Advertentie
interview

De vrouw aan het hoofd van Financial Times: 'Wij geloven in verantwoord kapitalisme'

©SISKA VANDECASTEELE

Ze is de eerste vrouwelijke hoofdredacteur van de Britse zakenkrant Financial Times. De liefde voor nieuws ontstond voor Roula Khalaf in haar kapotgeschoten geboorteplaats Beiroet. Ontbijt met De Tijd.

De werkdag van Roula Khalaf beweegt met de opkomende zon mee. ’s Ochtends vroeg is er overleg tussen Londen en de redactie in Hongkong voor het laatste nieuws uit Azië, gevolgd door een lange redactievergadering en een meeting met de editorialisten, de ‘big brains’ van Financial Times. In de namiddag ontwaakt de redactie in New York en komen de Verenigde Staten erbij. Verder bestaat haar ochtendroutine uit lezen. Constant. De eigen site en krant. En de concurrentie: Bloomberg, The Wall Street Journal, de Britse kranten, The New York Times en New York Post. En veel Twitter en mails. ‘Je zit al snel diep in de rabbit hole.’

Ontbijt met De Tijd

9.30 uur, Roula Khalaf in Londen, wij in Antwerpen Met de hoofdredactrice van Financial Times praten we over haar verleden als correspondent in het Midden-Oosten, de brexit en de grote verhalen na corona.

Op deze vrijdagochtend heeft ze daartussen net genoeg tijd voor een snel ontbijt via Zoom. Khalaf prepareerde een kom granola met rood fruit, die ze doorspoelt met zwarte koffie. Ik haalde bij de bakker om de hoek minder gezonde dingen. ‘Geen croissants voor mij’, zegt ze. ‘Die haal ik alleen voor mijn twee kinderen.’

De Libanees-Britse begon begin 2020 als hoofredactrice van het zalmroze lijfblad van de internationale zakenwereld. Ze nam de stok over van Lionel Barber, die er na 15 jaar mee ophield. ‘Uitstekende timing’, zegt ze, en niet ironisch. ‘Ik meen het. De pandemie is het grootste verhaal van ons leven. Uiteraard is het niet makkelijk in deze omstandigheden te werken. Maar als journalist is het een ongelooflijke tijd. Je maakt geschiedenis mee, dat is een privilege. Daar hamer ik altijd op bij onze mensen, want iedereen heeft het moeilijk.’

Mentale stress

Ze had nooit gedacht dat deze job zo veel people management zou inhouden. ‘Dat is nu enorm belangrijk tegen de isolatie. Ik heb al twee keer een video-interview met een psychiater gedaan dat we streamden, zodat iedereen kan leren dat het normaal is mentale stress te hebben.’ Nog zeker tot september blijven de zeshonderd journalisten van de FT in Londen thuis, al komen er wel experimenten met zelftests. Ideaal is het niet, zegt Khalaf, want een redactie leeft van het contact. ‘Op lange termijn verlies je. Ik ben een fan van het kantoor, ik wil dat we ooit teruggaan. We houden alle studies over hybride werk goed in het oog. Het is tricky, je moet een vorm vinden die past voor iedereen.’

Ik ben een fan van kantoor. Ik wil dat we ooit teruggaan.

Crisistijden kunnen kranten deugd doen. ‘Covid is een globaal verhaal, het raakt werkelijk iedereen, en dat is iets waar we doorgaans goed in zijn.’ Financial Times, sinds 2015 in handen van het Japanse mediaconglomeraat Nikkei, klom vorig jaar naar 1,1 miljoen betalende abonnees wereldwijd, een record. 960.000 van hen lezen online. En het ging al stevig in stijgende lijn sinds die andere schok: de brexit.

Het is nog wat vroeg de impact in te schatten, vindt Khalaf. ‘Het is nog helemaal niet duidelijk hoe de toekomst van de Britse economie eruitziet. Al voelt elk bedrijf hier in het Verenigd Koninkrijk dat zakendoet met Europa, of via Europa, zonder twijfel de hogere kosten.’

Ze maakt zich wel zorgen om de internationale status van de City, het financiële hart van Londen en in 1888 de geboorteplaats van London Financial Guide - de oorspronkelijke naam hield een maand stand. De toen vier pagina’s tellende krant was gericht op ‘The Honest Financier, the Bona Fide Investor, the Respectable Broker, the Genuine Director, and the Legitimate Speculator’. Londen kon via het Britse lidmaatschap van de EU de Europese financiële handel naar zich toe trekken en werd de hub voor het continent, maar dat staat nu op de helling. ‘De City staat er alleen voor, financiële diensten maken geen deel uit van de deal met Europa. We houden de verschuivende handelsvolumes goed in de gaten. Ik denk dat de City het wel zal overleven, maar kleiner en met meer concurrentie. We kijken vooral naar Amsterdam. Het wordt interessant om te zien of het VK zal reageren met minder regulering.’

Brexit

Ook politiek spant het erom, met de onrust in Noord-Ierland en het opspelende separatisme in Schotland. Op korte termijn komt Boris Johnson er wel goed uit, met de snellere vaccinatiecampagne in het VK. ‘Klopt, en je moet toegeven dat de brexit daarbij heeft geholpen. We hebben hier een goede regulator, echt top notch. Oxford was betrokken, en de overheid heeft vroeg veel geïnvesteerd. De contracten waren waterdicht. En het Verenigd Koninkrijk kon zijn eigen beslissingen nemen.’

De brexit is een proces van lange adem. Uiteraard zullen bepaalde vrijheden goed uitkomen. En er komen kosten die nadelig zijn.

