column

Cyborgogen

Slechtziende techondernemers willen iedereen superogen meegeven.

De Amerikaanse techondernemer Drew Perkins had een probleem. Hij had met succes verschillende ondernemingen opgericht en verkocht, maar in 2012 werd hij geconfronteerd met de oogaandoening cataract of ‘staar’. Na een operatie zag hij weer goed ver en dichtbij, maar halfver bleef zijn zicht beperkt. De techondernemer stortte zich op de zoektocht naar een oplossing die het zicht niet gewoon zou herstellen, maar die tot een superoog zou leiden. Hij ontmoette de ingenieur Michael Deering, een expert in artificiële intelligentie, computervisie, 3D-graphics en virtuele realiteit (VR). Ook Deering kampte met oogproblemen.

Mojo Vision wil van slechtzienden supermensen maken.

Fast forward naar 2020. Perkins is CEO van het Californische bedrijf Mojo Vision, Deering is de chief science officer. Ze hebben een contactlens in ontwikkeling die in staat zal zijn realtime informatie, fitnessstatistieken, navigatiehulp en vertalingen te tonen. Ook is er sprake van nachtvisie. Het digitale schermpje kan je bedienen met oogbewegingen. Investeerders, waaronder Google, verschaften het bedrijf al 108 miljoen dollar. Google faalde zelf op de consumentenmarkt met zijn Google Glass, een bril die digitale informatie toont en toelaat opnames te maken. Te creepy , vond men.

De lenzen van Mojo Vision maken geen opnames en richten zich in eerste instantie op mensen met een gebrekkig zicht. De Amerikaanse toezichthouder Food and Drug Administration kende de start-up een prioritaire status toe voor het testen van de lenzen. Slim bekeken: door van slechtzienden supermensen te maken, wordt op termijn een veel bredere markt aangesproken. Het project is tekenend voor de evolutie waarbij het internet steeds dichter bij ons lichaam komt, van laptops over smartphones naar slimme brillen, oordopjes en nu ook lenzen. Al is ‘nu’ in dit laatste geval relatief: er zijn nog een paar jaar ontwikkeling nodig vooraleer de klinische tests kunnen starten. De enkele journalisten die het product mochten testen, deden dat niet met de lenzen zelf maar met een VR-headset.

Cyborgs

De investeerders en technologen zijn gedreven door het geloof dat we dolgraag cyborgs willen worden, cybernetische organismen met zowel organische als mechanische en elektronische bestanddelen. Helemaal nieuw is die ontwikkeling niet. Brillen, pacemakers en hoorapparaten maken al in meer of mindere mate deel uit van ons lichaam. Maar in plaats van gebreken op te lossen, willen we nu supervermogens bereiken. Hoorapparaten worden van vleeskleurige aanhangsels voor oude mensen tot hippe designvoorwerpjes die het geluid op steeds slimmere manieren filteren, die geconnecteerd zijn met het internet en die ook vertaaldiensten aanbieden.

Meer columns 'Legrand Inconnu' vindt u hier. 

De toepassingen voor slimme lenzen zijn breed. Mojo Vision praat ongetwijfeld met militairen en nooddiensten voor wie zo’n cyberogen veel handiger zijn dan een smartphone. In de gezondheidszorg kunnen patiënten vitale statistieken zien, maar ook extra gegevens vergaren. Een combinatie met gelaatsherkenning moet een einde maken aan het wanhopig zoeken naar de naam van je gesprekspartner. Tegelijk zal databescherming nog urgenter worden. Mojo Vision doet zijn uiterste best om zijn lenzen zo functioneel mogelijk te houden en heikele punten zoals ongemerkt beelden maken te vermijden. Maar op termijn komen er nieuwe debatten over wat geoorloofd is en wat niet. En gaan fake nieuws en propaganda nog een grotere impact hebben? Naar verluidt blijf je het Mojo-scherm zien als je de ogen sluit. Brainwashers wrijven zich nu al in de handen.

Lees verder