column

Physical Distancing

Nadat we het enkele decennia over 'connecting' hebben gehad, zijn we in tijden van 'social distancing' beland. Wat eigenlijk een verkeerde term is.

Eigenlijk is het 'physical distancing'. Sinds de mens rooksignalen kan geven en brieven schrijven, zijn we voor sociale contacten niet meer totaal afhankelijk van fysieke nabijheid. Niemand die zegt dat we ons sociaal moeten isoleren in de strijd tegen de pandemie, het gaat enkel over fysiek afstand bewaren. In deze tijd van smartphones, chat en streaming video is digitaal sociaal contact bijna te gemakkelijk geworden. Neem het klassieke 'avondje samen uit naar de bioscoop'. Daar bestaan virtuele alternatieven voor.

Ik las dat Netflix Party zo'n manier is om virtueel samen naar een video te kijken. Het blijkt een extensie te zijn voor de Chrome-browser, die gemakkelijk en gratis te installeren is - je hebt  wel een Netflix-abonnement nodig. Blijkbaar bestaat die extensie al een hele tijd, maar hebben de ontwikkelaars ze in volle pandemie geüpdatet. Ze kan nu een grote instroom aan van gebruikers en kan ook buiten de Verenigde Staten worden gebruikt.

Met Netflix Party gingen we van te veel sociale interactie naar te weinig in tien minuten tijd.

Ik installeerde de extensie en bekeek een aflevering van de serie 'I Am Not Okay With This' over een tiener met telekinetische krachten. Een vriendin installeerde de extensie ook en we deelden een link. Voor we het wisten keken we beiden synchroon naar de eerste aflevering terwijl we met mekaar konden chatten. 'Synchroon' is belangrijk, want je wil niet dat je partygenoten spoilers bekendmaken in de chat. Als een van de kijkers de video stopt en een passage wil herbekijken en analyseren, is dat ook zo voor de andere deelnemers.  

Interactie

Een vrij simpele ervaring, denk je, maar dat was niet helemaal zo. We begonnen druk te chatten, meer verbale interactie dan we hadden gehad als we de kamer hadden gedeeld. Maar de vriendin merkte al snel op dat dat chatten een beetje respectloos was tegenover de serie. Waren we aan het chatten of aan het kijken? Het was nu eenmaal de bedoeling samen te zijn, en de serie was een soort pretext om samen 'iets te doen'. En we konden de acteerprestaties van Sophia Lillis analyseren door drie keer de scene te herbekijken waarin ze aarzelend ingaat op de avances van haar buurjongen. 

Ons gechat verstomde na een tijd.  Maar toen vond de vriendin dat het leek alsof 'we niet echt samen waren'. Van te veel en storende aanwezigheid naar te weinig dus, in geen tien minuten tijd. Misschien helpt het om naast de tekstchat ook een streaming video te zien van de vrienden, of leidt dat nog meer af? In elk geval, het was minder leuk dan samen naar de bioscoop gaan, maar veel leuker dan elk apart in isolatie te leven. 

Apocalyptisch

Voor sommigen is het misschien meer aangewezen vrienden bijeen te brengen in een videogame, maar er is nog veel meer mogelijk. We kunnen een bordspel doen in streaming video, van schaken tot Dungeons and Dragons. Deze week speelde ik met vrienden een apocalyptisch pandemiescenario op het videoplatform Zoom. Het was een manier voor de deelnemers uit Italië, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten om hun emoties over de echte pandemie te ventileren. Tegelijk bedachten we dingen die we in de echte wereld konden doen om de situatie te verbeteren. Bijvoorbeeld streaming video gebruiken om mensen te verbinden op nooit eerder geziene manieren.  



Lees verder