column

Column | Libraseks

Digitaal nieuwsmanager

Of Second Life nog bestond, wilden mijn collega’s weten. Ze praatten over de digitale munt van Facebook, de libra, en maakten de associatie met die virtuele wereld die ooit erg hip was en volgens sommigen zelfs de toekomst van het internet belichaamde.

Second Life bestaat dus nog en het vierde deze week zijn 16de verjaardag.

Ik was er niet bij toen het in 2003 werd gelanceerd, maar wel in 2007, toen het zijn hoogdagen beleefde. En ja, ook toen had Second Life al een virtuele munt, de Linden-dollar. Die was genoemd naar het bedrijf achter de virtuele wereld, Linden Lab.

De Linden-dollar was en is nog altijd omzetbaar naar Amerikaanse dollars. Zo’n duizend Linden-dollars zijn tegenwoordig goed voor 3,94 Amerikaanse dollar.

De libra kan een munt van de ondeugd worden.

Alles in Second Life, gaande van virtuele huizen over auto’s tot geslachtsdelen, is gemaakt door handige gebruikers. Die verkopen die creaties op een marktplaats. Mijn avatar maakte mee hoe er heuse virtuele banken, casino’s en beurzen werden opgericht. Economen snelden toe. Zij beschouwden Second Life als een eindeloos experiment: je zou een financiële markt kunnen oprichten met regels tegen handel met voorkennis bijvoorbeeld, en een duplicaat waar voorkennis toegelaten is. Vervolgens konden ze het effect van de regelgeving bestuderen.

Ook libertariërs en regelrechte anarchisten voelden zich thuis in een wereld zonder overheidsbemoeienis. In de pers verschenen opgewonden berichten over mensen die met virtueel vastgoed echte dollarmiljonairs werden.

De vrijheid blijheid bleek toch tegen grenzen aan te schurken. De Amerikaanse overheden werden wakker na enkele ophefmakende schandalen en plots bleek dat je toch niet zomaar kansspelen mocht organiseren of aan kredietverlening doen.

Toch overleefde de virtuele economie. Ook het sfeertje van ‘alles kan’ bleef bestaan. Bekend is de ‘adultscene’ van Second Life, waar ongetwijfeld ook heel wat Linden-dollars van eigenaar verwisselen.

Randgebieden

Mogelijk vergaat het de libra van Facebook zoals de Linden-dollar, en wordt die een gegeerd betaalmiddel voor sectoren die niet erg geliefd zijn bij grote betaalinstellingen. Alles dat met seks en gokken heeft te maken dus. Dat is tenminste de hypothese van Adam Frisby, een expert in virtuele munten en werelden die werd geïnterviewd door de gespecialiseerde blog New World Notes.

Meer columns 'Legrand Inconnu' vindt u hier. 

De hypothese dat de ‘randgebieden’ van de economie een bijzondere interesse gaan hebben voor de libra, is zo gek nog niet. De reden dat uitgevers van betaalkaarten niet erg tuk zijn op porno, is niet alleen dat ze aan hun reputatie denken, maar vooral dat in die sector erg veel betwiste betalingen zijn. Die leiden dan tot terugbetalingen, en daar houden kaartenbedrijven niet van. De libra als digitale cash zou daaraan ontsnappen.

Mogelijk speelt ook een meer psychologisch element en beschouwen gebruikers de libra in het begin meer als een ‘speelmunt’, waar een mens al wel eens onverantwoord mee mag omspringen. En zei Mark Zuckerberg, CEO van Facebook, zelf niet dat zijn bedrijf veel meer aandacht ging schenken aan privéruimtes voor de gebruikers, naar het model van het versleutelde WhatsApp? Geen wonder dat de uitgever van New World Notes, Wagner James Au, het monkelend heeft over de libra als ‘vice coin’, de munt van de ondeugd.

Lees verder