‘Maar de brexit is een proces van lange adem. Uiteraard zullen bepaalde vrijheden goed uitkomen. En er komen kosten die nadelig zijn.’ Ze blijft optimistisch over de banden met de EU. ‘Uit mijn contact met de regering hier leid ik af dat ze een fatsoenlijke relatie met Europa willen houden. Ondanks opflakkeringen af en toe. Maar voorlopig is iedereen compleet overweldigd door de pandemie. Vergeet niet dat die hier heel zwaar was.’

Khalaf is de eerste vrouw die de leiding neemt in de 133-jarige geschiedenis van Financial Times. De nieuwswaarde van dat feit heeft haar bij de aankondiging verbaasd. ‘Het is belangrijk, maar niet voor mij persoonlijk, eerder voor de journalistiek. Maar de job is dezelfde, of hij nu wordt uitgevoerd door een man of een vrouw.’ Diversiteit is work in progress, zegt ze. ‘In een focusgroep beschreef iemand de krant ooit als ‘een man die zijn rug naar je draait’. Er is al veel veranderd, maar het is altijd evolutie en geen revolutie.’ De FT gebruikt onder meer bots die meten of er voldoende vrouwen aan bod komen in citaten en op foto’s.

In tegenstelling tot The Wall Street Journal, dat zich duidelijk op de VS richt, is de FT voor Khalaf in de eerste plaats een krant van de wereld, eerder dan een Brits medium, met ‘journalistiek die reist’, geografisch en door lagen van de maatschappij. ‘We zeggen graag: het Verenigd Koninkrijk heeft Europa verlaten, maar de FT zeker niet. We gaan zelfs uitbreiden in Europa, met een nieuwe nieuwsbrief, en in de VS. Ik wil dat de FT hét forum wordt waarop over ideeën, en dan vooral economische, wordt gedebatteerd.

©SISKA VANDECASTEELE

Verantwoord kapitalisme

‘Diversiteit betekent ook meer stemmen. We hebben een huisvisie, maar ik wil een spectrum aanbieden, of dat nu links of rechts is. Uiteraard gelooft de FT in vrije markten en open handel en globalisering. Maar vooral in verantwoord kapitalisme. Daarin lopen we voorop. We houden bedrijven verantwoordelijk. Kijk naar onze coverage van de schandalen bij Wirecard, Greensill of Archegos. Dat is een heel groot deel van waar de FT voor staat.’

We houden bedrijven verantwoordelijk. Kijk naar onze coverage van de schandalen bij Wirecard, Greensill of Archegos. Dat is een heel groot deel van waar de FT voor staat.

Khalaf, die haar leeftijd graag voor zich houdt, komt uit de buitenlandverslaggeving. Ze oefende lang de mooiste job in de journalistiek uit: die van buitenlandcorrespondent. Vanuit het Midden-Oosten schreef ze onder meer over de oorlog in Irak. Om haar kinderen gerust te stellen zei ze dat ze in het veilige Jordanië bleef, maar haar artikels in de FT verraadden dat ze aan het front zat. ‘Correspondent zijn is de opwindendste positie. Te weinig jonge journalisten willen het doen vandaag. Terwijl je alles leert. Het is een avontuur.’

Voor Khalaf waren vallende bommen een herinnering uit haar jeugd. Ze groeide op in Libanon in volle burgeroorlog en verhuisde geregeld met haar familie in een poging aan het geweld te ontsnappen. Eén adres was aan de overkant van de straat van het Commodore Hotel in Beiroet, waar de internationale pers haar kamp opsloeg. Ze zag de verslaggevers in actie, en dat maakte indruk. ‘Ik groeide op in een omgeving waarin je constant met het nieuws bezig was. Het nieuws ging over je leven, of je naar school kon, of je de straat kon oversteken. We moesten veel nieuws consumeren om alles te begrijpen, want elke bron was gekleurd. Eén krant of radiostation was niet genoeg. De waarde van nieuws en journalistiek werd me heel snel duidelijk.’

©Charlie Bibby via REUTERS

Rookie

Ze ging studeren in de VS, in Syracuse en New York, en scoorde haar eerste job bij het Amerikaanse zakenblad Forbes. ‘Een heel competitieve omgeving.’ Reporters moesten honderd procent originele verhalen pitchen of werden publiekelijk neergesabeld. Als jonge journaliste schreef ze als eerste over Jordan Belfort, de frauduleuze trader beter bekend als The Wolf of Wall Street. In de gelijknamige film, uit 2014 en met een weergaloze Leonardo DiCaprio, komt ze ter sprake als ‘die jonge, brutale reporter’. Khalaf moet erom lachen. ‘Kan je geloven dat Belfort intussen motivational speaker is?’

De rookie van toen zit nu op de eerste rij van het internationale toneel. Wat worden volgens haar de grote verhalen in de wereld als het virus is bedwongen? ‘Economisch? Dat de littekens niet zo erg worden als gevreesd, met dank aan de krachtige monetaire en budgettaire respons. De houding was echt: whatever it takes. De keerzijde is het ongelijke herstel, met grote verschillen tussen landen en tussen sectoren. En op het vlak van business? Er komen veel deals aan, veel overnames. Veel bedrijven zitten op enorme cashbergen. Ik kijk ook uit naar de plannen om de grote techbedrijven te reguleren. Dat wordt iets groots.’

En nog: ‘Klimaatverandering zal uiteraard opnieuw de aandacht opeisen. Dat is hét verhaal van ons tijdperk. Het bewustzijn en de druk bij bedrijven en overheden zijn fel gestegen. Kijk naar het activisme bij investeerders.’ Het grote geopolitieke verhaal wordt de VS versus China, voorspelt Khalaf. ‘Vinden ze een manier van samenleven of gaan we naar een confrontatie? En wat is de rol van Europa? Hoe weegt het zijn eigen belangen af? Met Joe Biden heeft het weer een bondgenoot in het Witte Huis. Dat is een kans.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie