interview

Bob Verbeeck (Golazo): ‘Onze events nemen de rol van de kerk over’

©Debby Termonia

Sinds het virus uitbrak, kon Golazo-topman Bob Verbeeck nog geen enkel sportevent ‘live’ organiseren. Wat doet dat met een oud-atleet en actieve duizendpoot? Ontbijt met De Tijd.

Lang hoefde Bob Verbeeck (60), oud-atleet en de topman van de sportwedstrijdenorganisator Golazo, niet na te denken over een geschikte plek voor een ontbijt. Het in sober zwart gestileerde paviljoen met groot terras op het domein De Vijvers in Averbode, gelegen in een natuurgebied van 100 hectare, is een droomplek om de dag te beginnen.

Ontbijt met De Tijd

Averbode, 9 uur, domein De Vijvers. Met de eventorganisator en sportmarketeer Bob Verbeeck praten we over de kater van de Covid-19-crisis, het eerste pretpark in België, en de Griekse goden Chronos en Kairos.

Eind mei gaf hij de 30-jarige chef-kok Thijs Vervloet de kans om zijn sterrenrestaurant Colette uit Westerlo naar hier te verhuizen, zodat de zaak meer ruimte kreeg om aan de coronaregels te voldoen. ‘Het bleek een schot in de roos’, zegt Verbeeck. ‘Hij doet nu zo’n 50 couverts, het dubbele van voor corona, en is al tot begin oktober volgeboekt.’

Terwijl ons aan een keurig gedekte tafel een glaasje vruchtensap wordt gebracht, vertelt Verbeeck dat hij het domein in 2008 kocht om er een pretpark voor sporters te bouwen, in lijn met de missie van zijn bedrijf: mensen in beweging brengen. ‘We wilden een plek maken waar mensen hun sportieve vakantie konden doorbrengen. Niet zozeer gericht op competitie, maar op hun gezondheid. Toen was dat een heel ambitieus plan, en om dat te ontwikkelen wilden we hier een grote hoeveelheid events organiseren. Maar dat stuitte op verzet van de buurt, die vreesde voor een aanzuigeffect van drukte en verkeer.’

Intussen zijn de geesten gerijpt. ‘De samenwerking met de omliggende bewoners, de gemeente en de provincie is optimaal. Ik sluit daarom niet uit dat we hier nog activiteiten ontwikkelen, maar dan kleinschaliger dan oorspronkelijk bedoeld. Vorig jaar organiseerden we al een vijftiental events voor het grote publiek, zoals een manche van de Spartacus Run en de start en aankomst van de Abdijentocht. Het is hier een festijn om te wandelen, te fietsen en te lopen.’

Puur toeval

Eigenlijk was het puur toeval dat de Golazo-topman dit stukje paradijs op de kop kon tikken. Het maakte deel uit van een bosrijk gebied van 2.100 hectare dat de adellijke familie De Merode verkocht aan de Vlaamse overheid, die het uitbesteedde aan het Agentschap Natuur en Bos en verenigingen zoals Natuurpunt.

‘Wist je dat De Merodes hier een van de eerste pretparken van België hadden? In de jaren 70 kwamen op een zonnige dag 10.000 mensen op bezoek. Het kostte 100 frank om binnen te komen, aan het meer stond een grote waterglijbaan opgesteld en vandaaruit (hij kijkt naar de overkant, waar een zevental glampingtenten glimmen in de ochtendzon, red.) reed een treintje de recreanten rond over het domein. Ik ben hier als kind vaak geweest.’

©Debby Termonia

Jaren later trof hij de infrastructuur aan in een erbarmelijke staat. ‘De speeltuigen waren verroest en de plek aan de glijbaan was één grote modderpoel. Ik schreef een brief naar de provincie, omdat ik wou dat de overheid daar iets aan deed. Het antwoord luidde dat dit geen openbaar domein was, maar nog altijd het particulier bezit van de familie De Merode. En dus heb ik contact gezocht met haar. We kwamen vrij snel tot een regeling. Ik heb het domein gekocht en het in de staat gebracht waarin het zich nu bevindt.’

Vervloet komt ons Eggs Benedict brengen: gepocheerde eieren met gerookte zalm, rucola en dille op een plakje geroosterd brood, overgoten met Hollandaisesaus. Het gerecht zou ontstaan zijn toen de effectenmakelaar Lemuel Benedict op een lentemorgen in 1894 de ontbijtzaal van het New Yorkse Waldorf Hotel binnenkwam met een enorme kater. Hij bestelde als remedie een bord met al zijn favoriete ingrediënten - eieren, zalm, beboterde toast en mousselinesaus - en het gerecht werd een instantklassieker.

Ik denk dat de meeste eventorganisatoren het jaareinde niet halen. Deze crisis is ongezien.

We polsen naar de kater die Verbeeck heeft overgehouden aan de Covid-19-crisis. Het coronatestdorp dat hij vorige week met Golazo in Borgerhout opzette, is de eerste fysieke activiteit die hij sinds maart kon organiseren. Normaal organiseert zijn bedrijf elk jaar zo’n 1.000 sportieve events in Europa, waaronder trekpleisters als de Antwerp 10 Miles, de marathon van Rotterdam, de Memorial Van Damme en de Marmotte Granfondo. Ongeveer 60 procent van die activiteiten bestaat uit events van meer dan 4.000 mensen. Omdat die tot nader order allemaal wegvallen, houdt Verbeeck rekening met een omzetcrash van 108 naar 25 miljoen euro.

Eerste verlies

‘We vieren dit jaar ons dertigjarig bestaan en zullen voor het eerst verlies draaien’, zegt hij. Dankzij voldoende cash zou Golazo het wel probleemloos kunnen uitzingen tot er een vaccin is: dat wil zeggen tot eind volgend jaar. Zijn bedrijf, dat ook actief is in sportmarketing en het begeleiden van recreatieve sporters, is echter een uitzondering in de branche, benadrukt hij. ‘Ik denk dat de meeste eventorganisatoren het jaareinde niet halen. Dit is een ongeziene crisis, op economisch vlak vergelijkbaar met de ravage van de Tweede Wereldoorlog.’

In België bestaat zijn sector uit meer dan 3.000 bedrijven die zo’n 80.000 mensen tewerkstellen, wat al een hele industrie is. De schokgolf gaat echter breder. ‘Golazo heeft 360 vaste medewerkers op de loonlijst, die nu voor 60 tot 70 procent tijdelijk werkloos zijn. Maar daarbij moet je de 20.000 tot 30.000 jobstudenten tellen die we op dagelijkse basis inhuren voor de organisatie. Ook zijn een duizendtal verenigingen voor hun fondsenwerving afhankelijk van die events. Daar dreigt een kaalslag.’

©Debby Termonia

Sterker nog, hij vreest voor maatschappelijke verschraling. ‘In debatten hoor je soms de vraag of de eventsector wel relevant is voor onze samenleving. Niemand twijfelt eraan dat Brussels Airport relevant is, want die is een draaischijf voor onze economie. Maar ook events zijn ontzettend belangrijk. Je voelt er de kracht van een samenleving: ze bieden een sociale meerwaarde en een vorm van samenhorigheidsgevoel. Ze beantwoorden aan de essentiële behoefte van elke mens: sociaal contact. Vroeger speelde de kerk of religie daarin een belangrijke rol. Events hebben die rol voor een stuk overgenomen.’

De zomerse zon begint al heftig te stralen, ondanks het vroege uur. We bestellen nog een koffie en schuiven de terrastafel een halve meter opzij in de schaduw. Toen hij als jonge atleet besloot in de VS te gaan studeren, twijfelde Verbeeck tussen antropologie en economie. Het werd het laatste, maar zijn fascinatie voor oude culturen en tradities is gebleven. Naast zijn bord ligt een klein boekje met een rode kaft: ‘Ode aan de verwondering’ van VUB-rector Caroline Pauwels. Hij grijpt ernaar als om het onheil te bezweren.

Start2Run

‘Gelukkig zijn er twee goede dingen aan deze crisis’, lacht hij. ‘Een: mensen beseffen meer dan ooit dat gezondheid belangrijk is en dat bewegen daarvoor de sleutel is. Apps zoals onze ‘Start2Run’ hebben het nog nooit zo goed gedaan. Twee: door corona krijg je de gelegenheid stil te staan bij dingen waar je anders nooit oog voor zou hebben.’

Hij vertelt hoe hij in het werk van Pauwels las dat de oude Grieken twee woorden hadden voor tijd: Chronos en Kairos. ‘De eerste was de god van de lineaire, meetbare tijd. Mijn gevoel is dat ik in de voorbije 29 jaar het merendeel van mijn leven in kwantitatieve kloktijd heb doorgebracht. Activiteit na activiteit was ik gericht op doelstelling en resultaat. Kairos gaat dan weer over innerlijke tijd, momenten van rust en reflectie, waarop je nieuwe dingen ontdekt.’

Verbeeck kwam zo tot de vaststelling dat Golazo de voorbije jaren veel te veel focuste op dat ene moment dat hij D-day noemt, het tijdstip van het event. ‘We motiveerden 60.000 mensen om zich in te schrijven voor de marathon van Rotterdam. Die dag was voor ons money time en tijdens de acht tot twaalf maanden trainingstijd die daaraan voorafgingen, waren we zeer beperkt aanwezig. We hebben dat potentieel onderbenut.’

Hij tekent op een stuk papier een kwadrant uit, met op de verticale as de behoefte aan sport in iemands leven en op de horizontale lijn het belang van gezondheid. ‘In het bovenste segment rechts heb je de ‘perfectors’ die hoog scoren op beide assen: zij sporten intensief omdat ze veel belang hechten aan gezondheid. Links daarvan heb je de ‘adrenaline seekers’, die iets minder op gezondheid gefocust zijn, maar wel competitief sporten. Onderaan heb je dan de gelegenheidssporters en de ‘start to runners’.’

©Debby Termonia

Hij pauzeert even, en vraagt: ‘Jaarlijks bereiken we met onze events zo’n 1,3 miljoen recreatieve sporters. Als je de apps erbij telt, komen we aan 2,5 miljoen. Waar denk je dat die zitten?’ In de onderste helft, vermoeden we. ‘Nee! Ruim 60 procent van onze sporters is een adrenaline seeker, dus een vrij intensieve sporter. Ik stel vast dat we als bedrijf die onderste helft niet genoeg hebben bediend. Amper 20 procent is een gelegenheidssporter en 10 procent een start to runner. Onze grote missie en uitdaging zit dus hier: hoe kunnen we die mensen meer laten focussen op beweging en gezondheid?’

De CEO van Zwift zei me: ‘Het mooiste bedrijf ter wereld zou een combinatie van Zwift, Strava en Golazo zijn.’ Misschien komt er wel een structurele samenwerking.

In normale tijden zou je deelnemers van het ene event korting kunnen geven voor een ander, of die events in pakketten kunnen bundelen. Maar dat vliegwiel is moeilijk in gang te duwen, bij gebrek aan ‘live’ events. Dus zette Golazo de voorbije maanden vooral in op een versnelling van het digitale gebeuren. ‘We zijn apps aan het maken waarbij een event wordt nagebootst, inclusief het geluid van het startschot en de weergave van de route waarlangs je moet lopen of fietsen.’

Doen bekende fiets- of loopplatformen zoals Zwift of Strava dat niet al lang? En had Golazo het ook al langer moeten doen? ‘Nee, dat denk ik niet. We hebben die tools niet zelf ontwikkeld, maar dat hoeft ook niet. Ik ben ervan overtuigd dat samenwerking belangrijker is. Ik sta in contact met Michael Horvath, de medeoprichter van Strava. En Eric Min, de CEO van Zwift, ken ik heel goed. Die zei me ooit: ‘Het mooiste bedrijf ter wereld zou een combinatie van Zwift, Strava en Golazo zijn.’ (lacht) Dat komt omdat het aantal sporters dat wij met onze events kunnen bereiken enorm is. Misschien zit er dus ooit wel een structurele samenwerking in. Ik sluit niets uit.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie