column

Analoge hoogelfen in gevaar

De halfling Perrin, de dwerg Brottor en de hoogelfen Vall en Ulundur zitten aan mijn eettafel rond een gerasterde kaart, zich af te vragen welke gnomenspelonk ze eerst gaan betreden.

Het rollenspel heet Dungeons & Dragons, een heel analoog tafelspel dat in 1974 voor het eerst uitkwam en toen in de VS werd gespeeld door studenten en scholieren. Ook rond mijn tafel zitten twintigers en een tiener, de generatie die volgens sommigen volledig in de ban is van smartphones, consoles en computers. Niet dus, zo blijkt.

Een rollenspel spelen zonder schermen, dat kan dus.

De smartphones komen vooral boven voor opzoekwerk. Het is tenslotte een ingewikkeld spel met heel wat regeltjes. Bij onze eerste sessie duurde het een paar uur vooraleer we de personages hadden gecreëerd, maar toen we eenmaal onze eerste opdrachten uitvoerden, vlogen de uren voorbij.

Wat je nodig hebt, is een al dan niet zelf gemaakt verhaal (er is een grote keuze aan kant-en-klare verhalen in boekvorm en online), een speciaal soort dobbelstenen, formulieren die gedetailleerd de kenmerken van de spelers weergeven, en boeken - al dan niet online - met regels over hoe je gevechten aangaat, bovennatuurlijke krachten aanwendt of hindernissen overwint. Een groot rasterblad voor het maken van tekeningen van de omgeving is handig, en figuurtjes om de spelers en hun vijanden voor te stellen zijn ook meegenomen. Ook daar houden we het low tech: we gebruiken simpele schaakstukjes in plaats van fancy miniatuurfiguurtjes.

Meer columns 'Legrand Inconnu' vindt u hier. 

De regels zijn relatief. Ik kan ze als Dungeon Master naar mijn hand zetten, en tegelijk vertel ik zo dramatisch mogelijk over de gebieden vol draken en monsters waar de hoogelfen, de dwerg en de halfling hun avontuurlijke missies proberen uit te voeren. Ik bots niet op digitale codes die beperkingen opleggen, en dat geeft een gevoel van grote vrijheid. Ik kan naar hartenlust roepen: ‘Jullie staan in een halfduistere zaal. Het verbrokkelde dwergenstandbeeld vlak voor jullie heeft een groen juweel in zijn rechterhand. Wat gaan jullie doen?'

De afspraak is dat we het tot een maandelijks evenement maken. Ik voel er een zekere euforie bij: zie je wel dat je een game kan spelen zonder schermen! 

De serie 'Stranger Things' heeft het enthousiasme voor Dungeons and Dragons nog aangewakkerd.

D&D, ook afgekort als DnD, is in handen van het bedrijf Wizards of the Coast, dat in 1999 werd overgenomen door het entertainmentbedrijf Hasbro . Die overname was een slimme zet. Wizards of the Coast doet het nog altijd erg goed. Het feit dat de jonge helden van de sf-horrorserie 'Stranger Things' D&D-adepten zijn, vuurde het enthousiasme voor het spel nog aan.

Tavern Tales: Tabletop Adventures - Trailer

Het enthousiasme van de hoogelfen, de dwerg en de halfling was zodanig dat zelfs mijn VR-headsets nauwelijks werden aangeraakt. Maar dat kan weleens veranderen. Deze week ontdekte ik dat taverntalesgame.com een VR-versie heeft voor D&D. 'Spring in je eigen persoonlijke taverne', lees ik op de site. Alle mogelijke miniatuurtjes en landschapselementen zijn voorradig. Een video toont avatars die aan een virtuele tafel verhalen vertellen, met dobbelstenen gooien en figuurtjes op een kaart zetten.

Is het einde van onze analoge enclave in zicht? Zou dat erg zijn, vraag ik me af. Het is niet omdat iets in VR gebeurt, dat het geen werkelijkheid is. De 'R' in ’VR’ staat tenslotte voor Reality, het blijft gaan over echte mensen die echte verhalen vertellen, elkaar helpen of tegenwerken. Maar toch. Hoe goed de VR-ervaring mogelijk ook is, ik denk niet dat ze de maandelijkse, heerlijk nerdy bijeenkomsten van Perrin, Brottor, Vall en Ulundur zal vervangen. 

Lees verder