interview

‘Het is veiliger in Plopsaland dan op de zeedijk'

©Wouter Van Vooren

De CEO van de Plopsa-parken managet dezer dagen leegte in plaats van pret. Het moeilijkst heeft hij het met de menselijke verhalen achter de sluiting. Ontbijt met De Tijd.

Naast de speeltuin, tussen de draaimolens van de kikkertjes, de konijntjes en de eendjes, en onder de nieuwe Tomorrowland- rollercoaster staat een rijkelijk gedekte picknicktafel. Verse yoghurtjes, gerookte zalm, pannenkoeken met besjes, kleine doosjes ontbijtgranen, colaflesjes in ijs en zelfs een fles champagne. Alleen de feeststemming ontbreekt.

Normaal komen op een zonnige dag als vandaag tot 15.000 bezoekers langs in Plopsaland, maar sinds eind oktober is het er akelig stil. Van de 650 werknemers van de internationale pretparkgroep zijn er maar vijftig niet economisch werkloos. Vier van hen lopen in het park rond om af en toe een attractie in gang te zetten, wat nodig is voor het onderhoud en de certificeringen.

‘We zijn precies een spookbedrijf geworden’, zegt Steve Van den Kerkhof (45). ‘Het is een rare tijd. We zijn nu al meer dan een jaar een jojo: open, dicht, open, dicht.’ Dat de Plopsa-parken in België, Nederland, Duitsland en Polen nog altijd dicht zijn, begrijpt de CEO. ‘De ziekenhuizen lopen weer over, dan is het normaal dat je moet sluiten. Maar waarom mag de enige plek in België waar gisteren meer dan 10.000 mensen samenkwamen, dan wel open?’

Hij heeft het over Pairi Daiza, waar het op de zonnige dagen net voor de paasvakantie over de koppen lopen was. ‘Geen enkele minister kon me uitleggen waarom een dierenpark open mag en een attractiepark niet. Integendeel, sommigen zeiden dat ze het zelf ook niet begrepen.’

Twee medewerkers serveren een omelet met verse groentjes en champignons. ‘De pretparken in de andere landen zijn ook dicht, dat is dus fair’, vervolgt Van den Kerkhof. ‘Maar als Pairi Daiza op een dag als gisteren 12.000 bezoekers trekt, is bij een concurrent in een dag dus 400.000 tot 500.000 euro binnengekomen. Voor de hele paasvakantie loopt dat serieus op. Terwijl bij ons alleen het klassieke zwembad van het aquapark open mag, in De Panne goed voor acht bezoekers per uur.’

Eind 2019 waren we schuldenvrij, nu hebben we 50 miljoen euro schulden bij de banken.

Plopsa heeft een zwaar investeringsprogramma van 375 miljoen euro lopen tussen 2020 en 2025. ‘Als we dat stoppen, dreigen onze vergunningen te verlopen’, zegt Van den Kerkhof. Het waterpark in Landen-Hannuit en het Plopsa-hotel in De Panne, telkens goed voor 25 miljoen euro, zijn af. Maar er ligt nog veel meer op de plank: een nieuwe rollercoaster in De Panne, het waterpark in Mechelen, een Wickie-zone in Duitsland, hotelplannen voor Plopsacoo in Duitsland, 75 vakantiehuisjes op de camping in De Panne, de uitbreiding van Mayaland in het Poolse Kowatny en de bouw van een nieuwe park in Warschau.

De omzet kelderde vorig jaar van 75 miljoen naar 32 à 33 miljoen euro. De ebitda bedroeg nog 10 miljoen euro, maar door de hoge afschrijvingen maakte de groep vorig jaar voor het eerst sinds de opstartjaren 5 miljoen euro nettoverlies. Van den Kerkhof: ‘Eind 2019 waren we schuldenvrij en hadden we zelfs 20 miljoen euro op de rekening. Nu moesten we gaan lenen en hebben we 50 miljoen euro schulden bij de banken.’

Het doel blijft te groeien naar 125 miljoen euro omzet in 2025, maar de CEO weet niet of het nog realistisch is om daarbij aan twintig parken te komen. ‘We hebben beslist dat we voor elke nieuwe beslissing even kijken of de hele groep groen licht kan geven, afhankelijk van de andere activiteiten van Studio 100.’

Het fluiten van de vogels wordt plots overdonderd door geraas. De gloednieuwe rollercoaster wordt getest. In de bakjes die rondtollen en vijf keer over de kop gaan, zitten geen hoopvolle werknemers maar blauwe dummy’s. ‘Pas na de officiële certificering mogen er mensen in.’

Elk weekend zoek ik een ander slachtoffer om met mij door Plopsaland te wandelen.

Van den Kerkhof verwacht veel van de rollercoaster in het Tomorrowland- thema. ‘Het wordt een top 3-attractie in Europa. Tot nog toe was er maar een van in de wereld, in de Amerikaanse staat Missouri. Ik ben hem zelf gaan testen met de producent. Op een testdag maak ik tot dertig ritjes op een achtbaan, hoewel ik er niet zo dol op ben.’

