column

Eeuwig leven

Facebook werkt aan een virtuele wereld, Horizon. Volgend jaar kunnen we die uitproberen. Het was een kleiner techbericht deze week. Maar op langere termijn zal een deel van de mensheid in dat soort werelden leven. Niet enkel voor een game of een opleiding, maar als natuurlijke habitat.

Tenminste als professor Michael Graziano van Princeton University, een neurowetenschapper, gelijk heeft. In zijn nieuw boek ‘Rethinking Consciousness’ legt hij uit hoe wetenschappers zoals hijzelf almaar beter begrijpen wat het bewustzijn is.

Als ik de professor goed heb begrepen, heeft het te maken met iets in onze hersenen dat onze ‘aandacht’ beheert. Ons brein maakt van dat proces een ‘intern model’ dat de vorm heeft van wat we ‘bewustzijn’ noemen, maar dat eigenlijk een soort karikatuur is van wat er echt gebeurt. Toch laat juist zo’n simpel model toe de aandacht te sturen en bijvoorbeeld het gedrag van anderen te voorspellen. Een model moet niet helemaal juist zijn, als het ons maar helpt te overleven en reproduceren.

Helemaal fascinerend wordt het wanneer Graziano uitlegt dat we in principe dat bewustzijn artificieel kunnen nabouwen. Op een bewustzijn dat enigszins vergelijkbaar is met dat van een mens moeten we mogelijk nog 50 jaar wachten.

De cloudmensen gaan de macht hebben.

Ook ‘mind-uploading’ is volgens de wetenschapper in principe mogelijk, al moeten we daar volgens hem nog minstens een eeuw op wachten. Ooit laten mensen bij leven een ongelooflijk nauwkeurige scan maken van de hersenen en transfereren ze die kopie naar een virtuele omgeving. Een Horizon dus, maar die tegen dan hyperrealistisch zal zijn.

Het bestaan wordt dan iets in de vorm van een Y. Het rechtopstaande deel van de Y is ons leven van geboorte tot wanneer we ons bewustzijn dupliceren. Vanaf dan is er een tweesprong. Onze digitale versie deelt de herinneringen van onze persoonlijke geschiedenis en onze persoonlijke trekjes. Maar vanaf de scheiding, het uploaden naar de virtuele wereld in de cloud, gaat het brein van het tweede ik steeds meer verschillen van dat van het biologische ik.

Meer columns 'Legrand Inconnu' vindt u hier. 

Beide ‘ikken’ gaan elkaar kunnen ontmoeten in virtual reality, augmented reality, of via simpele tekstberichtjes. Het kan nog ingewikkelder. Misschien willen mensen meer dan één vertakking, en laten ze meerdere kopieën maken van zichzelf. Een aantal van die kopies kan verre ruimtereizen maken zonder de beperkingen van biologische systemen.

Overigens verwacht Graziano dat de macht in die vreemde toekomstige wereld vooral bij de ‘cloudmensen’ ligt. Zij gaan het eeuwige leven hebben en kunnen dus veel meer kennis, contacten en macht opbouwen. Maar mogelijk gaan die digitale breinen opteren voor een heel nieuw bestaan, waarbij ze fuseren met andere digitale breinen. Toetreden tot een groot collectief superbrein wordt misschien wel de grote ambitie van mensen in het jaar 2200. We leven dan in een wereld die grotendeels overstroomd is door de klimaatverandering, maar waarbij een deel van de mensheid eeuwig leeft in een virtuele wereld. Het zijn fascinerende scenario’s. Denk eraan wanneer u volgend jaar uw eerste stappen zet in die virtuele wereld van Facebook.

Lees verder