column

Salons van de 21ste eeuw

Roland Legrand

‘Laat ons dat volgende week verder bespreken. We moeten er maar eens over zoomen.’

Het overkomt mij meer en meer dat ik afspreek met mensen via het Amerikaanse videoconferentiesysteem Zoom. De stichter van Zoom Video Communications is Eric Yuan, een zoon van mijnbouwingenieurs die is opgegroeid in China. Hij studeerde er toegepaste wiskunde en computerwetenschappen. In de jaren 90 trok hij naar de Verenigde Staten, na negen pogingen werd zijn visum-aanvraag goedgekeurd. Vandaag is Yuan Amerikaans staatsburger en miljardair.

De introductie van zijn bedrijf op de technologiebeurs Nasdaq eerder dit jaar was een groot succes. Zoom is niet alleen een snel groeiend techbedrijf, het maakt ook nog winst. Het is een cloudbedrijf, wat voor de gebruiker wil zeggen dat het systeem moeiteloos werkt op smartphones, tablets, laptops en computers.

Videoconferencing voor meditatie, het bestaat.

Het hanteert een freemiummodel, waarbij je gratis een videoconferentie kan organiseren met tot 100 deelnemers en tal van faciliteiten zoals schermdelen, virtuele achtergronden en ‘break-out rooms’ waar deelnemers zich kunnen afsplitsen voor afzonderlijke vergaderingen. Gratis betekent wel dat zo’n groepsmeeting maar 40 minuten mag duren. Die beperking is er niet als je betaalt, en een startabonnement is er al voor een betaalbare 13,99 euro per maand.

Stille conferentie

Maar waarom zou je als particulier Zoom gebruiken? Voor mij is het een verlengstuk van de deelname aan online cursussen. Zeker bij cursussen waar het aantal deelnemers beperkt is tot enkele tientallen, groeit al snel een band tussen de deelnemers. Sommigen werken aan persoonlijke projecten en willen dat los van de cursus bespreken. Of ze hebben een boek gelezen dat bijzonder inspirerend was, en ze willen dat delen met anderen.

Zoom is betaalbaar en het heeft een professionele kwaliteit, dus ideaal voor zo’n ontmoetingen. Maar eenmaal mensen gewend zijn aan videoconferencing evolueert het gebruik van beroepshalve over semiprofessioneel naar persoonlijk. De rustigste videoconferencinggroep die ik ken, doet aan zenmeditatie. Het komt erop neer dat de deelnemers bij begin en einde kort groeten en voor het overige stil naar een muur kijken. Het helpt regelmaat in de meditatiepraktijk te houden. Overigens gebruiken de mediteerders geen Zoom, maar Google.

Co-reading

Er zijn talloze variaties denkbaar op het thema. Pas nog stelde een Canadese vriend voor ‘co-reading sessions’ te houden, waarbij je een bepaald uur afspreekt en vervolgens de videoconferencing opstart. Af en toe iets zeggen over wat je leest mag, maar moet niet. Gewoon de aanwezigheid van de lezende anderen helpt, zoals nogal wat studenten liever in een bibliotheek studeren dan alleen.

Net zoals de ‘salons’ het intellectuele leven in Parijs vanaf de 17de eeuw een boost gaven, maken de videomeetings online netwerken mogelijk die veel dieper gaan dan de meer oppervlakkige contacten op de klassieke sociale media. De contacten zijn er ook constructiever en vriendelijker, want je kijkt mekaar tenslotte aan. Een verademing in tijden van onlinehaat.

Lees verder