Advertentie

LuxLeaks-klokkenluider spreekt

Antoine Deltour ©rv

Een Franse twintiger geeft toe dat hij honderden Luxemburgse belastingdeals heeft gekopieerd bij het advieskantoor PwC. ‘Tax planning is een eufemisme voor deze agressieve belastingconstructies’, zegt hij.

Over bronnen spreken journalisten nooit, maar gisteren besloot een bron te spreken. De 28-jarige Fransman Antoine Deltour onthulde in een interview met de Franse krant Libération dat hij honderden belastingdeals heeft gekopieerd bij het advieskantoor PricewaterhouseCoopers (PwC) in Luxemburg. Die 548 belastingdeals die Luxemburg heeft afgesloten met 343 grote bedrijven en zakenfamilies, allemaal klanten van PwC, zijn vorige maand uitgelekt tijdens ‘Luxembourg Leaks’.

De impact van Lux Leaks had ik nooit kunnen verhopen. Eindelijk komt er fiscale uniformiteit in de Europese Unie.
Antoine Deltour
Klokkenluider

Deltour is vorige week door het Luxemburgse gerecht officieel in beschuldiging gesteld voor huisdiefstal, schending van het beroepsgeheim, schending van bedrijfsgeheimen, heling en frauduleuze toegang tot een computer- databank. De Fransman werkte enkele jaren als bedrijfsrevisor bij PwC in Luxemburg, maar nam er al in 2010 ontslag. ‘Normaal staan revisoren aan de kant van regulatoren. De rekeningen verifiëren van bedrijven is een nuttig beroep. Toch voelde ik me niet op mijn plaats in dat wereldje. Ik ontdekte gaandeweg dat het hele systeem vooral draaide rond een massale praktijk van fiscale optimalisatie.’

Toch benadrukt Deltour dat hij niet met voorbedachte rade de bijna 28.000 documenten van PwC-klanten kopieerde. ‘Ik wilde mijn beroepservaring maximaliseren en kopieerde eerst enkele opleidingsdocumenten. Maar terwijl ik grasduinde in de databank van PwC botste ik op de fameuze tax rulings.’ Verontwaardigd over de inhoud van de belastingdeals besloot de Fransman alles te kopiëren.

‘Ik had alles op WikiLeaks kunnen plaatsen, maar dat deed ik niet. Ik bood mijn expertise aan bij ngo’s. Maar dat leverde weinig op. Tot een journalist (Edouard Perrin, red.) me in 2012 opzocht. Hij mocht alle rulings van mij kopiëren, voor een documentaire die in mei 2012 werd uitgezonden. Hij analyseerde alleen enkele spraakmakende voorbeelden. Tot twee jaar later, vorige maand dus, alle documenten opdoken op de website van het internationaal consortium van onderzoeksjournalisten ICIJ.

‘Vanaf het begin heb ik alleen uit overtuiging gehandeld, niet om de media te halen. Ik vind fiscale optimalisatie een eufemisme voor deze agressieve belastingconstructies. Ik ben duidelijk maar één element in een grotere beweging. In LuxLeaks zijn trouwens ook documenten van PwC uitgelekt die dateren van na mijn vertrek. Ik ben dus zeker niet de enige klokkenluider. In LuxLeaks 2 was trouwens sprake van verschillende advieskantoren.’

Deltour betreurt wel dat alle ogen nu alleen gericht zijn op Luxemburg, terwijl de blootgelegde praktijken wijdverspreid zijn. Zo weigeren de Nederlandse en Belgische regering hun belastingdeals publiek te maken. ‘Maar de impact van LuxLeaks had ik nooit kunnen verhopen. Eindelijk komt er fiscale uniformiteit in de EU.’

Gerard Ryle, de directeur van het internationaal consortium van onderzoeksjournalisten ICIJ, dat LuxLeaks samen met ons onderzocht en naar buiten bracht, benadrukt dat ICIJ nooit over bronnen praat. ‘Maar ICIJ vindt wel dat je klokkenluiders niet moet vervolgen, je moet ze net beschermen. Het beschermen van bronnen is even belangrijk voor de maatschappij als de persvrijheid’, vindt Ryle. ‘Onderzoeken zoals LuxLeaks zijn gebaseerd op bezorgde burgers die een transparantere maatschappij willen. Dat zou nooit mogelijk zijn als diezelfde burgers een vervolging moeten vrezen als ze onrecht, corruptie of andere kwalijke praktijken helpen blootleggen.’

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud