, en exploiteert logistieke platformen voor het opslaan en behandelen van consumptiegoederen, petrochemische producten en halffabricaten voor de voedingsindustrie.

In die logistieke terminals gaat Katoen Natie producten (kledij, vloeistoffen, consumptiegoederen, auto-onderdelen) herverpakken, mengen en/of preassembleren.

In Uruguay baat Katoen Natie een grote containerterminal uit. Daarnaast ontwerpt en bouwt het bedrijf ook grondstoffentoevoerlijnen en logistieke platforms voor de industrie.

Een nieuwe activiteit is de gespecialiseerde opslag en logistieke behandeling van kunstwerken. Met de participatie in Elia komt er een energieactiviteit bij.

Katoen Natie boekt een omzet van circa 1 miljard euro. De operationele kasstroom bedraagt 246 miljoen euro. Katoen Natie heeft 181 sites in 33 landen en telt circa 11.000 werknemers.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud