Beste Gilbert De Swert,

Nicolas Kint

Het zal u misschien verrassen, maar in tegenstelling tot waar babybusters vaak van worden beticht - onwetendheid, onverschilligheid en ongegronde frustraties - ben ik een tevreden jongeman. 2011 was het jaar waarin mijn generatie zich op de kaart heeft gezet. Zelbewuste jongeren stonden aan de basis van bewegingen als de indignados en Occupy Wall Street, de Arabische Lente en dichter bij huis de G1000-campagne rond participatieve democratie.

In schril contrast met die vernieuwende bewegingen staan de vakbondsacties van de afgelopen weken. Wordt het niet eens tijd de ‘kastenfilosofie’ in te ruilen voor nuance? Arbeiders vs. bedienden, werknemers vs. werkgevers, het maatschappelijk debat wordt te vaak in extremen gevoerd. Alsof je je aan een uiterste zijde van het spectrum moet opstellen om in het midden te landen.

Behalve nuance wens ik u ook realiteitszin. Pensioen moet een recht zijn dat je aan het einde van een carrière verwerft, na een meerwaarde te hebben gecreëerd voor de maatschappij. Wordt het niet eens tijd dat we de werkende bevolking erop wijzen dat een sociaal vangnet enkel kan bestaan bij gratie van economische activiteit? En dat een toenemend vangnet enkel kan bestaan bij gratie van een groeiende economie?

Het zou goed zijn als de vakbonden zich ook daar constructief opstellen. Krampachtig vasthouden aan index, stakingsrecht en brugpensioenen is niet de juiste weg. Die houding werkt verlammend voor de economie en de volgende generaties. We moeten ons systeem zo kunnen hervormen dat het individu genoeg zekerheid geeft én de werkgevers genoeg flexibiliteit.

Een open geest wens ik u ook. We leven in een geglobaliseerde wereld. Het wordt hoog tijd dat we als Belgen onze interne keuken op orde zetten. Er moeten op korte termijn tijd en middelen worden vrijgemaakt om onze samenleving te herpositioneren. Kunnen we dat niet, dan wacht ons een structurele verarming van de maatschappij.

Verschillende succesvolle ondernemers hebben me afgeraden te ondernemen in België - te klein, te bekrompen - en zoeken zelf hun geluk in het buitenland. In Londen of Berlijn, of in China of Brazilië. Een totale leegloop zoals Ierland die nu kent, moeten we niet onmiddellijk vrezen. Maar als de politiek niet snel een stabiele en aantrekkelijke koers vaart, verliezen we ons talent, en vallen de investeringen in onze economie snel terug.

Tot slot wens ik meer ondernemerschap. We hebben meer mensen nodig die graag werken, risico’s durven te nemen en niet vies zijn van verantwoordelijkheid. Ondernemers dus.

Gelukkig nieuwjaar,

Nicolas

Gent, 1 januari 2012

 

Nicolas Kint is 25. Hij is mede­oprichter van het parkeerbedrijf Carambla.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud