column

Gesimuleerde samenleving

‘Games zijn de sociale netwerken van de toekomst’, hoor ik weleens zeggen.

Deze week las ik het nog in een blogpost van Aidan Karabaich, de chief commercial officer van ‘Singularity 6’. Die game in ontwikkeling haalde pas 16,5 miljoen dollar op in Silicon Valley, bij de durfkapitalist Andreessen Horowitz, ook bekend als a16z.

De Amerikaanse blog TechCrunch stelt dat ‘Singularity 6’ een virtuele samenleving wil zijn. Nu is het zo dat Massively Multiplayer Online-werelden zoals ‘World of Warcraft’ en ‘Ultima Online’ altijd al virtuele samenlevingen waren. Maar ‘World of Warcraft’ dateert al van 2004 en ‘Ultima Online’ zelfs van 1997. Vandaag is het ‘Fortnite’ dat in de spotlights staat. Maar die game is nog grotendeels gericht op elkaar afknallen.

‘Singularity 6’ daarentegen wil een ‘echte samenleving’ zijn, waarbij ook complexe artificiële intelligentie een grote rol speelt. Mogelijk zitten in het spel kunstmatige ‘spelers’ die tot gesofisticeerde interacties in staat zijn. CEO Anthony Leung heeft het over ‘community simulation’.

Computersimulatie

Al dat gepraat over simulaties deed me denken aan Nick Bostrom. De Zweedse filosoof opperde in 2003 gedurfd dat we misschien wel met z’n allen in een computersimulatie leven die door een geavanceerdere beschaving is gecreëerd. Het idee is nog niet zo gek. Wetenschappers gebruiken ook computersimulaties om de gevolgen van klimaatveranderingen te testen, of om te checken welke politieke en economische systemen het stabielst zijn. Naarmate de rekenkracht van computers toeneemt, kunnen die simulaties steeds gedetailleerder worden, tot op het punt dat gesimuleerde individuen complexe gedragingen kunnen meekrijgen. Denk aan de AI-gedreven spelers van ‘Singularity 6’.

Fysici zeggen dat ze de hypothese van Bostrom misschien kunnen testen, aan de hand van anomalieën in hun computersimulaties bij de berekening van kosmische stralingen. Als de anomalieën ook in het ‘echte’ universum worden gevonden, versterkt dat de hypothese dat het ‘echte’ universum ook maar een simulatie is.

Experiment

Enkele dagen voordat het nieuws over ‘Singularity 6’ bekend werd, waarschuwde de filosoof Preston Greene van de Nanyang Technological University in Singapore voor zulke tests. Hij deed dat in een opiniestuk in The New York Times.

Volgens Greene willen de hypothetische wetenschappers van de geavanceerde beschaving niet dat we beseffen dat we gewoon deel van een simulatie zijn. Net zoals patiënten niet worden geacht te weten dat ze een placebo krijgen. Als we dus toch kunnen aantonen dat we deel van een simulatie zijn, zouden die wetenschappers het experiment - en dus ons universum - weleens bruusk kunnen stoppen.

Ik voeg dat risico alvast toe aan mijn lijst van existentiële bedreigingen voor de mensheid. Hopelijk beleef ik de release van ‘Singularity 6’ nog. Simulaties spelen in een simulatie is tenslotte leuk.

Lees verder