In deze vreemde periode komt Van den Kerkhof vooral in het weekend naar het lege park. ‘Ik woon aan zee, en wil weleens in alle rust en zonder mondmasker wandelen. Zelfs in de duinen in De Panne is de toestroom aan toeristen nooit gezien. En hier is niemand. Elk weekend zoek ik een ander slachtoffer om met mij door het park te wandelen.’

Terwijl hij vroeger werd overstelpt met vragen van over de hele wereld om te komen investeren, moet hij nu vooral de leegte managen. Hoe gaat hij daarmee om? ‘Ik heb vooral moeilijk met het menselijke, zoals afscheid nemen van werknemers in de lente vorig jaar. En ook nu zie ik mensen huilen als ze horen dat ze opnieuw in de economische werkloosheid moeten, mensen voor wie die paar honderd euro minder echt het verschil maakt. Anderen moet ik tegenhouden, zodat ze niet in hun auto springen om hun woede te gaan koelen in Brussel.’

Zijn tijd gaat ook op aan het oplossen van relletjes, zoals de controverse die ontstond omdat Plopsaland een rollercoaster naar de influencers Céline en Michiel wilde noemen. ‘Plots ging een hele rare wereld open. Ik weet niet hoe de tegenstanders aan mijn nummer zijn geraakt, maar mensen belden me en stuurden me berichten via WhatsApp. Zelfs bij me thuis heb ik vier brieven gekregen.’

©BELGA

Er doken uiteindelijk 100.000 tegenstanders op. Van den Kerkhof is daarvan geschrokken, zegt hij, terwijl hij een cola uitschenkt. ‘Er gingen haatberichten heen en weer en er werden zelfs doodsbedreigingen geuit. Daarom hebben we er tijdelijk de stekker uit getrokken. Met de nadruk op tijdelijk, want je mag je daarin nooit gewonnen geven.’

Van den Kerkhof is afkomstig uit Oud-Turnhout, maar is intussen erg gehecht aan het leven aan zee. ‘Het lijkt een verkeerde plek voor de job, als je naar de locatie van onze andere parken kijkt. Maar ik heb dat einde-van-de-wereldgevoel nodig. De lucht is hier gewoon anders.’

Dat ze al twee keer bij hem probeerden in te breken met behulp van werknemers van het park houdt hem niet meer wakker. Hij probeert het vertrouwen te behouden. ‘Iedereen die hier werkt, moet een bewijs van goed gedrag en zeden hebben, of op zijn minst door ons worden gedelibereerd. Het probleem is dat die attesten niet actueel genoeg zijn, omdat de juridische procedures in dit land zo lang lopen.’

Dat probleem doet zich ook voor bij mogelijke pedofielen onder de medewerkers, iets wat al is voorgevallen. Ook voor pedofiele bezoekers is Van den Kerkhof als de dood. ‘We zijn alert als mannen alleen het park binnenkomen. We kijken of ze aansluiten bij een groep. Als ze ergens alleen gaan zitten met zicht op de speeltuin gaan we met hen praten. Meestal volstaat dat om hen het park te doen verlaten.’

Als het investeringsprogramma is afgelopen - al kan dat nu een tweetal jaar langer duren - hoopt Van den Kerkhof nog altijd de fakkel door te geven en een job te nemen waarin hij niet constant bereikbaar moet zijn. ‘Als ik op zaterdag en zondag telefoon krijg, is dat altijd schrikwekkend. Omdat ik weet dat ze me niet zomaar voor om het even wat bellen.’

Enkele jaren geleden was er de dood van een 11-jarig meisje in het park in Duitsland. ‘Dat raakt je heel erg. Maar elke meeting in Plopsa begint al twintig jaar met het puntje veiligheid. En in dat concrete geval heeft de rechtbank geen specifieke oorzaak kunnen vinden. De statistieken wijzen er ook op dat wij in vergelijking met andere pretparken beduidend minder ongevallen hebben gehad.’

De waterparken zijn statistisch veel gevaarlijker. ‘Telkens als een redder een interventie moet doen, krijg ik een verslag. Wat ik daaruit vooral heb geleerd: je mag niet rekenen op de ouders. Omdat er redders zijn, gaan sommigen ervan uit dat ze niet meer naar hun kinderen moeten kijken. Op camera’s was eens te zien hoe een kind onderging terwijl de vader een paar meter verder een sigaretje stond te roken. Gelukkig had onze redder het op tijd gezien.’

‘We doen ook veel goeds, hoewel we daar meestal niet mee te koop lopen’, zegt Van den Kerkhof. ‘In deze lockdownperiode hebben we een zevental keer zieke kinderen in het park toegelaten om afscheid te nemen. Vroeger gebeurde dat wellicht ook, maar wisten we dat soms niet omdat het tijdens de openingsuren gebeurde. Twee weken geleden hebben we nog enkele attracties geopend voor een kindje dat een dag later is overleden.’

Het ontbijt loopt ten einde. De fles champagne laten we dicht. Het lijkt gepaster ze te openen als het park weer open mag. Van den Kerkhof hoopt in mei weer te kunnen starten met de buitenactiviteiten. ‘Dat past perfect in het buitenplan dat de regering voorstelde. Onze scenario’s om buiten te openen liggen klaar. Ik denk dat het hier veiliger is dan op de zeedijk.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie